"I've finally realized that I have to just learn from the past and know that change isn't always a bad thing even if it hurts sometimes."
DEDICATIONS
Wala ako mapagbigyan ng dedic hahahaha pm me kung gusto nyo magpadedic thanks!
A/N: flashback pa din po ito since bumalik si Kathy sa Pinas. Hindi pa po tayo nabalik sa present time (yung 25th bday ni Kathy) and sorry sa matagal na update ang busy grabe. May update pa mamaya, tatapusin ko lang po
----------------------------------------------------------------------------
-FLASHBACK-
I came back to Manila wanting to start a new life. A new Kathy.
Since fresh graduate ako, nahirapan akong maghanap ng trabaho. Iilan din kasi ang kompanya na talagang naghihire ng mga interior design professionals. But I didn't gave up. Umabot sa thirty companies ang pinasahan ko ng resume. None of them called me.
At doon ko narealize na kung hindi ako matatanggap bilang empleyado, maybe I was meant to be the boss.
I decided to build my own interior design company. I was feeling ambitious that time but I am determined to do this. Humingi ako ng tulong kay mommy about business. Financial naman sa ate ko. And of course, Jamie as my business partner.
Sa una ay mahirap. Ang dami naming kalaban. Isang himala ang kailangan namin para mapansin kami ng mga bigating kompanya.
"Great things are done by a series of small things brought together." (Vincent Van Gogh)
Ang quotable quotes na sinabi sa akin ni Jamie, mag umpisa daw muna kami sa maliit na mga projects bago kami mag-aim sa malalaki. So I worked my ass out kahit pa sa simpleng pagde-design lang ng bahay ng mga kakilala ni Mommy or ni Ate. And Jamie did her best para makakuha kami ng medyo mga bigatin na customer with the help of his father's influence. Business man kasi ang Daddy niya.
We were able to get projects from politicians, business man and lawyers. At dahil doon nakabili kami ng maliit na unit ni Jamie para maging pinaka office namin. At simula ng nabili namin ang unit na iyon ay dumami ang projects namin, from designing houses to buildings.
Binuhos ko lahat ng oras ko sa papapalago na maliit na negosyo namin ni Jamie. I attended seminars and proceedings about interior designing. Mas pinalawak ko ba ang kaalaman ko dahil alam o ito ang susi para magtagumpay ang pinagpapaguran namin ni Jamie.
And so far, I am contented with the result of my hard works. So contented na hindi ko namalayan na dalawang taon na ang nakalipas simula noong umuwi ako galing Paris.
I still wonder what could have happened if my little angel was able to make it to the human world? Siguro ay hindi ko mararamdaman na may kulang sa pagkatao ko dahil sa bawat ngiti at yakap na ibibigay niya sa akin ay makakapuno sa malaking butas sa puso ko. Butas na iniwan ng lalaking kailanman ay hindi ko makakalimutan.
There's still a time when I think of him pero hindi na katulad ng dati na sobra akong nasasaktan, mas mangingibabaw na ang galit ko ngayon. Minsan nga ay naitanong ko sa sarili ko If I still love him despite of what he did to me. And the answer is yes. I still love but not enough to beg for his love. Time heals at alam kong darating ang araw na kaya ko ng buksan ang puso ko para sa ibang tao.
For now, magfofocus muna ako sa career ko. I'm still young and free. I've got plenty of time for that thing you called love.
-------------------------------------------------------------
