Encounter #24

161 7 3
                                        

RICCI'S POINT OF VIEW;

Ang tagal bumalik
Ang dami-dami nang trabaho
Ikaw parin ang nasa isip ko
Bakit gan'to kung sino pang nagmamahal
Sila'ng pinaglayo nitong mundo

Kailangan kita ngayong gabi
Init ng iyong halik
Yakap na mahigpit
Salitang sinasambit
Ako'y iyong minamahal
Magpasawalang-hanggan
Nangungulila gusto kang makita

Perfect relationship comes unexpectedly.

It's been a long time living with an anonymous spoiled brat girl. She's been my go to girl since she came here in our family. She was been my travel-school-outdoor-buddy, and certified school assignment maker.

She's been my second parent when no body does.
She's been my savior when life come so difficult. My chef when nobody wants to do a foods for me. My tutor when no one's beside me. My guard when nobody's with me in times of trouble. My travel buddy when no one goes along with me. And I guess...... SHE'S THE ONE.

We've been together for so long and I can't help my self falling inlove with her everyday. Her smile, her eyes, her lips, her hair, and her imperfections makes me fall again-and-again everyday. Damn! What the hell am I doing?

Sabi nila, ang utak pweding diktahan, pero ang puso hindi natuturuan.

Bakit parang ang bigat sa pakiramdam ko na hindi ko siya nakikita araw araw? Bakit ako nalulungkot sa tuwing umaalis akong hindi ko siya kasama? Bakit kahit kinukulit niya ako sa tuwing wala ako sa tempo ay gumagaan ang loob ko? Bakit hindi ko kayang pigilan ang sarili kong mapangiti kapag napapalpak siya sa mga ginagawa niya?

Bakit kahit nagtatampo ako minsan nagagawa niya parin akong kausapin at pangitiin ng palihim? Bakit kahit anong layo ko sa kanya ay pilit parin akong itinutulak ng tadhana palapit sa kanya na tila sinasabing huwag mo siyang bitawan...

Ang daming BAKIT... Mga bakit na kay hirap sagutin ng mga salita, titik at letra. Fuck! What the hell am I really doing? Is this LOVE now?

But the saddest part of this fairytale story was Carmen.

I was shocked the day that mom introduces her to us. I din't even know her since then. Mom and Carmen's family were just desperately fixed us into a fucking marraige. We don't know thier full intention why.

We didn't even meet at once or bump up somewhere or anywhere. But I thought mom was doing something business we don't even know. But the thing is that, I will do my part as a pretender and I will pretend as much as I want until I found out what's up behind this engagement.

*beep.....*

"Tumingin ka sa dinadaanan mo..." A driver shouted on me. Napailing na lang ako at pinatakbo ng mabilis ang aking sasakyan. Napangiti naman ako dahil sa pag i'imagine at malapit na akong maka disgrasya.

I'm on my way home. Kasi hinatid ko si Carmen sa kanilang kundo unit ng kanyang ina to prepare her personal belongings to go to province for her internship.

I'm about to beep my car but I suddenly noticed that the gate was quiet wide opened. As I checked my wrist watch it's already 9:43 in the evening. This is just barely happened. Kasi oras na para matulog but the gate was left open.

Even the door wasn't locked very well. I entered the house quietly. Tulog na ang lahat.

Nakakapanibago na walang Steph na sumalubong sa akin. Nakakapanibago na walang Steph na nakangiti at may mapupungay na mga mata sa aking harapan. Walang nangangamusta. Walang dumadal-dal, walang nangungulit, walang nagtatanong kung saan ako galing. Bakit walang Steph na maingay?

Ricci Rivero EncountersTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon