A Political Science student meet the UAAP Basketball Hearthrob. She became his University buddy, travel buddy, and his certified housemaid. Eventually, the girl fell inlove with her until such time they became mutual. But this Hearthrob still inlove...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Hindi ko na natapos kainin ang in-order kong pagkain para sa amin ni Ser. dahil nag madali siyang lumabas ng food court. Bago ako tuluyang tumayo isinubo ko muna yung isang kutsarang spaghetti at dali-daling hinugot ang sling bag ko at tumakbo.
"Sher, hondo po ko taposh."
Sigaw ko habang punong-puno pa ng pagkain ang bunganga ko. Langya naman oh, nakakahiya tuloy. Sayang lang yung pera na pinambili ng pagkain eh. Sabagay pera nam-- pero sayang talaga eh.
Nasa byahe na kami pauwi, wala paring imik na nangagaling sa kanya. Ewan ko ba kailan pa ito magsasalita. Haist! Nakakabingi na eh.
Palingon lingon lang ako sa kanya habang siya ay nag d-drive ng sasakyan. Concentrate lang siya. Walang kibo. "Fasten your seatbelt, ." Pagpuputol niya sa tahimik naming byahe.
Lumaki ang mata ko at napalingon sa kanya sabay ngiti. "Wow, ser. Buti naman at nagsalita na rin kayo, akala ko wala ka ng balak magsalita eh." Sabu ko sa kanya habang pumapalakpak.
"Tssk!"- sagot naman niya sa akin st inirapan lang ako. Napaka wierd talaga eh.
"Just do it." Dagdag pa niya. Cool lang siya magsalita parang mentos ganon. At ginawa ko naman ang utos niya. Nakalimutan kong ikabit ang seatbelt kasi di ako sanay.
Hapon na ng makarating kami sa bahay, dumeretso siya sa sofa at nahiga. Hindi man lang nagbihis. Umakyat ako sa kwarto ko upang ilagay ang mga gamit na dala ko.
Maya maya ay bumaba rin ako. Pagkababa ko, naabutan ko siyang natutulog na sa sofa. Medyo madilim na rin baka na pagod sa pagmamaneho. Napansin kong suot niya parin yung shoes niya kaya hinubad ko ito ng dahan-dahan at inilagay sa shoe rock.
Ang senyorito niya tignan.
Infairness ha, ang bango ng paa niya. At ngayon ko lang siya mahawakan ng ganon ka tagal. Huli ko siyang na hawakan ay yung kumatok ako sa kwarto niya at napasubsub sa kanyang dibdib, pero sandali lang iyon.
Ang laki ng paa niya. Parang size 9? Not sure. Wala naman akong alam sa size ng mga sapatos eh.
*tooot*
*1 conversation*
"Steph, check his school bag. Baka may assignment sila, or what. Remind him na lang. Thanks." -Tita Abi
"Ok po, no probs."
Kinuha ko yung school bag niya at hinalungkat ito ng dahan-dahan. Dinala ko ito sa baba ng bahay at sa sala ito tinignan kung may assignment nga ba. Nasa sofa siya at ako naman ay sa table.
Ang liit lang ng laman ng bag niya. Well, boys is boys. Medyo tamad sila madalas sa klase. Pero according to research, mas matatalino sila kesa sa mga babae. Slight lang.
In scan ko yung binder niya. May apat siyang subject for tomorrow.
Social Sciences, Philippine Culture and Tourism Geogrphy, Psychology, Taxation, and many more. Waagh!! Wala akong alam dito. Ano bang course niya? Ah.. Tourism Management. Maganda naman. Pero feel ko ang hirap nito eh. Ang daming math.
"Write a poem about Philippine Culture."
Yan yug nabasa ko sa notebook niya. Assignment nila na to be pass tomorrow. Pero patulog-tulog lang siya. Ano bang ginagawa nito sa school? Siguro puro papogi lang ito? Or di kaya laging inaaway ang mga prof niya. Ako no'ng nag-aaral ako tamad rin ako pero hindi yung to the point na hindi na ako nakakagawa ng assignments and home works.
Two years lang yung kinuha kong course dahil ayaw kong gumastos ng pera. Hindi ko naman kailangan ng maayos na kurso, kasi in the first place lawyer si mama at papa. Ayaw ko rin namang ma stress sa mga ganyang bagay. All I want is a true happiness with the true people.
Dahil wala naman akong gagawin. Ako na gumawa ng assignment niya. Tulog parin siya at madilim na rin ang buong paligid.
Marunong rin akong gumawa ng tula pero nakadepende sa concepto or topic. Since culture rin naman, ano bang culture meron ang mga Pilipino? Waagh!! For real, ginagawa ko ito? Sumusulat ng assignment ng ibang tao eh hindi ko nga magawan sarili ko noon eh.
Naisipan ko na what if lyrics na lang ng kanta? Total assignment lang naman, pwedi naman siyang for-the-chuss lang ganon. Waaahh!! Bala siya jan. Malilintikan talaga to sa prof. niya kapag nalamang mali ang ginawa. Hahahaha.
"It Will Rain"
Don't just say goodbye Don't just say goodbye I'll pick up these broken pieces 'till I'm bleeding If that'll make it right
Cause there'll be no sunlight If I lose you baby There'll be no clear skies If I lose you baby Just like the clouds Will do the same if you walk away Everyday it will rain, rain, rain
Kinabukasan. Ganon parin ang takbo ng pamumuhay naming dalawa sa bahay. Ako taga linis, hugas, luto at iba pang mga gawaing bahay. Habang yung masungit ko namang kasama ay kain-tulog lang. At ganon parin, hindi ko parin nakukuha ang loob niya. Lagi parin siyang tahimik. Baka naiilang lang. Bakit ba? Mabait naman ako ah?
"Ser, may pasok ka ngayon. Saan ba tayo pupunta?"- paguumpisa ko ng usapan habang nasa kalagitnaan kami ng byahe. "I know, right!"- masungit naman nitong tugon.
Lumingon na lang ako sa labas ng bintana ng sasakyan dahil wala parin talagang pinagbago ang unggoy. Sobrang sunggit. As in sunggit to the power of 10.
Maya-maya pa ay nabasa ko ang commonwealth avenue. At doon pa nag sink in sa utak ko na papasok nga pala talaga siya. Simple lang kasi yung suot niya. Naka maong shorts lang siya na below the knee tapos naka t'shirt and shoes. Ganon kaganda mag aral sa UP, kasi nakwento rin ng papa ko na kahit anong suot mo sa loob ng campus walang issue sa kanila. Kasi they choose excellence than fashion.
Nakita ko yung oblation nila. Sabi rin ni papa na kapag graduating student ka hindi ka daw makakagraduate kapag nagpapicture ka dyan. Hindi ko rin alam how true. Dito kasi grumaduate si papa sa kursong Political Science. Pero hindi pa ako noon nabuo. It was 18 years ago.
Pumasok na kami sa University Avenue, at dumeretso kami sa AS Parking Area. "See me at the sunken garden." Sabi niya sa akin habang pababa ng sasakyan bitbit ang bag nito.
Hindi ako kumibo. Sumunod lang ako sa kanya. Ang bilis niya parin maglakad at ang ibang attention ng tao ay nasa kanya rin. Waahgg! Baka ma issue kami... Huy! Steph, huwag kang assumera guard ka niya guard, hindi gelpren. Okay?
"Stay there. Bawal ang outsider sa loob ng classroom." Sabi niya kaya nagpaiwan na ako sa kinatatayuan ko habang siya naman ay dumeretso na sa paglalakad sa hallway. Habang papalayo siya, hinugot ko ang camera mula sa aking ala Kathryn Bernardo sling bag at kinunan siya ng picture para i-send kay tita abi upang malaman niyang pumasok sa klase ang masungit niyang anak.
*CLICK!!*
#ENCOUNTER #3; I'M STEPHANIE NAVALES OFFICIALLY SIGNING IN AS A BUDDY GUARD OF RICCI RIVERO.
