Ricci Rivero Encounters

Encounter #40

STEPH'S POV

Habang papasok kami sa loob ng Central Criminal Court, hindi ko maiwasang makaramdam ng kirot sa aking dibdib. Namumuo ang mga luha sa aking mga mata. At tila hindi ako makatingin sa kinauupuan ni Ricci at nang kanyang mga magulang.

Gusto kong humingi ng tawad, gusto ko siyang yakapin, gusto kong lumapit sa kanya para panigan siya. Ngunit ang lahat ay nagbago dahil sa hindi inaasahang pangyayari.

~**~

"Ate, huwag mo kaming kakalimutan kapag nasa US kana ha? Video call tayo madalas." Ulat ni Grace habang papasok na kami sa Eroplano paputang Manila.

"Oo naman, diba dad?" Sagot ko naman sabay akbay kay daddy na enjoy na enjoy sa pagakyat sa hagdan ng Philippine Airline.

"Of course, why not?" Sagot naman ni daddy.

Napagpasyahan nilang ihatid ako sa Manila para daw mas safe at may kasama akong magdala ng aking mga bagahe. Since wala namang case na inaasikaso si dad ngayong buwan ay nagpasya na lang siyang sumama sa akin sa Manila at babalik rin ng Probinsya pagkalipad ko nang paputang US.

Hindi nakasama si Mommy dahil may case pa raw siyang inaasikaso as of the moment. Tatawagan na lang namin siya kapag nasa Manila na kami, at kapag may time pa siya ay pwedi pa niya kaming sundan.

Mag i'stay pa ako sa Manila for 1 week dahil bibisitahin ko pa si Carmen sa Hospital. Gusto ko rin humingi ng tawad sa kanya at makapag-paalam man lang kahit papa'no. Malaki rin ang utang na loob ko sa kanya dahil sa mga naitulong niya sa akin no'ng mga panahong nagta'trabaho pa ako sa bahay nila ng fiancè niya.

"To all passenger,... please, fasten your seatbelt."

"To all passenger,... please, fasten your seatbelt."

"Thank you!"

Habang nasa byahe hindi ko maiwasang balikan ang lahat ng mga alaalang nabuo sa amin ni Ricci. Hindi niya alam na aalis na ako ng Bansa, ayaw ko rin kasi baka kung ano pang gagawin niya. I look up for the posibilities that may happen kapag nalaman niyang mag iibang bansa ako.

Ang dami kong naisip na mga memories kasama siya, at lahat ng iyon ay hindi na muling mauulit. Hindi ko tuloy maiwasang maluha. Haist! Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Hanggang sa ginising na lang ako ni dad at Grace dahil naka landing na raw ang eroplano.

-

Dumeretso kami sa isang condo unit na pag i'stayhan ko ng isang linggo-for the mean time.

"Dad, saan ka galing?" Tanong ko kay daddy nang pumasok siya sa unit na pinasukan namin. Nasa 6th floor kami ng condo. Napakalaki, sobra at napakaganda rin ng facilities nila.

"Sa labas, may tumawag sa akin. They need me for a case to be resolve. Steph, we need to get home as early as possible."

"Dad? Ang unfair., ayaw ko pang umuwi please?" Biglang sagot ni Grace na kumakain ng chichiria sa sofa habang naka higa na parang may ari ng condo.

"Wether you like it or not. We'll go home as soon as possible. This is not a joke, Grace. They need me. Okay? Pleaee cooperate." Pagpapaliwanag naman ni Dad. Grace just shrugged her shoulder off and pouted.

"Ah, dad. Pwedi bang mag stay muna kayo dito for a while. Bibisitahin ko lang yong friend ko sa Hospital. Or if you want sumabay na kayo sa akin to atleast tour elsewhere, or anything you want?" Hiling ko kay dad.