How about it

FINAL

"အင္း...ဟိုတယ္ကိုေရာက္ၿပီ အခုပဲ"

"ဒါဆို ေျခလက္ေဆးၿပီးနားေတာ့ေနာ္ ဘတ္ဟြ်န္းနီး။ ဗိုက္ဆာရင္လည္း ေပၿပီးအိပ္မေနဘဲနဲ႔ dinning room ကိုဖုန္းဆက္မွာေနာ္"

ခ်န္းေယာလ္မျမင္ႏိုင္ေပမယ့္ ဘတ္ဟြ်န္း ႏႈတ္ခမ္းစူမိသြားသည္။ luggage ကို အခန္းေထာင့္မွာေထာင္ထားလိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚပက္လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္သည္။

"ႏႈတ္ခမ္းႀကီးစူမထားနဲ႔ေနာ္ ဘတ္ဟြ်န္းနီး"

"ခ်န္းေယာလ္သာ ဆုေပးပြဲသြားရင္ ပဲမ်ားမလာနဲ႔။ ပါးခ်ိဳင့္ႀကီးေပၚေအာင္ အတင္းျပံဳးၿပီး သူ႔ကိုသူ လွတယ္မ်ား ထင္ေနလားမသိဘူး"

"ေဟာ...လွတယ္လည္းမထင္ပါဘူး။ ကိုယ္ကေခ်ာတာ။ ဘာလုပ္လုပ္ၾကည့္ေကာင္းၿပီး ဘယ္သြားသြားအေငးခံေနရတာေတာ့ ကိုယ္လည္းမတတ္ႏိုင္ဘူး"

"ေတာ္ၿပီ လိပ္နဲ႔စကားမေျပာဘူး။ အျမင္ကပ္တယ္ ပတ္ခ်န္းေယာလ္ ဒါပဲ!"

ဖုန္းမခ်ခင္ၾကားလိုက္ရတဲ့ ရယ္သံဩဩေၾကာင့္ ဘတ္ဟြ်န္း ဖုန္းကိုစက္ပါပိတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္။ ဘတ္ဟၽြန္းမွာေတာ့ japan concept ေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ဆုေပးပြဲမတက္ႏိုင္လို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာကို ခ်န္းေယာလ္ကသိရဲ႕သားနဲ႔။ ဒီပြဲမွာ How about it ဒရမ္မာအတြက္ ဘတ္ဟြ်န္းေရာ၊ ခ်န္းေယာလ္ပါ ေခါင္းစဥ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ nominate ဝင္ထားတာပဲျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္မလာခင္ကလည္း ကိုရီးယားမွာ schedule အျပည့္ျဖစ္ခဲ့တာမို႔ လူက လႈပ္ပင္မလႈပ္ခ်င္ေတာ့။

ခ်န္းေယာလ္သာရွိရင္ ဘတ္ဟြ်န္းကို ေရခ်ိဳးခန္းထဲေပြ႕ခ်ီၿပီး ကိုယ္လက္သန္႔စင္ေပးလိမ့္မည္။ ၿပီးရင္အဝတ္အစားလဲေပးၿပီး ႏိုးလာရင္လည္း စားဖို႔အသင့္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလေက်ာ္ေလာက္ကစၿပီး ဘတ္ဟြ်န္းေန႔စဥ္ဘဝက သက္ေတာင့္သက္သာ။ သက္သာဆို ခ်န္းေယာလ္နဲ႔ဘတ္ဟြ်န္း ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းကိုယ္ပိုင္ဘဝတစ္ခုထူေထာင္ခဲ့ၾကသည္ပဲ။ သက္တမ္းတစ္ခုရဲ႕အဆံုးသတ္ထိ အတူတူရွိဖို႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဖက္မိဘရဲ႕ေကာင္းခ်ီးေမတၱာကို ခံယူျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ခ်န္းေယာလ္ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းၿပီးေနာက္တစ္ေန႔ပဲ ႏွစ္ေယာက္အတူတူေနဖို႔ လူဦးေရမထူထပ္တဲ့ေနရာတစ္ခုမွာ ႏွစ္ဦးသားနာမည္နဲ႔ကြန္ဒိုတစ္ခန္းဝယ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အတြင္းပိုင္းဒီဇိုင္းေရာ၊ အေရာင္ေတြပါ ဘတ္ဟၽြန္းကိုေရြးခိုင္းၿပီး ခ်န္းေယာလ္က ေန႔ခ်င္းညခ်င္းျပင္ဆင္သည္။