How about it

HAI(23)

"တစ္လေတာင္ဆိုေတာ့ အဝတ္အစားကိုလံုလံုေလာက္ေလာက္ထည့္ေနာ္ ဘတ္ဟၽြန္း"

နယူးေယာက္ရိုက္ကြင္းအတြက္ ဘတ္ဟၽြန္းျပင္ဆင္ေနတုန္း မင္ေဆာ့ Hyung နဲ႔ ဂ်ံဳဒယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

"ဘတ္ဟၽြန္း မင္းကလည္း ကိုယ့္ဘာသာအပင္ပန္းခံေနတယ္။ Manager Hyung ေရာ"

"ေတာ္စမ္းပါ ဂ်ံဳဒယ္ရာ။ အကုန္ေနာက္ေက်ာဓားထိုးမယ့္လူေတြခ်ည္းပဲ"

Luggage ထဲ ေျခအိတ္ထုတ္ပစ္ထည့္ၿပီး ဘတ္ဟၽြန္းေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

"လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ မင္းဂ်ပန္ကျပန္လာတဲ့ေန႔ထင္တယ္။ အဲ့ေန႔ညတုန္းက မင္းသားပတ္ခ်န္းေယာလ္ကို ငါတို႔ကုမၸဏီမွာေတြ႕လိုက္တယ္"

"ဟမ္!"

ဂ်ံဳဒယ္စကားေၾကာင့္ ဘတ္ဟၽြန္းအဝတ္ေခါက္လက္စတို႔ရပ္သြားၿပီး ဂ်ံဳဒယ္ဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ဟုတ္တယ္ CEO အခန္းထဲကထြက္လာတာ။ သူမွသူအစစ္။ သူ႔ေဘးနားမွာလည္း အရပ္ရွည္ရွည္ အသားျဖဴျဖဴနဲ႔တစ္ေယာက္ပါေသးတယ္"

"က်န္းရီရွင္းလား"

"လူေတာ့မသိဘူးေလကြာ။ ပတ္ခ်န္းေယာလ္ကိုေတာင္ မင္းသားမို႔လို႔သိတာ။ ည ၉နာရီဝန္းက်င္ေလာက္ႀကီးေရာက္ခ်လာေတာ့ ဘာကိစၥရွိေနတာလဲေပါ့။ ဒရမ္မာရိုက္တာ အေထြအထူးေတာ့ဘာမွမျဖစ္ဘူးမလား"

ဂ်ံဳဒယ္စကားကိုေခါင္းညိတ္ေခါင္းခါမလုပ္မိဘဲ ဘတ္ဟၽြန္းအေတြးမ်ားသြားရသည္။ ပတ္ခ်န္းေယာလ္က ဘာျဖစ္လို႔ ဘတ္ဟၽြန္းတို႔ကုမၸဏီကိုေရာက္လာရတာလဲ။

"ဂ်ံဳဒယ္ မင္း Manager Hyung ကေန ငါ့ Manager Hyung ဆီနည္းနည္းပါးပါး ေမးစမ္းၾကည့္လို႔မရႏိုင္ဘူးလား"

"ရတာေပါ့။ vocal training သြားရင္းနဲ႔ စကားႏႈိက္ၾကည့္မယ္"

"ဘတ္ဟၽြန္း ဒါဘာလက္မွတ္လဲ"

ဘတ္ဟၽြန္းဂ်င္းကုတ္ထဲကထြက္လာသည့္ Gallery Ticket ကိုၾကည့္ၿပီး မင္ေဆာ့ Hyung ကလွမ္းေမးျခင္းျဖစ္သည္။

"အဲ့ဒါ ကုမၸဏီနားမွာရွိတဲ့ Gallery က ဝင္ခြင့္လက္မွတ္ Hyung။ စုတ္တံမပါဘဲ လက္ခ်ည္းသပ္သပ္ဆြဲထားတဲ့ပန္းခ်ီေတြေလ။ Hyung နဲ႔ ဂ်ံဳဒယ္သြားၾကည့္ဖို႔ ယူထားလိုက္။ ကၽြန္ေတာ္က ၾကည့္ၿပီးသြားၿပီ"