How about it

HAI(32)

အိပ္ရာႏိုးႏိုးခ်င္း ႏူးညံ့ေထြးလံုးေနသည့္ကိုယ္လံုးေလးကိုေပြ႕ဖက္ထားရတယ္ဆိုသည့္အသိက ၾကည္ႏူးပီတိအဟုန္ျဖစ္ေစရသည္။ အဝတ္မဲ့သည့္ ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခုရဲ႕ထိစပ္ေနျခင္းကေန ရင္ဘတ္ကိုလာရိုက္ခတ္ေနသည့္ ဝင္သက္ထြက္သက္ေႏြးေႏြးေၾကာင့္လည္း ဒီအခိုက္အတန္႔ေတြက တန္ဖိုးရွိလြန္းေနျပန္သည္။ ေထြးေပြ႕ေနရတာေတာင္ မတင္းတိမ္ႏိုင္စြာနဲ႔ပဲ ပက္လက္လွန္လိုက္ၿပီး တရႉးရႉးအိပ္ေမာက်ေနသည့္ကိုယ္ေလးကို ရင္ဘတ္ေပၚဆြဲတင္ယူလိုက္သည္။

"အြန္း..."

သံရွည္ဆြဲၿပီး ညည္းညဴလာေပမယ့္ မ်က္လံုးေတြကမပြင့္။ ဖြာၾကဲၿပီး ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနသည့္ ပန္းေရာင္ဆံပင္ေလးေတြကို လက္တစ္ဖက္နဲ႔သပ္ခ်ေပးရေသးသည္။

"နာတယ္..."

ေရရြတ္သံကတိုးတိုးေလး။

"နာတယ္လို႔"

"ဘတ္ဟၽြန္းနီး"

ရႈံ႔မဲ့ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးေၾကာင့္ ရင္ဘတ္ေပၚကေကာင္ေလးကို ခ်န္းေယာလ္ေဘးျပန္ခ်ၿပီး ပါးျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္လိုက္သည္။ ေႏြးတာထက္ပူခ်င္တဲ့ဘက္ သာေနတာကို ခ်န္းေယာလ္အခုမွ သတိထားမိသြားသည္။ ႏွစ္ေယာက္ကိုယ္ေပၚလႊားထားသည့္ေစာင္ကိုဖယ္ခြာခ်လိုက္ေတာ့ ေပၚလာသည့္အနီေရာင္ကြက္ေတြထင္းေနသည့္ ကိုယ္လံုးျဖဴျဖဴေလး။ နီရဲေနတဲ့တင္ပါးလံုးလံုးေလးေၾကာင့္ ခ်န္းေယာလ္မ်က္ခံုးေတြပင္တြန္႔ကုတ္သြားရသည္။ မနက္အေစာပိုင္းတည္းက မူမမွန္ခ်င္ေတာ့တဲ့အသက္ရႉသံကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး ခ်န္းေယာလ္ေၾကာင့္နီေစြးေနသည့္ တင္ပါးေလးကို ေသခ်ာငံု႔ၾကည့္ရေတာ့သည္။

"အာ...ဘာလုပ္တာလဲ ခ်န္းေယာလ္။ မၾကည့္နဲ႔"

တားျမစ္သံက မပီမသ။ နာက်င္ေနပံုရတာက ေတာ္ရံုမဟုတ္တာမို႔  ခ်န္းေယာလ္ရင္ဘတ္ကိုတြန္းခ်င္လာသည့္လက္ဖဝါးေလးကို ဆုပ္ကိုင္ကာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္ၾကည့္ရသည္။ ေသြးစနဲ႔ခ်န္းေယာလ္ခ်စ္ျခင္းတို႔ေရာယွက္ကာ တင္ပါးစပ္ၾကားနဲ႔ေပါင္တံတစ္ေလၽွာက္ အစြန္းအထင္းျဖစ္ေနတာမို႔ ခ်န္းေယာလ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိသည္။  ခ်န္းေယာလ္ကိုယ္မွာလည္း ေသြးစအခ်ိဳ႕ေျခာက္ကပ္ေနတာပဲျဖစ္သည္။ ေငးငိုင္မေနေတာ့ပဲ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ပုဝါတစ္ထည္ပတ္လိုက္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေျပးဝင္ၿပီး ေရပူေရေအးသင့္တင့္မၽွတေအာင္ ျဖည့္ရေတာ့သည္။ ၿပီးမွအိပ္ခန္းထဲျပန္လာကာ အိပ္ေမာက်ေနသည့္ေကာင္ေလးကို ေပြ႕ခ်ီရသည္။