မီးတိုင္ေတြေအာက္ျဖတ္ေျပးေနသည့္ ကားေပၚမွာ အလင္းေရာင္မသဲကြဲေပမယ့္ ခ်န္းေယာလ္မ်က္ႏွာကိုေတာ့ မ်က္ေတာင္ဖ်ားေတြထိအေသးစိတ္ ျမင္ေနရသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ႏွင္းဆီခိုင္ျဖစ္တာေနမွာလို႔ ဘတ္ဟၽြန္း ေတြးလိုက္မိသည္။ ရႈတင္ပ်က္သြားရတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ခ်င္ေပမယ့္ ေတာင္းပန္တာထက္ ေနာက္မျဖစ္ေအာင္ပိုႀကိဳးစားမယ္လို႔ ဘတ္ဟၽြန္းေတြးေနမိခ်ိန္မွာပဲ ကားက ပန္းျခံတစ္ခုေရွ႕ၿငိမ့္ခနဲရပ္သြားၿပီျဖစ္သည္။
"ဆင္းရေအာင္ Baekhyun shi"
"ဟုတ္ကဲ့..."
ကားေပၚကဆင္းလိုက္တာနဲ႔ ဆီးေပြ႕ႀကိဳဆိုတဲ့ေလေျပေအးေအးေၾကာင့္ ဘတ္ဟၽြန္းစိတ္ေတြ ၾကည္လင္သြားသလိုျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္ထားတဲ့သစ္ပင္အုပ္အုပ္ေတြနဲ႔ အေဝးကလွမ္းျမင္ေနရတဲ့မီးတိုင္ေအာက္မွာ ကြင္းက်ယ္က်ယ္တစ္ခုရွိသည္။ ခ်န္းေယာလ္က ထိုကြင္းက်ယ္က်ယ္ကို ဦးတည္သြားေနတာျဖစ္ၿပီး ဘတ္ဟၽြန္းအာရံုစိုက္ၾကည့္လိုက္မွ ဘတ္စ္ကတ္ေဘာကြင္းမွန္း သိလိုက္သည္။
"Baekhyun shi ဘတ္စ္ကတ္ေဘာ ကစားရေအာင္။ ကစားတတ္တယ္မလား"
"Nae!"
ညစာစားေနရာကေန ရုတ္တရပ္ႀကီးေခၚလာတာက ဘတ္စ္ကတ္ေဘာကြင္း။ ဘတ္ဟၽြန္း ကစားတတ္တယ္ဘာညာေတာင္ အေျဖမေပးရေသး ဘယ္ကေျပးဆြဲလာမွန္းမသိလိုက္တဲ့ ေဘာလံုးက ခ်န္းေယာလ္လက္ထဲေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ခ်န္းေယာလ္လက္ထဲမွာ ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ့ေဘာလံုးက ကြင္းထဲဝင္လာေနတဲ့ ဘတ္ဟၽြန္းဗိုက္ေနရာတည့္တည့္ေျပးဝင္လာေတာ့ ဘတ္ဟၽြန္းဖမ္းလိုက္ရသည္။
"Baekhyun shi ကၽြန္ေတာ္တို႔အေလာင္းအစားလုပ္မယ္"
"အေလာင္းအစား?"
"ဟုတ္တယ္ အေလာင္းအစား"
ကြင္းရဲ႕အစြန္းႏွစ္ဖက္မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္ေနရင္း ခ်န္းေယာလ္က ဘတ္ဟၽြန္းကိုေအာ္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ဘတ္ဟၽြန္းလည္း ေျခလွမ္းေတြေရွ႕မတိုးပဲ ေဘာလံုးပိုက္ရက္သားနဲ႔ ခ်န္းေယာလ္ေျပာလာမွာကို စိတ္ဝင္တစားနားေထာင္ေနမိသည္။
"ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အခုခ်ိန္ကေန တစ္နာရီအတြင္း ဘတ္စ္ကတ္ေဘာ ကစားၾကမယ္။ ရႈံးတဲ့လူက ႏိုင္တဲ့လူခိုင္းတာလုပ္ေၾကး ဘယ္လိုလဲ"
