🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨
This Episode contains mature content.
🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨
နံရံကိုေက်ာမွီၿပီး မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားရက္နဲ႔ပဲ နာရီလက္တံေရြ႕လ်ားသံကို နားေထာင္ေနမိသည္။ ဒီတစ္ေန႔တာရဲ႕ သက္တမ္းကုန္ဆံုးခါနီး က်န္ရွိေနသည့္ မိနစ္အပိုင္းအျခားပါပဲ။ တိတ္ဆိတ္ေနသည့္အခန္းထဲမွာ နာရီသံတစ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္နဲ႔ အသက္ရႈသံတိုးတိုးတစ္ခုအျပန္အလွန္အေဖာ္ျပဳေနတာျဖစ္သည္။ ေျဖေလ်ာ့ထားၿပီးသား နက္ကတိုင္ကလည္း လက္ထဲမွာ တြန္႔တြန္႔ေက်ေနၿပီ။ ေျခာက္ေသြ႕ေနၿပီျဖစ္တဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေတြက ခပ္မဲ့မဲ့အရြဲ႕တိုက္လိုက္ဖို႔ေတာင္ မစြမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေရာက္မလာေတာ့တာသိေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးစကၠန္႔လက္က်န္ေတြအထိ အတည္ျပဳသြားခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ ၾကမ္းျပင္ေပၚမလႈပ္မယွက္ထိုင္ေနမိတာျဖစ္သည္။
မ်က္လံုးေတြကိုဖြင့္ၿပီး နံရံေပၚကနာရီကိုလွမ္းၾကည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ ေဘးနားခ်ထားသည့္ဖုန္းက အေဝးကိုလြင့္စင္ထြက္သြားၿပီး ကြဲေၾကသံက်ယ္က်ယ္တစ္ခုပါ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚၿငိမ္က်သြားသည့္ဖုန္းနဲ႔အတူ မွန္ေဘာင္ထဲကကားခ်ပ္တစ္ခုပါ လြင့္စင္ထြက္က်လာသည္။ အက်ိဳးအပဲ့အကြဲအေၾကေပၚက လ်စ္လ်ဴရႈခံလိုက္ရသည့္ ရုပ္ပံုထဲကေကာင္ေလးကေတာ့ ျပံဳးေနခဲ့တာပဲျဖစ္သည္။
××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××
''Chanyeol Hyung ဘာစီလိုနာကိုသြားႏွင့္ၿပီတဲ့ Hyung"
''ေဟ!"
နံနက္စာစားေနၾကသည့္ ရီရွင္းနဲ႔ ဆူဟို ဆယ္ဟြန္းစကားေၾကာင့္ မ်က္လံုးအစံုျပဴးက်ယ္သြားရသည္။
''မေန႔ကတင္ ျပခန္းမွာလူေသလိုေနေနၿပီးေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ကသြားလိုက္တာလဲ"
''ကၽြန္ေတာ့္ဆီစာပို႔ထားတာ မနက္၁နာရီဝန္းက်င္ေလာက္ကဆိုေတာ့ မနက္၃နာရီေလယာဥ္နဲ႔သြားတာျဖစ္မယ္ Suho Hyung"
''ဘာစီလိုနာကို သြားႏွင့္ရေအာင္က ဘတ္ဟၽြန္းမွမရွိတာ။ သူသြားလည္း ဇာတ္သိမ္းခန္းကို ဘယ္လိုမွရိုက္မရဘူး"
