How about it

HAI(24)

ရင္ခြင္ထဲကေန ေခါင္းေမာ့ၿပီးႏႈတ္ခမ္းစူစူေလးနဲ႔ေျပာလာတဲ့ေကာင္ေလးေၾကာင့္ ခ်န္းေယာလ္ရယ္ခ်င္ေသာ္လည္းမရယ္ရက္။ ႏွင္းစိုေနတဲ့ေငြေရာင္ဆံပင္ျဖဴျဖဴတို႔ကို လက္ဖဝါးနဲ႔အသာသပ္ခ်ၿပီး ခ်န္းေယာလ္ကိုယ္လံုးထဲဝင္လုနီးပါးထိ သိုင္းခ်ဳပ္ေပြ႕ဖက္ထားမိသည္။ ခ်န္းေယာလ္ခါးမွာတင္းၾကပ္ေနတဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႔ ရင္ခြင္ထဲမွီကိုင္းထားတဲ့ေခါင္းလံုးလံုးေလးက ေမာ့ၾကည့္လာခ်ိန္ မ်က္ဝန္းငယ္ငယ္တို႔က မ်က္ရည္တို႔နဲ႔ေပက်ံေနသည္။ မထိရက္မကိုင္ရက္ ႏွင္းပြင္တို႔ထက္ပိုႏူးညံ့ဟန္မ်က္ႏွာေလးက မ်က္ရည္တို႔ကို ခ်န္းေယာလ္သုတ္ဖယ္ေပးမိရသည္။ ခ်န္းေယာလ္လက္ဖ်ားတို႔နဲ႔ ထိစပ္သြားမိတဲ့ ေအးစက္စက္ႏွာေခါင္းဖ်ားေလးက နီနီရဲရဲ။

"ခ်မ္းေနၿပီမလား။ ဟိုတယ္ျပန္မယ္ေနာ္"

မ်က္ေစာင္းမမည္တဲ့ အၾကည့္ေလးနဲ႔ဘတ္ဟၽြန္းနီးရဲ႕မ်က္ဝန္းလဲ့လဲ့တို႔က ခ်န္းေယာလ္ႏွလံုးသားအက္ေၾကာင္းေတြကိုျပန္လည္ေကာင္းမြန္ေစမယ့္ အရာေတြေပါ့။

××××××××××××××××××××××××××××××

ဘတ္ဟၽြန္းနီးအခန္းနဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုးမွာရွိေနတဲ့ခ်န္းေယာလ္အခန္းထဲလက္ဆြဲေခၚေတာ့ ဘတ္ဟၽြန္းနီးရဲ႕မ်က္ေစာင္းတို႔က ပိုမိုပီျပင္လာသည္။

"ခင္ဗ်ားက Sasaeng fan လား။ ဘာလဲ ပတ္ခ်န္းေယာလ္"

အခန္းထဲဝင္ဖို႔ဂ်စ္တစ္တစ္လုပ္ေနတဲ့ ဘတ္ဟၽြန္းနီးကို ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကေနဆြဲယူၿပီး ႏွင္းစိုေနတဲ့အေပၚဝတ္တို႔ကိုခၽြတ္ေပးရသည္။ ဗီရိုထဲက မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေျပးယူေနတုန္း ေန႔လယ္စာအတြက္ menu ေကာင္းေကာင္းေလးေရြးၿပီးအခန္းထဲပို႔ေပးဖို႔ ဆယ္ဟြန္းဆီ message ပို႔ရေသးသည္။ ကုတင္ေပၚေနရာခ်ခဲ့တဲ့အတိုင္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနတဲ့ ဘတ္ဟၽြန္းနီးဆံပင္တို႔ကိုဖြဖြေလးသုတ္ေပးေတာ့ လက္ေခ်ာင္းတို႔က ခ်န္းေယာလ္ဗိုက္သားျပင္ကိုဆြဲဆိတ္လာသည္။ နာသြားေပမယ့္ ခ်န္းေယာလ္အသံမထြက္ရဲ။ ေျခာက္ေသြ႕စျပဳေနတဲ့ ဆံပင္ေလးေတြကို လက္ေခ်ာင္းတို႔နဲ႔အသာဖြေပးေတာ့ ဘတ္ဟၽြန္းနီးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးတို႔က ပိုမိုစူေထာ္လာသလိုပါပဲ။