How about it

HAI(14)

"ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ဘတ္ဟၽြန္း"

"ကၽြန္ေတာ့္ကိုမေအာ္နဲ႔!"

ခ်န္းေယာလ္က စိုးရိမ္ေဒါသနဲ႔ ေလသံေလးပဲမာမိတာပါ။ နဂိုအဖ်ားေၾကာင့္ ရဲေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးက ခ်န္းေယာလ္ကိုစူးစူးဝါးဝါးစိုက္ၾကည့္ၿပီးေအာ္လာကာ မ်က္ရည္ေတြတစ္ေပါက္ခ်င္းလွိမ့္ဆင္းလာေတာ့ ခ်န္းေယာလ္မွာ အထိတ္ထိတ္အလန္႔လန္႔ပင္ျဖစ္သြားရသည္။

"ေအာ္တာမဟုတ္ပါဘူး ဘတ္ဟၽြန္းနီးရဲ႕ ကိုယ္က..."

"ဘတ္ဟၽြန္းနီးလို႔လည္း မေခၚနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္က ဘတ္ဟၽြန္း၊ ေျဗာင္ဘတ္ဟၽြန္း၊ ဘတ္ဟၽြန္းလို႔ပဲေခၚ"

ေျပာၿပီး ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လာတဲ့မ်က္ရည္ေတြကို လက္ခံုနဲ႔ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္ပစ္ေနေတာ့ ခ်န္းေယာလ္မွာ လက္ေကာက္ဝတ္ေလးကိုဆြဲတားထားရသည္။

"ဖယ္ဗ်ာ!"

ဆြဲကိုင္ထားတဲ့ခ်န္းေယာလ္လက္ကို ေနာက္လက္တစ္ဖက္နဲ႔ပါ တြန္းဖယ္လာတာမို႔ ဘတ္ဟၽြန္းလက္ႏွစ္ဖက္လံုးကို ခ်န္းေယာလ္ဆြဲခ်ဳပ္ထားလိုက္ရေတာ့သည္။ ဘတ္ဟၽြန္းနီးက ဖ်ားေနရင္ ဂ်ီက်တတ္တယ္ထင္ပါရဲ႕။ အဖ်ားေၾကာင့္ နီစပ္စပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ပါးျပင္ေလးမွာ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းေတြကလည္း ေျခာက္တစ္ဝက္စိုတစ္ဝက္။ ျငင္းဆန္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးကလည္း စူေထာ္လြန္းလို႔ ႏႈတ္ခမ္းေပၚကမွဲ႔ေလးေတာင္ အေပၚတက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

"သူမ်ားေတြအတြက္ ေျဗာင္ဘတ္ဟၽြန္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ပတ္ခ်န္းေယာလ္အတြက္က ဘတ္ဟၽြန္းနီးပဲ"

ေစာင္ေပေပၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးက မ်က္ရည္ေတြကို ဘတ္ဟၽြန္းနီးသတိမထားမိခင္မွာ လက္ညႇဳိးေလးနဲ႔ဖိသုတ္ေပးေနမိသည္။

"ေတာ္ပါ။ ေစာနတုန္းကက် ဘတ္ဟၽြန္းလို႔ေခၚတယ္ေလ။ အခုလည္းအဲ့အတိုင္းပဲေခၚ။ အပိုေတြမလုပ္ပါနဲ႔ ပတ္ခ်န္းေယာလ္ရွီ!"

အေျပာေလးေၾကာင့္ ခ်န္းေယာလ္ရယ္ခ်င္သြားေပမယ့္ ပိုၿပီးစိတ္ဆိုးသြားမွာစိုးလို႔ မ်က္ႏွာပိုးသပ္ထားရသည္။ ဘတ္ဟၽြန္းနီးက တကယ္ပဲ ကေလးဆန္ဆန္ေလးနဲ႔ပြင့္လင္းတတ္ပံုကို ခ်န္းေယာလ္အသည္းတယားယားျဖစ္လာရသည္။ ကိုယ္တိုင္က်ေတာ့ ခ်န္းေယာလ္လီလို႔ မေခၚေပမယ့္ ခ်န္းေယာလ္အေခၚအေဝၚေျပာင္းလိုက္တာနဲ႔ မႀကိဳက္တဲ့ပံု စူတူတူဂ်စ္တစ္တစ္ေလး။ တကယ္ပါ ဒီအရာေတြအားလံုး၊ ဒီအျပဳအမူေတြအားလံုးကို ခ်န္းေယာလ္တစ္ေယာက္ပဲအပိုင္သိမ္းထားလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။ ဘတ္ဟၽြန္းနီးမသိလို႔ပါ။ ဘတ္ဟၽြန္းနီးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ကိုယ္ကအပိုမဟုတ္တဲ့ရူးေၾကာင္ေၾကာင္အလုပ္ေတြကို လုပ္ေနမိတာ။