Because of his past

Chapter Twenty Six

---

(n

: dedicated sa kanya! @rhandzlie  ^__^ thank you sa pambobola bwahaha )

---

-Alesson-

Nagmamadaling lumabas ako ng bahay ko. Late lang naman na kasi ako sa trabaho ko! Hindi ko na ngang nagawang kumain ng agahan at umalis na lang pagkatapos maligo at magbihis—

0__0

W-what the hell is he doing here?!

“G-gerone” gulat kong sabi. Nanlalaki yung mga mata ko habang nakatingin ako dito samantalang smug lang naman na nakangiti ito sa akin.

“Good morning sweetheart. I see your late so shall we?” smug pa rin ang pagkakangiti nito habang binubuksan yung pinto sa may passenger seat. Nakasimangot na lumapit ako dito at papasok na sana sa loob ng bigla nitong hinigit yung kamay ko at hinalikan ako ng mabilisan sa labi.

“Hmm I think that just completed my day” nakangiting sabi nito na ikinapula ko lang ng mukha ko. Pumasok na ako at agad nito iyong isinara at umikot para makasakay na din. Binuhay nito ang makina at bumyahe na kami.

“What are you doing here?” takang tanong ko.

“Well obviously sinusundo ko lang ang girlfriend ko at ihahatid sa pinag ta-trabahuan niya. At para makahingi na din ng morning kiss” napaiwas ako ng tingin dito. You read it right. Yup. Girlfriend na niya ako

0//\\0

Hindi ko nga lang alam kung paano niya ako napasagot well maybe because of his powerful, convincing sweet yet rough, innocent but wild kiss—

-____-

Wala akong sinabi pramis! Wala naman kayong nabasa?! Diba? Diba?!

*SNAP!*

Napakurap kurap ako ng bigla itong mag snap sa mukha ko. Nilingon ko ito at nagtatakang tinignan.

“You’re pacing out sweetheart. Can’t still believe it that you are officially mine and

--

--

I am yours too?” nakangiting sabi nito. Ningitian ko na din ito pabalik. Bakit pa ako mag ba-blush? Bakit pa ako iiwas ng tingin? If I love staring at him and let my eyes tell him how much I have fallen inlove with him?

“Yes I can’t believe it. Na yung taong nag ligtas sa akin mula sa rapist, at ang tinatawag kong manyakis ay kasa-kasama ko na ngayon” he smiled again at itinuon na yung atensyon sa pagmamaneho.

I look at him. He looks so perfect to be mine. Paano kaya na inlove sa akin ang lalaking ito? It’s so impossible to think that he is mine already.

“Stop staring sweetheart. I might stop this car and kiss you if you continue on doing that” agad akon napaiwas ng tingin at pinamulahan ng mukha. Okay! Nag blush ako doon at nag iwas ako ng tingin

>___<

Kung bakit kasi nahuli niya pa ako na pinag nanasaan—I mean tinititigan siya eh!

“Why are you staring at me?” nakakunot noo nitong tanong.

“Bakit bawal?”

“Hindi naman sa bawal but sweetheart you should know that when your staring at me iba ang dating sa akin. It looks like your telling me to stop this car and ravish your small, delectable, soft, warm ad wet lips of yours”

Again nag blush na naman po ako! Hindi ko na sigurong kailangang mag apply ng blush on dahil siya na mismo ang maglalagay sa akin non. It seems like every word he said it makes me blush. Damn it.