Because of his past

Chapter Twelve

---

-Gerone-

“Teka, bitiwan mo nga ako! Saan mo ba ako dadalhin huh?!” tinignan ko ito ng masama.

“Wag mo na akong tanugin at sumunod ka na lang sa akin. Maliwanag” halatang nagulat ito sa pagpalit ko ng mood. Halos masigawan ko na din ito. Nakatingin na sa amin yung mga empleyado pero wala akong paki alam. Bumaba kami sa parking lot at pinasakay ko ito sa passenger seat. Ng makapasok ito ay akmang aalis ito sa pag kaka upo kaya tinulak ko siya.

“Don’t try to escape, or else I’ll talk to my brother and tell him to fire you!” pag babanta ko dito na imposibeleng magkatotoo. Hindi sumusunod si Gavin sa utos—utos pa ni Mjeille okay pa.  Nanahimik naman ito at haaltang takot na takot na. Well kasalanan niya! She force me turn into a beast!

Umikot na ako sa kabila at sumakay na sa driver seat. Napatingin ako sa salamin.

“Fxck look what you have done!” turo ko sa namumulang pisngi ko. Bakat dito yung kamay niya, pero unti unti na iyong nag fa-fade. Pero masakit pa din eh. Kayo kayang ma sampal try niyo.

“Kasalanan mo!” napakunot noo ako.

“Bakit ko naman naging kasalanan huh? Ikaw kaya ang sumampal sa akin. Hindi ako baliw para sampalin yung sarili ko” naningkit yung mga mata nito.

“You called me bitch” galit na sabi nito. Doon ako natauhan. Hindi ko lang siya tinawag na bitch. I thought that she is a slut. Pero hindi ko iyon sasabihin dito dahil paniguradong hindi lang sampal ang aabutin ko dito.

“Then I’m sorry okay. Di ko sinasadya” really Gerone? You’re saying sorry? Wow! Bago yun ahh! Shut up there brain!

Hindi ito umimik at nanatili na lang tahimik. Napabuntong hininga ako bago ko pina andar yung sasakyan.  Tahimik na binagtas namin ang daan papunta sa isang restaurant. Pinark ko yung sasakyan at pinatay ko na yung makina.

“Bumaba ka nag an kung ayaw mong kaladkarin pa kita palabas”  sabi ko at lumabas na. Umikot ako at saktong pagbaba nito ay nasa tabi na niya ako. At tama ba tong nakikita ko?! Naka pout ito? Natulala tuloy ako.

“Ano na namang tinitingin tingin mo gan?” natauhan ako ng narinig ko itong nag salita. Agad akong nag iwas ng tingin.

“Wala. Ang cute mo lang kasing mag pout” namula yung mukha nito. Hinawakan ko yung kamay niya at hinila papasok. Halata naman na nagulat ito sa biglaang paghila ko sa kamay niya. Pumasok kami na lahat ng mga mata ay nakasunod sa amin.  Pero hindi ko ito pinansin at nag tuloy tuloy lang ako sa pag pasok. Inokupa namin ang lamesa na nasa dulo at hindi na masyadong pansin ng mga tao.

Pinag hila ko siya ng upuan, na tinignan lang naman niya.

“Wala ka bang balak umupo?” tanong ko dito. Tinaasan lang naman niya ako ng kilay. Hinila niya pabalik yung upuan at hinila iyon ulit tsaka siya umupo. Na gets niyo? Naiiling na lang na umupo ako at tinitigan ito. Naiiling naman na umiwas ito ng tingin. Di ko maiwasang mapangisi.

“So you’re working for my brother?” pag babasak ko sa katahimikang bumabalot sa aming dalawa. Hindi ito sumagot kaya nagpatuloy ako sa pag sasalita

“Alam mob a kung anong ibig sabihin non?” nilapit ko yung mukha ko sa kanya

“Lagi na kitang makikita, at lagi na kitang mailalabas” nakita kong nanlaki yung mga mata nito. Her expression is priceless, kaya hindi ko naiwasang matawa.

“Hahahah ang epic ng mukha mo bwahaha” tawa ko. Sinamaan lang naman niya ako ng tingin.  Pero hindi ako tumigil sa kakatawa.

“Stop it! Walang nakakatawa” saway nito. Pero hindi pa din ako tumigil.