Because of his past

Chapter Twenty Nine

---

-Alesson-

It’s been a week. It’s been a week since I died. Tahimik lang ako habang nakatanaw sa bintana ng kwarto ko. Nakabalot sa akin ang isang komot. Nagkalat ang mga tissue sa kwarto pati na din ng mga pinaglagyan ng Ice Cream na pinag diskahan ko sa loob ng isang linggo.

“Ales” narinig ko ang mahinang pagtawag sa akin ni Smirky. Pumasok ito ng kwarto ko at iniabot sa akin ang panibagong Ice Cream. Kinuha ko iyon at nag pasalamat.

“Hindi ka ba titigl sa pagkain niyan? Baka ubuin ka o sipunin. O di kaya naman mapaos ka”

“Salamat sa concern Smirky. But I need this. Kesa naman alak ang pagdiskahan ko.” Nag kibit ito ng balikat.

“Hmm okay sabi mo eh.” Pareho kaming napatingin sa bintana ng kwarto ko ng makarinig kami ng busina ng sasakyan.  Hindi kita sa kwarto ko ang kalsada kaya pareho kaming napakunot noo ni Smirky.

“Sino yun?” tanong ko dito. Nag kibitz ito ng balikat.

“Alesson!” parehong nanlaki ang mga mata namin ni Smirky ng makarinig ng sigaw at kalampag ng gate.  Sa boses pa lang kilala ko na kung sino ito.

Gerone.

Naunang nakabawi sa pagkagulat si Smirky at napalitan ng galit ang expression ng mukha nito. Bago pa ako makapag salita ay nag martsa na ito palabas ng kwarto ko. Kahit nang hihina agad akong sumunod dito.

“What the fxck are you doing here?!” narinig kong sigaw ni SMirky.

“I want to talk to Ales. A-angan ba siya?”

“Ang kapal din ng mukha mo! Matapos mo siyang saktan may mukha ka pang ihaharap sa kanya?! Bilib na ako sa kakapalan ng pag mumukha mo!”

“P-please. Alam kong nasaktan ko si Ales. But I want to talk to her. I want to explain”

“Explain your ass! Kahit mag explain ka sa kanya, hindi mo na mababago na sinaktan mo siya!” tuluyan na akong nakalabas ng bahay. NAkita ko itong nakatayo sa labas ng gate. Naka jogging pants ito ng gray at jacket din na gray. Puti naman ang shirt nito. Gulong gulo ang buhok nito at may mga bigote at balbas na ding tumubo sa mukha nito. He looks messed up. Miserable.

Napatingin ito sa akin and I saw how his eyes enlighten akamng lalapit ito pero agad itong napgilan ni Smirky.

“Don’t you dare!” pigil ni Smirky dito. Tumingin ito sa akin at nangungusap ang mga mata nito.

“Ales please. Let’s talk” paki usap nito sa akin. Nag iwas ako ng tingin.

“Ales pumasok ka sa loob!” utos naman sa akin ni Smirky.

“Ales please. KAhit ngayon lang pakinggan mo ako” –Gerone

“Ales, do what I said. Get back inside the house!”-Smirky

“Ales” tumingin ulit ako dito. Hindi ko nakayanan ang nabasa ko sa mga mata nito. Too much pain is visible in his eyes.

“Umuwi ka na Gerone” malamig kong utas.

“N-no. Hindi ako uuwi hanggat hindi ako nakakapag explain sayo”

“It’s useless. Wala ng magagawa ang explanation mo. I am already broke” may tumulong luha sa mga mata nito.

“Ales please!”

“Umuwi ka na Gerone. Kahit kailan. Hindi mo na maibabalik ng buo ang puso ko” tumalikod na ako pagkatapos kong sabihin iyon. Narinig ko pang minumura ito ni Smirky. Pag kapasok ko ng bahay ay rinig ko pa din ang pag mumura ni Smirky dito.

“Umuwi ka na lang asshole. Alesson will never forgive you”  maya maya pa ay nakarinig ako ng pag saran g gate at mga yabag papalapit sa akin. Pag tingin ko si Smirky ito. Concerned na tumingin ito sa akin. Dinaluhan niya ako at niyakap.

“Alesson. I know that you are listening but please try to understand” naringi kong sigaw ni Gerone sa labas. Napapikit ako ng mga mata ko at pinigilan kong tumolo ang mga luha ko.

“Fxck ang tigas ng ulo ng unggoy na yan! Gusto mo bang tumwag na ako ng pulis Ales?” umiling iling ako at tinignan ko lang siya. Mukhang naintindihan naman nito ang ibig kong sabihin. Tumango tango ito.

“I know I am a jerk. G.go na kung g.go! pero isa lang ang sasabihin ko. Mahal kita Ales! Natakot lang akong aminin iyon sa sarili ko. Because I am broke at gusto ko ding makapanakit ng damdamin ng babae. Marami na akong sinaktan at pina iyak. Pero ikaw ang nag iisang iniyakan ko at humingi ako ng tawad. I have a past na mahirap kalimutan. A past na sumisira sa kasalukuyan ko. I admit na pinag laruan kita. Na plano kong saktan ka. But believe. Lahat ng pinakita ko sayo ay totoo. Dahil hindi ako mag aaksaya ng oras na gawin ang lahat ng ginawa ko para sayo at mahalin ka. I fall in my trap Ales. Hindi lang ikaw ang nag mahal sa ating dalawa. Believe me or not. Minahal kita! And seeing you like that hindi ko matanggap. Hindi ko matanggap na ako ang nanakita sayo. Please kahit hindi mo paniwalaan ang iba. Just believe that I love you Ales. I really fxcking do. And hating me is killing me. Just kill me Ales kung di mo din lang ako mapapatawad”

napatakip ako sa bibig ko para pigilan ang pag hikbi ko. Hindi ko alam kung anong paniniwalaan ko. Masyado akong nasaktan para patawarin siya ka agad. Hindi ako sumagot. Ilang minuto pa ang lumipas narinig kong nag salita ulit ito. But this time I know that he is crying . hard.

“I see. I deserve to be not forgiven. I hurt you badly and I think sorry is not enough. But maybe. Maybe someday you will find in your heart that you already have forgiven me”  ugong na ng sasakyan ang narinig namin ni Smirky. Fxck I want to tell him to stay. I want to tell him to give me a time to heal. I want to tell him that I still love him but I’m not yet ready to face him.

Niyakap ko ng mahigpit si Smirky at binuohos ko lahat ng sama ng loob ko. Kinalma naman niya ako at hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.

* * *

Nagmulat ako ng mga mata ko at isang maliwanag na paligid ang nakita ko. Tumambad sa akin ang mukha ni Gerone na nakaningiti habang nakayuko sa akin at matamang nakatingin.

“Alesson”

Agad akong napabangon at doon ko lang na realize na nakahiga pala ako sa kandungan niya. Akmang tatayo na ako pero nagulat na lang ako ng bigla niya akong yakapin.

“Alesson. I’m sorry. I’m sorry kung nasaktan kita. Please patawarin mo na ako” naramdaman kong nabasa yung leeg ko. He is crying.

“I’m sorry Gerone. Pero hindi pa ako handa. Masyado mo akong sinaktan.”

“I-I’m sorry Alesson. Sana mapatawad mo na ako”

* * *

“Alesson!” nahahapong nagising ako. PAnangip lang pala. Napahawak ako sa dibdib ko at kinallam ko muna ang sarili ko. Nilingon ko si Smirky at nakita kong namumutla ito.

“S-smirky? Okay ka lang ba? Namumutla ka ata” takang tanong ko. HAwka hawak nito ang telepono at nanginignig ang mga kamay nito.

“A-Ales. S-si G-g-erone” kinabahan ako sa tono ng pananalita nito.

“Smirky anong nangyari? May nangyari bang masama sa kanya?” kinakabahan kong tanong.

“A-Ales tumawag si G-Gavin. S-sinabi niyang—“

“Sinabi niyang ano Smirky?!”

“S-si G-Gerone”

“ANong nangyari kay Gerone?!” niyogyog ko na ang mag kabilang bilakt niya. SObrang kabado na ako sa inaakto ni SMirky.

“N-naaksidente si Gerone Ales. Gavin said critical ang condition niya”

---

(n

: gaano na ako ka lame? Sorry for the typos)

SA MGA PATULOY NA NAG BABASA NITO THANK YOU PO! LABYU ^__^