cruel +18 | texting

onsra•16

İnci: Arslan (08.20)

İnci: konuşalım mı bir lütfen

görüldü (09.00)

İnci: bana neden kızıyorsun anlamıyorum

İnci: onunla hiçbir alakam kalmadı

İnci: biliyorsun bunu

İnci: o şekilde sinirlenip yanımdan ayrılmamalıydın (11.20)

görüldü (21.00)

Arslan arıyor...

Arama kabul edildi.

"Şükürler olsun, bir yaşam belirtisi gösterdin. Konuşabilecek miyiz artık?"

"Kusura bakma, sabahtan beri kafamı dosyalardan kaldıramadım. Konuşabiliriz."

"Yani bana kızdığın için falan değildi suskunluğun? Sadece bu yüzden mi?"

"Sana neden kızayım İnci? Türkiye'ye döndüğüm gün o şerefsizle keseceğim ben hesabımı."

"Senin ne hesabın olabilir onunla?"

"Sebebi olduğu her gözyaşının hesabını soracağım ondan."

"Saçmalama lütfen, muhattap olmaya değmez bile."

"Değer mi değmez mi göreceğiz."

"Ben çok ciddiyim Arslan. Onunla konuşmanı istemiyorum."

"Sen bunları boşver, cevap verdin mi ona?"

"Henüz değil."

"Henüz mü? Cevap vereceksin yani."

"Verebilirim." İnci'nin bu cevabından sonra, Arslan suskunlaştı.

"Alo? Arslan orada mısın?"

"Buradayım." Arslan'ın sesi, normalinden daha güçsüz çıktı.

"Cevap vereceğim dediysem, niyetini öğrenmek için Arslan. Olmayacak şeyleri düşünüp kendini üzme." Arslan, içini çekti.

"Hangi niyetle yazdığının bir önemi var mı? Ya da sadece ben mi görebiliyorum neden yine sana yazdığını?"

"Yine aynı sebepten bana yazdığını anladığım an ben onu zaten engellerim Arslan. Sadece bir ihtimal başka bir durum varsa diye vereceğim o cevabı."

"Öyle olsun."

"Öyle."

"Güzel." Kısa bir sessizlik oluştu.

"Kapatayım mı?"

"Kapatma lütfen. Biraz daha konuşalım." İnci, arkadan bir kapı çarpma sesi duydu.

"Neredesin şuan?"

"Evimdeyim."

"Anladım."

"Yarın iş çıkışı bir planın var mı?" İnci, heyecanlandı.

"Hayır, neden sordun?"

"Seni görmeliyim. Özellikle dünkü ani çıkışımı telafi etmem gerek."

"Hiç takılma lütfen, ben sadece senin için endişelendiğimden öyle söyledim."

"Takılacağım, senin için de uygunsa yarın akşam alırım ben seni."

"Ben gelirim senin yanına, sen hiç benim için yorma kendini."

"Senin için yormayayım?"

"Evet." Arslan güldü.

"Yormayayım o zaman ben kendimi." Arslan tekrar güldü,

"Komik olan ne?"

"Senin için her şeyi yapabilecek durumdayken kendimi yormamamı söylemen." İnci, heyecanlandı. Yüzünde kendiliğinden bir gülümseme belirdi. Peşisıra gelen sessizliği de bozmadı. Yüzündeki gülümsemeyi alabildiğinde tekrar konuştu.

"Yarın, konuşalım mı? Her şeyi."

"Her şeyi mi?"

"Evet her şeyi. Ben yokken başlattığın tüm her şeyi."

"Konuşalım."

"O zaman sürprizi kaçırmamak adına şimdi kapatıyorum."

"Uyuyacak mısın?"

"Saat daha çok erken, belki daha sonra. Ya sen?"

"Yorgunum, dinleneceğim."

"O zaman, iyi geceler sana."

"İyi geçecek,"