Umudum Kalmadı

7K 348 7
                                        

Karnıma bir yumruk daha yemem ile neredeyse kapanacak olan gözlerimi açık tutmak için kendimle savaşmaya başladım.

Belli bir yerden sonra insan sadece konuşabileceği birilerini arıyor, güvenebileceği ve bu saatten sonra hiç bir şeyin önemi kalmıyor. 

Çünkü tahminimce en fazla yarım saate dayanamayıp gebereceğim. Hem de doğru düzgün mücadele edemezken.

Tehlikeli bir iş yaptığımı biliyorum ama hiç böyle bir ölüm tahmin etmemiştim. Ne bileyim evlenip çocuklarım olacaktı.

Sevdiğim adam ile yaşlanacaktım. Sonra ihtiyar ihtiyar ölecektim, böyle ölmeyecektim.

Adam çakıyla kolumu çizerken artık o kadar fazla bir şey hissetmiyordum. Sanırım işkenceye alışmıştım.

Gözlerim kapanırken dışarıdan gürültüler gelmeye başladı. Artık kurtulmak ile ilgili hiçbir umudum kalmamıştı.

Alaz'dan 

Gece'nin müdür ceza verdiği için yanımıza gelmeme ihtimali imkansıza yakındı. Gece ve müdürü umursamak? Bu çok mantıksızdı.

"Gece nerede kalmış?" diye soran Yankı ile "Bu işin içinde bir bokluk var. Müdür ceza verdiğinden gelemeyeceğini söylüyor." dedim.

"Çok saçma." diyen Kuzey ile "Bence de." dedim. "O zaman kalkıp müdürün yanına gidelim." diyen Yankı ile ayaklandık. 

Yeşim bize endişeyle bakarken "Siz burada kalın. Bizim gitmemiz gerekebilir." dedim.

"Tamam biz buradayız." diyen Beril ile yanlarından ayrıldık. Umarım şuan Gece'nin başı belada değildir.

Hızla müdürün odasına çıktık ve kapıyı çaladan içeri daldık. Müdürün yanında takım elbiseli adamlar vardı

Yankı şaşkınlıkla "Faruk sizin burada ne işiniz var?" diye sordu. Bu adamları tanıyor muydu?

"Efendim bizi Gece Hanım yolladı." diyen adamlar ile bunun Yankıların adamı olduğunu anladım.

"Gece nerede peki?" diye sordum. "Efendim bizim bu konu hakkında bir bilgimiz yok." diyen adamlar ile müdüre döndüm.

"Sen biliyorsun değil mi?" diye sordum. "Gece şuan cezalı." diyen müdür ile göz devirdim.

"Hocam hepimiz Gece'nin sizin sikim sonik cezalarınıza uymayacağınızı biliyoruz. O nerede!" diye bağırdı Kuzey.

"Bunu anlatamam." diyen müdür ile "Anlatmazsan birazdan anlatmaya yarayan dilini keseceğim!" dedim.

Müdür endişeyle derin bir nefes alırken olanları anlatmaya başladı.

DokunulmazlarHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin