Perfect Heartbreaker (Heartbreakers Series #2)

Chapter 31

Chapter 31

Tumikhim ako at niyakap ang bag. I walked along the hallways of the business-related courses. Kung may pasok lang ako ngayon, hindi naman ako mag-aalangang maglakad dito sa hallway na 'to dahil dito rin naman ako madalas nagkaklase pero wala naman kasi talaga akong pasok ngayong araw.

The heck. I've never done this since senior high school! Ngayon lang ulit. Pakiramdam ko, kahit wala namang nakaka-alam ay alam ng lahat ang ginagawa ko. Bakit hindi ko naman 'to nararamdaman noon?

Ang ilap naman kasi ni Leion.

Nalaman ko na hanggang ngayon, hindi pa rin naggi-girlfriend si Leion. Marami kasing koneksyon si Rozel kaya nalaman ko ang ilang mga detalye tungkol sa kan'ya ngayon.

Hindi ko rin kasi maaasahan ang account ni Leion. Nag-deactivate kasi s'ya ng account n'ya. Hindi ko alam kung kailan. Sana hindi no'ng nag-break kami dahil iisipin ko talagang affected s'ya hanggang ngayon.

Of course, that's just my silly self. He must've hated the people prying in his life kaya nag-deactivate.

Nasaan ba kasi ang klase ni Leion?! Ang alam ko lang, section 1 s'ya ng batch nila. Bachelor of Science in Accountancy 3-1. How the hell will I find their class here? 

Ang daming isiping humahatak sa'kin na lubayan ko na si Leion. Naiisip ko na bakit ko pa ba sinusubukan na bumalik sa buhay n'ya at guluhin s'ya?

It's just that, I realized that Leion won't do anything to take me back. Masakit aminin... but it looks like it!

At kung hindi na nga kami mag-uusap ulit, I feel like my life would be incomplete. It feels selfish... to come back and try us again, pero hindi ko naman magawang umupo na lang at maging miserable. I can do something so why don't I make a move, right?

And just like how I did things before... this is what feels right. 

No'ng iwan n'ya ako no'n mag-isa sa tapat ng restroom, I felt like he doesn't really want to be involved with me again. Ang lamig at sungit ng pakitungo n'ya.

He's rejecting me again. I scoffed. Parang hindi hinahawakan ang kamay ko noon.

But deep inside, I knew that it's reasonable. Iyong paglayo n'ya at pag-iwas. Of course, he'd avoid me. Kung minsan ka nang natinik ng isang bagay, babalikan mo pa ba at magpapatinik ulit?

No.

Kasalanan ko rin naman. Remembering that night, parang pinapalabas ko na pinaglaruan ko lang s'ya. He must've felt really offended and hurt.

Napahinto ako sa paglalakad at napabuntong-hininga. Nawawala na nang unti-unti ang tapang ko. Bakit nga ba nandito na naman ako at kinakapalan ko ang mukha ko?

I hissed. Stupid, Leion.

Napangiti ako nang mapait. Paano s'yang sasayang makita ako? Nakipaghiwalay ako sa kan'ya noon at sinabihan ng hindi ko pa naman s'ya mahal. Bakit n'ya pa ako kakausapin kung gano'n ang ginawa ko sa kan'ya?

Napa-angat lang ang tingin ko nang may biglang tumawag sa pangalan ko. I got shocked when I saw Patri, my past suitor from senior high school, approaching me.

Pilit ang ngiting naibigay ko at lumingon sa paligid para makakita ng puwede kong gawin para matakasan si Patri pero nakalapit na s'ya nang tuluyan.