Chapter 24
Via
As I was looking around. I felt arms wrapped around my waist. "There you are." He whispered on my ears then he went down to my neck to bury his face.
"I didn't see you when I woke up." He said. Lihim akong napangiti. This man is so clingy! Alam ko namang clingy siya noon pero mas nadagdagan pa ito ngayon.
"That's because it's late." 10am na, nakapag-almusal na nga ang anak namin eh.
"And who's fault do you think it is?" He asked. His face is still buried on my neck so I felt him pout.
I rolled my eyes. "Why me? Kasalanan kong napagod ka?"
Ipinatong niya ang kaniyang baba sa aking balikat. "Yes. It's your fault."
Marahan ko siyang siniko. "Sino bang hindi maawat kagabi?" Irap ko.
He chuckled. "It's our first night and I enjoyed it very much. I'm sure you enjoyed it too. Magkakaroon na ng kapatid si Lewes."
I felt my cheeks burn. Yes, it was our first night doing something and it's been a week since I gave him a chance, ganoon ako karupok. Well those days were nothing but a pure bliss so no one can blame me. "Whatever." Humarap ako sa kaniya. I encircled my arms on his neck while his arms were still on my waist.
"I'm gonna tell Sean." I told him. I need to inform him kasi kahit naman hiwalay na kami sa mata ng mga tao at pamilya namin ay kami pa rin well I think my parents have an idea already about what's happening but still we need to settle everything. "I'm gonna go back to Seattle."
"You mean we?"
Umiling ako. "No, Tariq. Just me and Lewes."
"Why?"
"Because despite of what I did I still respects him." I technically cheated. Nasaktan ko na nga siya at ngayon dadagdagan ko pa. "Tariq, please."
"I don't know, Via." Umiwas siya ng tingin. "I'm afraid." I made him look at me by holding his cheeks and I can see how afraid he is, wala naman siyang dapat ikatakot.
"What if you suddenly realize that you love him so much? Paano kung marealize mo na hindi pala ako karapat-dapat? Via, I'm scared as f*ck!"
"Wala kang dapat ikatakot." I love you.
"Can you blame me for being a scaredy cat? Pupuntahan mo ang lalakeng walang ginawa kundi mahalin at alagaan ka habang ako...I did nothing but to hurt you. I'm the bad man here, Via. Ako iyong dapat na iniiwan, ako iyong hindi pinipili." A lone tear escaped from his eyes that made me gasp.
"T-Tariq."
"What if hindi ka na bumalik? Kung hindi mo na ako balikan?"
"Babalikan kita." I assured him. "At kung hindi I'm sure na hahabulin mo pa rin ako...tama ba ako?"
He nodded. "Kahit ipagtabuyan mo ako, I won't leave. I won't let you be with Sean. Even if I had to ask Lewes for help again."
"What?" Nabitawan ko siya.
"Well..." He scratches his nape. "I kinda ask for our son's help...you know para madala ka dito."
My eyes widened. He did that?! "Tariq!" Tinampal ko siya sa braso.
"I'm not gonna say sorry because I have you now plus Lewes' waterworks helps a lot."
Sa halip na makaramdam ng galit ay kilig at tuwa ang namayani sa akin. Napailing na lang ako habang may munting ngiti sa aking mga labi.
"I'll be back, Tariq. Babalik kami ni Lewes." I reassured him.
Tariq
"Sir, are you ok?" Dexter asked.
Paano akong kakalma? Isang araw ng hindi tumatawag si Via sa akin. Pangatlong araw na ang lumipas simula nang umalis sila papuntang Seattle. Sa unang dalawang araw panay ang tawag niya pero ngayon mag-gagabi na ni isang text ay wala akong natanggap. Magpabook na kaya ako ng flight?
"I'm going home." I told Dexter.
Tumayo ako at umalis ng opisina. I tried to call her pero nakapatay ang cell phone niya. Baka may ginagawa ng masama 'yong Sean na 'yon! F*ck! Mababaliw ako sa kakaisip.
Inis na nagdrive ako pauwi. Ano na kayang ginagawa ng mag-ina ko? Bigla kong naapakan ang preno nang may biglang tumawid na babae sa harap ko. I immediately went out at dinaluhan siya. Hindi ko naman siya natamaan pero napaupo siya sa kalsada. Maybe because of shock.
"Are you ok, miss?" Tinulungan ko siyang tumayo.
It was dark but because of my car's headlight I had a glimpse of her face. I was stunned when I recognized her. It's her!
"Ok lang ako." Sabi niya. I didn't get to say something dahil mabilis siyang naglakad palayo.
I went back to my car at pinaharurot iyon. "F*ck!" Mura ko. I suddenly felt guilty. Alam kong hindi naman dapat pero nagiguilty ako, natatakot rin ako. Paano kung malaman ni Via? Masasaktan ko na naman siya? Will I mess up again? No! I can't. This is a one time chance at kapag nawala pa uli si Via, I don't know what I will do. Ito ang pagkakataong hindi nakuha ng tatay ko kahit kailan kaya hindi pwedeng magkamali. I might end up in an asylum if Via will leave me again. Ayoko na uling masira ang kung anong meron sa amin. I love her. I f*cking love her that it scares me to death.
BINABASA MO ANG
Rewrite The Stars (Completed)
Ficción GeneralHer father treats her like a princess, the world treats her like she's a national treasure and yet the man she loves treated her like a trash. That's how her life sucks! (Completed)
