Chapter 27*

5.8K 105 35
                                        

Chapter 27


Via


"How are you?" Tanong ko kay Sean. He's still in bed dahil katatapos lang niyang operahan kahapon.


"I'm ok, V. You can go back to the Philippines." Pinilit niyang ngumiti pero ramdam ko ang lungkot sa kaniyang boses.


I smiled at him. I know I should pretend na hindi ko nakikita na nasasaktan siya. Alam kong ayaw ni Sean ang kinakaawaan. "Nag-book na ako ng flight. Bukas na ang uwi namin."


He nodded. "Be safe, V and be happy. Always remember that I let you go for you to be happy so you must be."


It was my turn to nod. "I will, Sean. Thank you." Sabi ko.


"Thank you for taking care of me."


I kissed his forehead. "Goodbye, Sean."


"Goodbye, V. I love you. Huwag mo na akong padadalhan ng invitation sa kasal niyo. I might ruin it and kidnap you."


I smiled sweetly. I really hope na mahanap na ni Sean ang babaeng magmamahal sa kaniya. Lumabas ako sa kaniyang kwarto and I went back to my unit kung nasaan ang anak ko at si Vaughn, pinsan ko. He is Uncle Enzio's son.


"Hi, thank you sa pagbabantay kay Lewes."

He smiled at me. "No problem, Ate." Sa lahat ng pinsan kong lalake si Vaughn ang pinakamabait kaya siya ang paborito ko.

"May dala akong pagkain. Let's eat." Sabi ko. Pumunta ako sa kusina para ihanda ang mga dala kong pagkain nang biglang umikot ang paningin ko. I suddenly felt dizzy. Napaupo ako sa sahig. I felt like everything's aroumd me is moving at unti-unting nagdidilim ang paningin ko hanggang sa balutin ako nito.

When I opened my eyes ay nasa ospital na ako.

"What happened?" Tanong ko kay Vaughn.

"You passed out. The doctor asked me some questions pero hindi ko naman masagot so they run some test, mamaya siguro ay babalik siya dito." He said and not a second later ay pumasok na ang doktor na sinasabi ni Vaughn.

"How's my cousin, doc?"

"She's ok. She's not sick, we run some tests and...we found out that she's pregnant." The doctor said that made my eyes widened. The doctor looked at me with a smile. "Congratulations you are now on your 10th week."

Napasinghap ako. I'm 10 weeks pregnant then it means...




Tariq



Pucha! Ano bang nagyayari?! Bakit ang gulo-gulo ng buhay ko.



"You must marry my daughter." Mr. Alcantara said. Nandito kami ngayon sa isang resto, kasama ko si Hara at kaharap ko ang buong pamilya niya. I looked at her. Nakita ko kung paano siya namutla pati ako ay nanlalambot sa mga nangyayari.



"I'm sorry but I can't, Sir." Magalang na tanggi ko. "I can't marry your daughter."



"Why not? You got her pregnant!" He growled pero hindi ako natatakot. Mas natatakot ako kay Via at sa magiging reaksiyon niya kapag nalaman niya ang tungkol dito.



"I'm in love with another girl and I only intend to marry her."



Mr. Alcantara looked at me with so much disappointment. I don't care. All I care in this situation is my child with Hara and of course si Via at Lewes. "You love someone and yet you got my daughter pregnant? What kind of love you have?"



"I love her and you don't have any rights to question my love for her. I got your daughter pregnant, pananagutan ko ang bata. I can support her and the child financially pero hindi ko siya pakakasalan."



"At sa tingin mo hindi ko kayang suportahan ang anak at apo ko?!"



"That's all I could offer, Sir. I can be a father to my child but I can't be a husband to your daughter. Mahirap mang paniwalaan but I can't live without the woman I love." And what happened between me and Hara was just a one time thing! Gusto ko sanang idugtong pero hindi ko ginawa because I still respects her and her parents.



"Do you want to marry this man?" For the first time ay nagsalita si Mrs. Alcantara.



Umiling si Hara. "Then it settled. Walang kasalang magaganap." She said. I looked at her and I got chills when she stared back. May pakiramdam ako na mas nakakatakot siya sa asawa niya.



"Pero---" Aalma pa sana si Mr. Alcantara.



"Hindi ko hahayaang makasal ang anak ko sa isang lalakeng walang paninindigan." She said.



May paninindigan ako kaya nga hindi ko pakakasalan ang anak niya. I love my ex-wife at siya lang ang pakakasalan ko uli.



"I may not love your daughter but I can be a loving father to our child."



"Are you ok with that, Hara?" Tanong ng nanay niya sa kaniya. She nodded hesitantly.



"Well then we're done here." Mrs. Alcantara stood up and everyone follows when she left pero bago tuluyang makaalis si Hara I heard her mumble something.



"I'm sorry." Mahina iyon pero dinig na dinig ko 'yon.



Why is she saying sorry?



Binayaran ko ang bill namin. I stood up, I was about to leave nang makita kong nakatayo sa harap ko ang ex-biyenan ko kasama ng pinsan niya na si Simone.



"I can't help but wonder why are you with the Alcantaras'? To think they have to travel here. You must be an important person, boy." Simone Montier said with a smirk.



Binaha naman ng kaba ang dibdib ko. Alam na ba nila? F*ck!



"Hurt my daughter again and I will f*cking kill you this time." Babala niya.




Ang bilis mag-pm ng mga haters. Famous ako? Kahapon pa ko baha ng hateful messages. All I can say is if you don't want my stories then leave. Kaloka! Over na ko sa mga ganiyan, kababalik ko lang gusto niyo na naman akong paalisin? Bala kayo jan. 😂😂 Tutulog na ko. Baka walang update bukas kasi ito sana 'yong para bukas kaya lang maaga kong natapos hahaha. Nyt! Nyt! 😊

Rewrite The Stars (Completed)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon