Lovesick: Book 2

13

TW: Signs of eating disorder.

Chapter 13
Waves of La Union

When the first filming day was officially done, my body became restless from overwhelming tiresome and a hit of early nostalgia.

Sa ngayon, hindi ko pa masyadong iniinda ang pagod dahil sa nag-uumapaw na kagustuhan naming matapos ang pagfi-film. We know that this will all sink in on the last day of filming tomorrow. For now, I am allowing myself to succumb the remaining creative juices I have.

Nasa baba silang lahat nag-oorder na for dinner. Naiwan akong mag-isa dito sa room namin para maghilamos at mag-ayos.

I stare at myself in front of the mirror, took off my sweater and clothes then examine my whole body. Ang payat ko na. Wala naman akong sakit at pakiramdam ko ay normal naman ako, pero something inside me tells that I'm too thin. Mabuti na lang nagdala si Marvin ng sweater at may pinabaon si Mama na sleeves kapag nag-swimming.

I hate comparing other people to myself, but right now, I can't help myself but to adore Wes' beauty. He looks healthy with his average weight, his skin is clear, nice hair, confident, and talented in acting.

Kinuha ko ang bag ko at ipinatong sa bakanteng espasyo ng lababo, saka ko inilabas ang maliit na makeup pouch na binili sa akin ni Jun. He wanted me to start learning how to wear light makeup. Sabi ko sa kaniya, mas mapapadalas na ang pakikipag-meet ko sa mga professionals lalo na sa mga artista dahil sa org namin at dahil din sa mga connection ni Van. His best advice is to look good but not overly much.

That's why until now, I'm still hesitant to use these stuffs. Pakiramdam ko kasi may mali sa mukha ko kapag ako ang gumagawa ng makeup ko. Jun does my makeup good. He always reminds me that like everything, it also needs practice.

For once last time, I look at the mirror and see the reflection of my face. Then, I remember how we'll be having a heavy dinner tonight to gain back the energy we lost from the whole day.

Without hesitation, I began throwing up.

Akala ko ay mapayapa akong maiiwan dito sa kwarto nang biglang may kumatok sa aking pinto. Agad kong pinindot ang flush button sa pagpa-panic na marinig at malaman ni Marvin ang ginawa ko.

"Davi? Are you okay?" More surprisingly, I heard Van's muffled voice behind the door.

"Uhmm— yeah, I'm fine!" Sigaw ko na parang walang nangyari.

"Are you sure? Nagsusuka ka ba?" It was too late to lie when he heard me.

"Yung flush 'yun baliw," hindi ko pa binubuksan ang pinto dahil hindi ako ang best soldier pagdating sa pagsisinungaling.

"Ah... okay. Nasa baba na yung mga food, tara na."

"Sige susunod ako, mauna ka na," pagpilit ko na siya naman pagpayag niya.

Sa pagbaba ko papunta sa resto, I made sure I look composed. Naupo ako sa pagitan nila Marvin at Van kung saan nakahanda ang pinggan ko.

"Let's eat? Hindi ka nag-lunch kanina kaya bumawi ka ng kain ngayon." Bilin ni Marvin habang ipinagsasandok ako ng kanin.

Nawala ang pagtuon ko sa sarili kong atensyon nang marinig ang mga pinag-uusapan nila Van. Shockingly, they were all busy talking about sex.

"To be honest, I agree with you!" Pagsang-ayon ng isang blockmate ni Van sa sinabi nila na hindi ko na naabutan.

"Right? It's like our society was built like this after god-knows how long ago." Frigo nodded.

Sama-sama na kaming kumakain pero ang nakalatag na conversation ay hindi naayon dito. Well, I guess they are just to casual about it. Napatitig ako kay Marvin at nanlaki ang mata ko. Kanina pa nandito si Marvin at ito ang pinag-uusapan nila?