Lovesick: Book 2

16

Trigger Warning: Mature language and panic attack.

Chapter 16
My Calm

Men are trash is such a strong long controversial statement that sadly only few people can understand. You throw this out there and the actual men who are trash will bark at you instantly. But I have no time nor energy to explain it to anyone, especially to the men I'm with inside this car right now.

Para bang isang katangahan na sumabay pa ako ngayon sa sasakyan ni Brix. Katabi ko siya, sa likuran naman ang hindi ko mabilang na mga lalaki, at sa harapan ang driver nila kasama ang isa pa niyang kaibigan na laging may suot na beanie.

"Oh no, nasa party na pala si Romeo, pre," alarmang sabi ng kaibigan nilang nagda-drive.

Tiningnan naman ni Brix ang kaniyang phone na para bang kinukumpirama ito. "Right," he was nodding. I tried to peak a little pero ibinulsa niya agad 'to.

"Are you excited, Davienne?" Umakbay ang lalaking may suot ng itim na suit and necktie.

"Ah... a bit..." hindi ko ipinahalata ang pamemeke kong salita.

"You seems tensed," ngayon ay pareho na sila ni Brix ang naka-akbay sa akin.

Suddenly, my phone began ringing from an unknown number. Siguro si Aries ito at nakitawag lang siya kung kanino. Bago ko pa masagot ito ay tinakpan ni Brix ang screen ng phone ko at saka isiniksik sa bulsa ng sarili kong suit.

"Chill, don't answer it. We're already five minutes away," Brix gave me an assurance only by his words.

For minutes of silence, the scent of the car finally subdued to my senses. Amoy usok na galing sa nasusunog na damo o kahoy na hindi ko maipaliwanag kung ano. Parang sa lakas ng amoy nito ay kakapit ata sa akin kahit sa pagbaba ko.

"Take this off," it wasn't a suggestion from Brix, more like a command when he pulled the end of my suit, forcing me to slightly tilt my shoulder as the suit unveils my underneath shirt.

"Do you drink?" Asked Brix.

"Occasionally," inalis ko ang pagkaka-akbay sa kanila na hindi napadali.

"Smoke? I got sticks here—"

"No, thanks, I don't smoke—"

"KJ naman ne'to," tawa ng mga lalaki sa likod.

"Be good, boys," Brix warned them, smiling.

"Sorry boss," they laughed again.

Hindi ko alam kung sa paulit-ulit ba nilang tawa ako naiinis o sa mismong tawa lang na nang gagaling sa kanila.

"From what I heard, close daw kayo ni Romeo, right?" The driver asked conformingly.

"Like how close?" Wala pa akong sagot pero inassume na agad ni Brix.

"We're not that close. Classmate ko lang siya noong senior high kami." I answer blandly. The smoke couldn't get out from my nose so I breath into my mouth.

"Hmm... but I guess you're closer than any of us here," the guy from my left said.

Sa biglaang pagliko ng sasakyan, halos kaming lahat ay mausog sa kaliwa dahil sa bilis nito. Napakapit ako sa dibdib ni Brix, habang nagulat naman ang mga kasabayan namin sa harap sa mga natumbang gamit.

Agad akong bumitaw bago pa man may makakita sa nangyari, then I composed myself like nothing happened.

"Dude, bakit ba kasi ang dami mong tissue dito sa sasakyan mo?" The beanie guy asked Brix looking at his rearview mirror.