Drake's POV
"Drake baby, pansinin mo naman ako" sunod ng sunod sa akin ang babaeng ito. Sino ba 'to? Umagang-umaga ang kulit.
"Baby, sabi mo magkikita tayu kagabi. Naghintay ako hindi ka dumating." Salita lang siya ng salita at hindi naman ko siya pinapansin.
"Baby" nakita sa peripheral vision ko na lalapit sana siya sa akin. Kaya agad ko siyang nilingon at ayun, napahinto siya at hindi nakalapit niya sa akin.
"Who are you?" Cold kong tanong sa kanya kung sino siya. Hindi naman alam name nito eh.
"Baby, I'm Cristy. Your girlfrie---" hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya at nagsalita na ako.
Umiling ako. "Sorry Miss, I don't have any girlfriend, or girlfriends." Umiling siya at akmang lalapit sa akin ng lumayo ako sa kanya ng kaunti na para bang may sakit siya, ayaw ko na may lumalapit sa akin.
"Baby your joking, I'm your----"
Umiling-iling ako. "Really? I didn't or I wasn't expecting, If I have or I'm having a girlfriend like... y-you." Tinignan ko siya ulo hanggang paa. " Like you...like a... Clown?" Sabi ko. Nanlaki naman ang mata niya sa sinabi ko. May explanation naman ako diyan.
"Look, your makeup is like a clown ahahhah." Sorry natawa ako. " Your, dress like...like a slut to fuck." Kasi, ang hapit sa katawan, parang nasa bar eh nasa University kami.
" Baby, a kind of girl like you is not what I look for and what I like for being my girl." Sabi ko ng may dumaan na babae. Tinawag ko naman iyong babae.
"Miss, Can I have your jacket?" Nagpapacute siyang tumingin sa akin at tsaka niya binigay ang suot niyang jacket.
"Thanks" at kinindatan ko siya at ayon kinilig na naglakad palayo. Tch, what a kind of girl. I hate it. Hinagis ko ang jacket sa babaeng nasa harap ko.
"Wear that, cover your bottom. Save it, someone will fuck that. And, I'm not into that thing. Respect yourself first, okay?" Cold kong sabi at iniwan na siya doon na nakatayo at umiiyak. Yes! Umagang umaga may umiyak.
Wala akong pakialam kung umiyak man sila. Yes, I'm a chickmagnet, pero hindi magnet na dinidikitan. Wala pang babae na nakalapit sa akin, nakahawak even sa kamay ko except sa bunso ng Lions. Ang kapatid ni Chen, si Ciara siya lang ang babae na nakakalapit at nakakahawak sa amin, sa akin. Chickmagnet ako na hinahabol pero 'di kinakapitan. Yes, I'm a playboy but I just make them paasa and end up them crying. I don't touch them, I don't taste them, yuck! Playboy ako pero 'di ako ang nagyaya na maging girlfriend sila. Sila ang nangliligaw sa akin, ang iba nga sila nalang ang nagsabi na girlfriend ko sila which I didn't even know. Mayabang na kung mayabang pero sila ang umuuna sa akin at pasensya sila dahil pagluha lang nila ang kasiyahan ko.
Nakapasok na ako sa classroom at umupo sa tabi ni Samson.
"I heard may umiyak na naman" sabi niya. Yes, halos twice or thrice a week ang may umiiyak but I don't give a damn. Hindi ko kasalanan.
"Yeah, and I like it" nakangiting sabi ko.
"Tch, bro hinay hinay lang ang karma" sabi ni Lawrence sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay.
"I don't give a damn bro. Di ko kasalanan, sila ang gumawa sa sarili nila yan 'di ako" sabi ko. I'm innocent noh.
"Ang karma mo bro, makatagpo ka ng babae na makakapagbabago sa pananaw mo sa mga babae." Sabi ni Anderson sa akin. Wow! Galing sa Good boy daw namin ang words of wisdom ba iyon?
"C'mon bros, may exception naman eh, ang mga babae niyo 'di naman katulad ang tingin ko sa kanila, kumpara sa kung ano ang tingin ko sa ibang babae" Sabi ko sa kanila.
"Malamang Lions code mo sa sarili mo iyon eh" sabi ni Marco. Lions code sa sarili ko. Pag may mga girlfriend ang mga kaibigan ko. Hindi ko ituturing sa kanila ang pag trato ko sa ibang babae. Exception sila, of course! Baka mag friends pa kami.
"Samson, may naghahanap sa iyo" sabi ni Anderson and itong katabi ko, ayun nag iba ang mood.
"Haist!" yan lang ang reaction ni Samson ng tumayo na at lumabas sa room. Paglabas niya sakto naman ang pagpasok ni Scherzinger, na naka beastmode ang mukha. Umupo siya sa tabi ni Marco.
"May kaaway ka Bro?" Tanong ni Lawrence sa kanya na nasa rightside niya.
"Why?" Walang ganang tanong niya.
"Beastmode kasi ang mukha mo bro" sabi ko. Tinignan lang niya ako saglit. Nagkatinginan kami nina Marco, Anderson at Lawrence sabay kibit balikat. Aba, hindi nalang kami magtanong noh baka kami pagbuntungan ng beastmode ni Captain the second.
Napatingin naman kami kay Samson na kakapasok lang ulit ng room.
"Ano 'yan?" Tanong ko. May bitbit kasi siyang paperbag. Curious lang ako kung anong laman.
"Ah ito ba, may nagpabigay." Simpleng sabi niya at umupo ulit sa tabi ko.
"Sa fangirls mo na naman ba 'yan galing?" Tanong ni Anderson sa kanya. Si Lawrence ayun nakaheadset at nakapikit, hindi siya interesado sa chismis kasi wala namang bago.
"No, my girlfriend." sabi niya at nag smirk. Kaya napatitig ako sa kanya.
"Si Danielle" sabi ko. He rolled his eyes at me, aba!
"C'mon dude, you'll know she is not my girlfriend. For me, she is nothing" sabi ni Samson. Shit! Napatingin naman kami kay Danielle na nakatayo sa harap namin. Kailan siya pumasok?
"Danielle" sabi ko. Tinignan ko si Samson na ayun ang gago ay parang wala lang sa kanya na nakatingin kay Danielle.
"Ma-may nagpabigay na naman sa-sa iyo. Ka-kay Kayla raw, gi-girlfriend mo" nauutal na sabi niya at pinatong nalang ang paperbag sa ibabaw ng armdesk ni Samson at mabilis na tumalikod but nakita ko na tumulo ang luha niya bago lumabas na ng room.
Kung sa ibang babae iyong tumulo ang luha ang saya saya ko dahil nasasaktan sila sa kagagahan nila pero kung babae na tunay na nagmamahal sa mga gagong kaibigan ko. Hindi ko gusto ang pagtulo ng luha nila, dapat nakangiti sila.
Magsasalita sana ako para pagsabihan si Samson ng sakto namang dumating ang Professor. Tch, bad timing. Mapagsabihan ko nga ito mamaya.
----
I'm home, sa bahay na walang kuwenta.
"Sir Drake." Salubong ni Manang sa akin. "Pinapasabi ho ng Mommy niyo na pumunta pala siya ng Boracay."
"Kasama na naman ba niya yung lalaki niya?" Tanong ko kay Manang. Tumango siya.
"Oho Sir, mga tatlong araw ho sila roon sabi ng Mommy mo." wow! As always!
"Sige manang, ipaghanda mo nalang ako na masarap na dinner."
"Sige ho Sir" tumango lang ako sa kanya at umakyat na muna sa kuwarto ko para magbihis.
Sa mga Lions, ako ang parang clown, joker at happy-go-lucky sa barkada at tagapagpatawa sa kanila like magpa as if akong tanga o bobo but the truth is gusto ko lang mapatawa sila kasi ako, malungkot. They are happy, I'm happy too. Ngunit gaya ng ibang Lions, may pinagdadaraanan rin naman ako.
My habit is making girls cry. I dunno, I can call it weird pero kung may makita akong babae na umiiyak dahil pinaiyak ko. I feel okay. Yung feeling na gusto ko silang umiiyak lalo na sa harap ko. Kasi gaga sila.
Sinasabihan ako ng mga kaibigan ko na someday may magkakapagpabago sa habit ko sa mga babae. Well, ang sinasabi ko lang sa sarili. Kung dumating man siya at kung sino man siya. I would nice to meet her. Pero hindi ko alam kong ano ang magiging takbo ng panahon. But well see. Pero between my Mom and I. I don't think this is the day that I will share to you about it.
Bumaba na ako para kumain. Of course, ayaw ko magutom. Umupo na ako sa may dining at kumuha na ng pagkain. First subo ko then I looked around sabay naoabuntong hininga. Ito na naman ako. Kumakain na mag isa.
Isa na iyan sa ayaw ko kumakain rito kahit na masarap magluto si Manang. I'm not liking this kasi, kaya ako nakikikain sa bahay ng Lions kasi roon, may kasabay ako hehe.
