နန္း ျပန္လာတဲ႔လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ႏႈတ္ခမ္းေလး
ကိုဖြဖြကိုင္ရင္း အေတြးမ်ားစြာနဲ႔ ၾကည္နူးေနသည္
နန္းဘဝမွာ အေပ်ာ္ဆိုတာရွိေသးတာေပါ့
ဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈေလးေတြကိုေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာစိုးရိမ္မိတယ္
နန္းအိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ နၾကီး ျပန္ေရာက္ေနသည္
'နၾကီး ဘယ္လိုလဲ '
နၾကီးမွရွင္းထုတ္လိုက္ေၾကာင္းေျခဟန္လက္
ဟန္နဲ႔လုပ္ျပေနသည္
'ေကာင္းတယ္ ဒီညလႈပ္ရွားမယ္ နၾကီး
အခုဝမ္းစာျဖည့္ျပီး အနားယူေတာ့
အားေမြးထား ၾကားလား '
နၾကီးစိတ္ပူတာမို႕ နန္းဒဏ္ရာကို ထိုးျပကာ
နာေသးလားဟု လုပ္ျပသည္
'မနာေတာ့ဘူး စိတ္မပူနဲ႔ သြားနားလိုက္ဦးမယ္'
နန္း အနာလဲနာ ပင္ပန္းေနတာမို႔ ေခါင္းခ်လိုက္
သည္ႏွင့္ အိ္ပ္ေပ်ာ္သြားသည္
အိပ္တာၾကာသြားသည္ထင္သည္ ေက်ာပူလာတာမု႔ိ
နိုးလာခဲ႔သည္
'ကိုနၾကီး ရွင့္သခင္ေလးေရာ'
ႏွင္းဦးနဲ႔ငုဝါတို႔ေရာက္လာျခင္းသာ
နၾကီးမွ အေပၚတြင္အိပ္ေနသည္ဟု ေျခဟန္လက္ဟန္
ျဖင့္လုပ္ျပသည္
နန္းလဲႏွင္းဦးအသံၾကားတာမို႔ ပုခံုးကနာေနေသာ္
လည္း အတင္းထလိုက္ျပီး အိပ္ထားတာမို႔တြန္႔ေၾကေနတဲ႔ အဝတ္အစားကို သပ္ရပ္ေအာင္ျပင္လုိက္သည္
ႏွင္းဦးမွ နၾကီးကိုထမင္းခ်ိဳင့္ေပးရင္း
'ကိုနၾကီး ခြန္႔အတြက္ အဘကပို႔ခိုင္းလိုက္လို႔
ေဆးနဲ႔ဆန္ျပဳတ္လာပို႔ေပးတာ ထားခဲ႔မယ္ေနာ္
ခြန္႔ကို ညေနဘက္ဆက္မအိပ္ခိုင္းနဲ႔ေတာ့
ဖ်ားေနမွာစိုးလို႕ သြားေတာ့မယ္ေနာ္'
နၾကီးေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္သည္
နန္းအျပင္ထြက္လာေတာ့ ႏွင္းဦးတို႔မရွိေတာ့
'ျပန္သြားၾကျပီလား နၾကီး'
နၾကီးေခါင္းျင္္ိမ့္ျပသည္
(စိတ္ပူေနျပီးေတာ့ နန္းကို
ကိုယ္တိုင္လာႏႈိးလိုက္ပါလားႏွင္းဦးရယ္
မ်က္ႏွာေလးေတာင္မေတြ႔လိုက္ရဘူး )
နန္းလာပို႕တဲ႕ဆန္ျပဳတ္ေလးေသာက္ျပီး
ညအတြက္လိုအပ္တာမ်ားျပင္ဆင္လိုက္သည္
