Oyuncu

Restoran

"Hadi başla." demesi ile derin bir nefes aldım. Çoğu kişi Pars Bey'i ve Selim'i tanımış, bizim masamıza bakıyordu.

Pars Bey'in gözlerinin içine baktım ve sakin, kelimeleri tek tek söyleyerek konuşmaya başladım.

"İlaçlar insanlara iyi gelsin diye değildir. İnsanların ilaç almalarının asıl nedeni kendilerini daha az kötü hissetmek. Benim ilacım da sendin. Seni uzaktan seviyordum, daha az kötü hissetmeme sebep oluyordu. Ama artık ilaç bana etki etmiyor. Vücudum uzaktan sevmeye direnç gösteriyor artık. Yapamıyorum. Senden uzak yapamıyorum. Artık seni tenimde hissetmeye ihtiyacım var." dedim.

Pars Bey hiçbir şey söylemezken şaşırmış bir role girdi.

"Üzgünüm, vücudumun seni uzaktan sevmesine direnç gösteremediği için." dedim.

Rolden dolayı giderken bir anda kolumdan tutup beni kendine çevirdi ve dudaklarımızı birleştirdi.

Gözlerim kocaman açılırken o gözlerini kapatmıştı.

Bunun rolden ötürü olduğunu bilsem de heyecanlanmıştım. Gözlerimi kapatıp öpüşüne karışılık verdim.

Bir anda Selim beni geriye çekince Pars Bey'den ayrılmış oldum. Utançtan ve heyecandan yanaklarım kızarmıştı.

Selim sinirle "Bu da neydi böyle? Kız sadece doğaçlama yapacaktı. Ne diye dudağına yapışıyorsun?" diye sordu.

Pars Bey onu takmadan geri sandalyesine oturdu ve "Bende doğaçlama yaptım. Dizi çekimlerinde her türlü öpüşme sahnesi olacak. Ne yapacağını bilmezse sahne çekimlerinde ne yapacak?" dedi.

"Şey başka bir doğaçlama sergilemem gerekmiyorsa geri yerime oturayım." dedim.

"Tabii, otur." diyen Pars Bey ile geri yerime oturdum.

Aylin Hanım konuyu değiştirmek istercesine "Beril'in doğaçlamasını gördünüz. Bir anda böyle bir doğaçlama yapması bence üstünde durmamız gereken bir yetenek." dedi.

"Bir dakika düşünmek için müsade istiyorum." dedi Pars Bey.

Aylin Hanım "Tabii müsade sizin." derken Selim'e baktım. Bacağı titrerken yumruğunu sıkıyordu. Durduk yere ne diye atarlanmıştı bu?