Ep 25(Final)

3.6K 204 43
                                        

Unicode...

လွန်ခဲ့သောတစ်လခန့် အရိပ်မဲ့အင်ပါယာကြီး နတ်ဆိုးဝင်မွှေခဲ့သည့်နေ့၏ ညနေခင်းနေရောင်ပျောက်လုချိန်၌...
Flashback...

"ဆရာ ထပါအုံး၊ ဆရာအသက်မရှူတော့ဘူး Kaoရယ်"

"ဆရာ ကျွန်တော်တို့ကို မထားခဲ့နဲ့အုံးလေ၊ ထပါအုံး"

"ဆရာ!!!!!!  "

ချွန်ဘူရီမှထွက်လာပြီး ထိုင်းပင်လယ်ကွေ့ကိုဖြတ်၍ ကမ္ဘောဒီးယား၏ ရေပိုင်နက်ကိုရောက်သည့်တိုင် ဝမ်းနည်းစွာအော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများက မတိတ်နိုင်သေးပေ။ အသက်ရှူသွင်းခြင်းမရှိတော့ပေမဲ့ ဒဏ်ရာများကို သွေးတိတ်နည်းစေရန် တင်းကြပ်စွာချည်နှောင်ပေးပြီး မျှော်လင့်ရာနေရာကို ဆက်မောင်းလာခဲ့ကြသည့်အခိုက်...

"ဟင် ဆရာနှလုံးခုန်နေသေးတယ်"

ရေတွေရွှဲစိုနေသော ဆရာ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပေါင်ပေါ်တင်ကာ ငိုနေမိသောအမှတ်နှစ်က အမှတ်တမဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်ခေါင်းအပ်ကာ ငိုကြွေးစဥ် နှာဖျားကလေဝင်လေထွက်မရှိတော့သော ဆရာဖြစ်သူ၏ ဝဲဘက်ရင်အုံတွင်းမှ သေးငယ်သောလှုပ်ရှားမှုလေးကို ခံစားသိရှိမိသွားပြီး အသံထွက်ရေရွတ်မိသည်ကြောင့် အားလုံးလှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားကြလေသည်။

"ဟာ ဘာ..ဘာ မင်းဘာပြောလိုက်တာ?? တကယ်လား ဘယ်မှာလဲ ငါစမ်းကြည့်မယ်"

အမှတ်တစ်ကလည်း အံ့သြမျှော်လင့်ကာ စမ်းကြည့်ပြီးသည့်နောက်

"လင်းယုန်ဖြူကို မြန်မြန်မောင်း ဆရာနှလုံးခုန်နေသေးတယ် ဆရာ့ကိုရအောင်ကယ်မယ်၊ ဆရာ မသေရဘူး၊ ငါတို့ဆရာ မသေရဘူး"

ရူးသွပ်စွာအသံကုန်အော်ဟစ်ကာ ဝမ်းသာမှုနဲ့အတူ မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်မိသောစိတ်၏ စေခိုင်းချက်အရ ဆိပ်ကမ်းတွင်ကြိုစောင့်နေမည့် ကမ္ဘောဒီးယားရှိအရိပ်မဲ့စခန်းခွဲမှ လူများကိုကြိုသတင်းပို့လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း ကမ္ဘောဒီးယား၏ ရေနက်ဆိပ်ကမ်းဖြစ်သော Sihanouk Ville သို့ရောက်လုဆဲဆဲတွင် အမှတ်နှစ် အားမရစွာ အသံကုန်အော်တော့သည်။

ရူးသွပ်စွာအသံကုန်အော်ဟစ်ကာ ဝမ်းသာမှုနဲ့အတူ မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်မိသောစိတ်၏ စေခိုင်းချက်အရ ဆိပ်ကမ်းတွင်ကြိုစောင့်နေမည့် ကမ္ဘောဒီးယားရှိအရိပ်မဲ့စခန်းခွဲမှ လူများကိုကြိုသတင်းပို့လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း ကမ္ဘောဒီးယား၏ ရေနက်ဆိပ်ကမ်းဖြစ်သော Sihanouk Ville သိ...

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"အရိပ်မဲ့ရဲ့ချစ်ခြင်းတရား"Stories to obsess over. Discover now