Karanlık ve aydınlık birbirine hizmet eder, birlikte var olur. Bu yüzden aydınlık yok olduğunda beraberinde karanlık da yok olur, tıpkı karanlık yok olduğunda beraberinde aydınlığın da yok olacağı gibi.
O, titanyumdu.
İçinde aydınlığın da karanlığın...
♪ # Jorge Méndez, The Illusion ♪ # London Philharmonic Orchestra, Moonlight Sonata ♪ # Ludovico Eunadi & Greta Svabo Bech, Circles
― ― ― ― ―
「 Geriye Bakış 」 Okyanusun Dibi Hep Karanlıktı
― ― ― ― ―
Uyanıkken görülen kabustan uyanmak zordur.
― ― ― ― ―
Mart 2001 Wight Adası, İngiltere
― ― ―
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Yalnızdı ve okyanusla yüz yüzeydi.
Dalgalara baktığı anlarda gördüğü şeyi anlayamıyordu. Bir yandan çok tanıdıktı, fakat aynı zamanda bir o kadar da uzak. Anlamlandırmaya çalışıyordu sürekli, fakat ne zaman bir şeylere ulaşacakmış gibi olsa her şey bir anda dağılıveriyor, parçaları yeniden zeminden toplamak zorunda kalıyordu. En başa dönmüştü işte bir defa daha.
O dağılan parçalar, akıl sağlığına ait olabilir miydi?
Kulaklarında çalan melodi hem karanlıktı hem de huzuru çağrıştırıyordu. Gözlerinin önünden karışık görüntüler geçip giderken bir yandan da dudakları sımsıkı kapalı bir şekilde o melodiyi mırıldanıyordu.
Ruh ile senkronize bir şekilde dalgalanan okyanus, daha derinlere açılan bir portal görevi görüyordu. Ve derinlere inildikçe her yer daha da kararıyor, ışık lütfettiği tüm zerrelerini geri alıyordu küçük kızdan.
Baktığında gördüğü şeyi nihayet anladı; okyanustu bu! Tanıdıktı, çünkü aynı zamanda gördüğü şey kendisiydi. Kendi gözlerinden, kendi gözlerine bakıyordu. Fakat anlayamıyordu, gerçek miydi bu gördükleri?
Okyanus. Çoğu insanı derinliğiyle korkutan ama ancak yaklaşmaya cesaret edenleri Atlantis'in sırrıyla kutsayan o yüce varlık. Küçük kızın ruhu okyanustan yapılmış, gecenin karanlık ve bilge ışığıyla kutsanıp güneşin neşeli ve hayat dolu aydınlığıyla yıkanmıştı. Yüce bir ruhtu o, tüm doğa tarafından aşkla var edilen bir ruh.
Hem karanlıkla kutsanmıştı, hem aydınlıkla. Gözlerinde karanlık parçalar parıltılarını aydınlığa saçıyor, aydınlık ile birleşerek boşluğa düşüp yitiyorlardı.
