De Bucket List

38

Hoe Noordelijker we reden hoe geweldiger - en ik dacht echt al dat het niet nog beter kon - deze trip werd.

De dagen vlogen voorbij. We hielden urenlange gesprekken tijdens de ritjes, maar tussendoor was er ook tijd voor rapbattles, meezingen en 'wie ben ik?'

We bezochten grote steden, kleine dorpjes en heel veel andere waanzinnige plekken. Plekken waar we nog meer punten van onze bucket list konden afschrijven. We bezochten een tribute concert van Queen, mochten figureren in een film en deden mee met een les Chinees schrijven, een Color Run en een waterballonengevecht met honderden mensen.

Ja, we onderneemden veel, maar er waren ook dagen waarop we de hele dag samen op ons luchtbed lagen. Dat was juist het fijne, we deden precies waar we zin in hadden en niets moest.

En natuurlijk we waren nog steeds niet 'het beste koppel ter wereld'. We liepen niet altijd hand in hand over straat, zaten niet constant in het openbaar aan elkaar en we discussierden iedere dag over de meest stomme kleine dingetjes, maar dat was misschien gewoon niet ons. Het maakte ook niet uit, want op onze eigen manier wisten we dat we een band hadden die niet veel andere mensen op de wereld hadden. Op onze eigen manier hadden we de tijd van ons leven.

"Harry, ik vind het echt geweldig hier," zeg ik terwijl ik zit op het luchtbed en hij het busje binnenkomt met een zak broodjes naar voren gestoken.

"Ja, ik zou het ook geweldig vinden als iemand iedere ochtend warme broodjes haalt voor mij," plaagt hij.

Ik steek mijn tong uit. "Ik bedoel deze camping, deze stad en de mensen. Ik weet dat we nooit langer dan twee dagen op dezelfde plek blijven maar kunnen we niet.."

"Ik snap je An," lacht Harry. "Tuurlijk is dat goed. Ik vind het ook leuk hier en we hebben de helft van de stad toch nog niet gezien." Hij ploft naast me neer en geeft me een kus op mijn voorhoofd. Ik glimlach en zucht opgelucht, we kwamen steeds dichter bij huis en iedere keer dat we weer verder reden werd ik benauwder.

"Dan haal ik morgenochtend de broodjes."

Harry schudt lachend zijn hoofd. "Traditie is traditie, Anna. Ik grapte maar wat, ik vind het leuk om je iedere ochtend te verrassen."

Ik pak de zak uit zijn hand en haal er een vruchtenschelp uit. "Ongelovelijk," zeg ik; voordat ik hem weer teug stop. "Iedere ochtend wat anders, maar toch weet je iedere keer wat lekkers uit te zoeken."

"Ik zei toch dat ik een goede smaak had."

"Klopt, ik ben inderdaad ook wel erg leuk," kaats ik terug.

Harry grijnst en begint me plotseling te zoenen. Na een paar minuten trek ik me lachend terug. "Ho, ho. Eerst de vruchtenschelp, dan heb ik de hele dag tijd voor jou."

"Nee Anna," lacht Harry. "We blijven niet weer de hele dag op het luchtbed liggen. Dat hebben we gisteren al gedaan."

"Je hebt gelijk. Het is ook zonde van onze tijd," geef ik toe. "Maar, dan wil ik wel dat we echt iets gaan doen en niet de hele dag in het park gaan liggen zonnen of op het terras blijven zitten."

Harry knikt instemmend. "Dat moet wel lukken. We kennen nu de weg naar het bakkertje inmiddels wel, maar de stad is echt nog veel groter. Ik weet zeker dat we wel wat kunnen vinden. Misschien lasergamen, of paintballen."

+ - + - + - + - + - +

Een uur later blijkt dat het zeker niet moeilijk is om wat te vinden om te doen. We zijn in een ontzettend toeristische stad belandt, dus er zijn ook genoeg toeristische activiteiten. Uit de tientallen foldertjes in een winkel pakt Harry echter niet die om te lasergamen of paintballen. Nee, het kan nog veel spannender..