De Bucket List

22

De rest van de dag brengen we slapend door op onze luchtbedden. Het was gek, want ook al lagen die bedden in het warenhuis zo veel beter, onze luchtbedden waren vertrouwd en voelden als thuis en we waren allebei blij dat we hier weer op konden slapen. Wanneer we weer wakker worden is het al vijf uur 's middags en Harry en ik besluiten de stad in te gaan om te gaan 'ontbijten'. 

"Dus," begint Harry even later terwijl hij een hap van zijn hamburger neemt, wat mij een walgend gezicht laat trekken. Bah, ik snap nog steeds niet hoe hij dat heeft kunnen bestellen, hij was nota bene net wakker. "Wat gaan we vanavond doen? Uit?"

"Uit?!" Ik neem hoofdschuddend een slok van mijn smoothie. Ik kwam er steeds meer achter dat uitgaan toch niet helemaal mijn ding was. Het uitgaan zelf was nog tot daaraan toe, maar ik vond het verschrikkelijk dat je de volgende dag pas om 1 uur 's middags uit je bed kwam rollen. De dag was dan alweer bijna voorbij. "Kunnen we alsjeblieft één keer gewoon op tijd naar bed gaan zodat we morgen tenminste wat aan onze dag hebben?" 

Harry begint te lachen. "Jij wilt wat aan je dag hebben? An, je ziet het verkeerd, je moet wat aan je nacht hebben. 's Nachts gebeuren de leukste dingen."

"Dat is niet waar." Ik trek mijn lip op. 

"Oh nee?" vraagt Harry nonchalant. "Laten we dan nu maar iets leuks gaan doen. Jij mag het verzinnen en ik verwacht dat het wel een beetje bij mijn geweldige idee van afgelopen nacht in de buurt komt."

Ik rol met mijn ogen. Waarom moest hij toch altijd gelijk hebben? Ik kon nu toch niet zomaar even uit het niets iets leuks bedenken om te doen? Daarbuiten maakte het eigenlijk toch niet uit, ik kon verzinnen wat ik wilde, Harry's idee zou volgens hem altijd het beste zijn. Ik wil mezelf net gaan verdedigen tegenover Harry als mijn oog valt op een zwerver die aan de kant van de winkelstraat zit. Het doet me niet gelijk denken aan een geweldig plan, maar wel aan één van de dingen op mijn bucket list. "Wacht jij hier?" vraag ik, maar voordat Harry überhaupt kan antwoorden druk ik mijn smoothie al in zijn handen en haast ik me naar de pizzeria naast ons. Als ik vijf minuten later met een pizza en een beker cola weer naar buiten kom kijkt Harry me fronsend aan.

"Ik dacht dat jij geen zin had in fastfood?"

"Dat heb ik ook niet," zeg ik simpel. "Maar die man aan de overkant van de straat wel denk ik."

"Die zwerver bedoel je?" vraagt Harry lacherig. "Je hebt een pizza en een cola gehaald om het aan hem te geven? Waarom? Waar komt dit opeens vandaan?" 

Ik negeer Harrys vragen en loop of de zwerver af. De man is waarschijnlijk gewend dat iedereen langs hem heen loopt zonder hem ook maar een blik waardig te zijn, want hij kijkt naar mij alsof ik een uitgestorven diersoort ben. Zonder iets te zeggen zet ik de doos pizza en de beker cola naast hem neer. De zwerver kijkt me vragend aan en ik knik. Hij wil zijn mond vervolgens open doen om me te bedanken maar ik glimlach en draai me dan weer om. Ik hoefde geen bedankje, nee de blik die ik net op zijn gezicht heb gezien was al meer dan genoeg."

"Het staat op mijn bucket list," antwoord ik nog op Harrys vraag als ik weer naast hem sta.

"Een zwerver een beker cola en een pizza geven?" 

Ik schud mijn hoofd. "Iets doen voor iemand die je niet kent en er niets voor terug krijgen." 

"Je verbaast me iedere keer weer, Anna." Harry kijkt me hoofdschuddend en met een grote grijns aan. "Ik denk niet dat ik het begrijp. Je bucket list bestaat uit dingen die je echt gedaan moet hebben voordat je dood gaat en jij wil graag iets doen voor iemand die je niet kent?! Waarom?" 

"Natuurlijk begrijp jij het niet," mompel ik gefrustreerd. "Ik hoef niet perse in te breken in een warenhuis. Voor mij bestaat geluk niet uit grote dingen. Dat die zwerver net zo blij naar mij keek en ik een traan in zijn ooghoek zag opkomen, dat is voor mij geluk. Iemand anders gelukkig zien maakt mij weer gelukkig."