The Vampire Werewolf

H19♡

Heeeee, het is me gelukt om een hoofdstuk te schrijven, tja het is carnaval daarom was het zo van oke ik moet nu echt gaan schrijven en het is me gelukt :)))

 wat eerder gebeurde:

Als ik weer op onze slaapkamer kom is Sindy wakker "hey schone slaapster, ik heb een ontbijtje voor je gemaakt" zeg ik, ik zie haar glimlachen.

 POV Sindy

"awhh je hoefde geen ontbijtje te maken?" zeg ik "maar hoe weet je dat dit mijn lievelingsontbijt is?" "ik had zo een gevoel" zegt Mark, ik moet een beetje glimlachen. Ik moet weer denken aan gister en ik zeg "ik weet dat je wil weten waarom ik gister moest huilen dus ik ga het maar gewoon zeggen. Nou ik heb dus soms last van dipjes en vroeger kon ik daar niet zo goed mee omgaan" ik begin weer te huilen als ik aan die tijd denk, ik doe de mouw van mijn shirt omhoog zodat je de littekens van toen kan zien "t t toen b b begon i ik m me d dus te snijden, omdat ik zo ongelukkig was" Mark kijkt me geschokt aan, dit had hij totaal niet verwacht.

POV Robin

Ik was in het begin een beetje boos op Luna, maar zijn kan er ook niks aan doen dat ze mij net op het verkeerde moment weg haalde. Ik vind het alleen wel stom dat ze me niet terug stuurt, ze zegt dat we al achter lopen op schema. Ughhh ik wil gewoon terug naar huis, terug naar Jason en Denise, Denise is net weer gevonden, ben ik weer weg. Maar ik moet nog veel leren volgens Luna en ik voel sinds het eerst een beetje heimwee. Terwijl ik dat denk ben ik aan het ijsberen, ik ben zo diep in gedachten dat ik niet eens merk dat ik in de trainingszaal ben. Ik merk het pas als Luna kucht, ik kijk vragend op, Luna kijkt me lachend aan "heb ik je nadenken verstoord?" vraagt ze lachend "ja" zeg ik kortaf, ik word er niet blij van als iemand me stoort terwijl ik aan het nadenken was. Door mijn korte antwoord moet Luna nog meer lachen "oke, maar nu weer serieus, je moet nog veel leren. Ik kan je niet echt leren om de toekomst te zien ik kan je alleen vertellen hoe je het kan doen, je moet je ogen sluiten en dan moet je denken aan de toekomst, soms lukt het meteen maar meestal niet" ik knik "daarom gaan we nu iets anders doen, ik ga je leren om andermans gaven te zien"

"bij dit moet je je ogen open houden en je concentreren op de gaven van de anderen. Dan zie je het ledemaat waar de gave mee te maken heeft een kleur oplichten, bij dit moet je dus opletten welk ledemaat er kleurt en welke kleur, bijvoorbeeld als een hoofd blauw oplicht kan diegene water sturen, maar als een hoofd rood oplicht dan kan diegene vuur sturen. Daarom heb ik lijst gemaakt van alles en die moet je dus ook voor deze gave leren" ik knik dat ik het begrijp en probeer me te concentreren, ik zie heel even heel haar lichaam blauw oplichten en zoek op het blaadje, aan de achterkant staat het helemaal onderaan, al de gaven, dus ik zeg "jij hebt ook alle gaven" "inderdaad" zegt ze "en voor hoelang zag je dat?" "ongeveer drie seconden" zeg ik "dan moet je nog wel veel oefenen" zegt Luna weer, dat snap ik ook wel denk ik.

"Dan ga ik je nu iets of iemand je wil opleggen leren, je moet gewoon iets of iemand recht in de ogen aan kijken en heel erg denken aan hetgene wat je iets of iemand wil laten doen, of als het geen ogen heeft gewoon heel strak aan kijken en denken wat je het wil laten doen, soms helpt het als het hardop zegt of fluistert." Zegt Luna "oke" zeg ik, ik doe het maar gewoon. Zoals ik al dacht duurt  het maar een paar minuten voor ik het onder controle heb.

Oke dit is echt een super slecht en kort hoofdstuk :( heb niet veel inspirstie.

En hoe was mijn verjaardag? vroegen jullie, het was echt super leuk, oke nee Eva nee, niet in jezelf praten, eigenlijk wel maarja. Ik vraag me soms echt af of jullie dit wel lezen, als je dit leest reageer 'eenhoorn' :))) gewoon omdat eenhoorns cool zijn.

Vote&Comment

xxxxxxxxxxx Eva