Wat vooraf ging:
POV Jason
Hoe kan Robin de hele dag door slapen en nu nog steeds moe zijn, ik maak me zorgen om haar, ik denk niet dat het alleen van het trainen is, als ze dadelijk weer wakker word neem ik haar mee naar de packdokter, en ze kan niks zeggen om me tegen te houden. Ik hoop maar dat het niks ergs is, ik weet niet of we dat nog aan kunnen, de oorlog is al zo dichtbij en we hebben haar echt nodig, ik wil niet dat we haar nodig hebben, maar het is nou eenmaal zo, ik wil eigenlijk haar helemaal niet mee laten doen in de oorlog, maar dat kan ik ook niet maken, ik wil haar gewoon niet kwijt, wat moet ik doen?
Ik werd wakker en Jason vroeg meteen aan me "voel je je nog moe?" " Ja, eigenlijk wel" zeg ik, Jason zucht en zegt "misschien moeten we naar de packdokter gaan, misschien weet die wat er aan de hand is" ik wil eigenlijk niet toegeven dat er iets is, maar ik weet ook wel dat het heel raar is dat ik nu nog steeds moe ben dus ik besluit maar toe te geven "oké dan" zeg ik.
"Weet u al wat er aan de hand is?" Vraagt ik terwijl Jason mijn hand vast houdt "ja ik denk dat je lichaam weet dat er een oorlog aan komt en dat die zich aan het voorbereiden is door goed uitgerust te zijn" zegt de packdokter, we hebben hem vertelt wat er aan de hand is "dat klinkt best logisch" zegt Jason "bedankt" we lopen weer terug naar huis, dit heeft me echt moe gemaakt dus zodra we thuis zijn ga ik meteen in bed liggen en zodra mijn hoofd het kussen raakt ben ik in dromenland.
POV Jason
Gelukkig weten we nu wat het is, maar of ik er blij mee ben is weer iets anders, Robin is meteen gaan slapen toen we thuis kwamen, ik hoef me nu in ieder geval geen zorgen meer te maken over Robin, nu kan ik al mijn aandacht schenken aan de oorlog die komt.
POV Luna
Oeps ik bedenk me net dat ik ben vergeten te vertellen dat Robin bijna de hele tijd zal slapen voor de oorlog en dat ze de oorlog ook eigenlijk bijna niet mee maakt, haar wolf moest de krachten onder controle krijgen, en daarom was Robin hier, want haar wolf leert het alleen maar als ze het zelf leert, haar wolf kan het dan meteen ook en die moet het echte werk doen.
POV Robin (in de droom)
ik ben weer in het prachtige bos in mijn wolf vorm, zoals elke droom die ik heb de laatste tijd, (ik loop gewoon door het bos en lekker nadenken, hier overdenk ik niet alles, maar ik denk gewoon na over random dingen) maar deze keer is het anders, deze keer staat Luna voor me, ze mompelt dingen in het wolfs, ik begrijp er niks van, wat bedoelt ze? Ik kijk haar vragend aan, maar dan is ze opeens weg, ik schud mentaal mijn hoofd en ga maar weer gewoon verder waar ik mee bezig ben, lekker rennen door het bos.
Hee eenhoorntjes, weer een hoofdstukkie, hoop dat jullie het leuk vinden, ik heb eigenlijk niks te melden behalve dan dat ik het heel stom vind dat ik maandag weer naar school moet, gelukkig zijn we donderdag en vrijdag weer vrij :))
sorry voor de vele veranderingen van POV maar ik weet gewoon niet wat ik moet schrijven nu Robin de hele tijd slaapt, het is een beetje saai, vinden jullie ook niet, nouja we zien wel wat er verder gebeurt, soms lijkt het wel alsof het verhaal zichzelf schrijft
Vote&Comment
XxxxxxxxxxxxxxxxxxxxEva
JE LEEST
The Vampire Werewolf
WerewolfHee ik ben Robin ik ben een normaal meisje van 17 Tot op een avond dat ik uit zou gaan het gebeurde en mijn leven compleet veranderde all rights reserved of te wel alle rechten voorbehouden
