Chapter 31
D
I opened my eyes when I heard a loud knock on my door. Base sa bigat at halatang nagmamadaling pagkatok ay importante 'yon.
Nakatulog pala ako kanina. Tinignan ko ulit ang mukha niyang nakapinta sa ceiling ko.
"I love you, H." I murmured while looking at her.
Isa pang katok ang narinig bago ko matanggal ang paningin ko sa nakangiti niyang mukha.
Binuksan ko ng malaki ang pinto at bumungad sa akin ang lalaking may nakakunot na noo, nakasimangot na mukha at nakatigil ang kanang kamay sa ere sa tangkang pagkaatok ulit.
"What is it?" I seriously asked.
"We have an urgent meeting." He said and turn his back on me. Agad akong sumunod sa kanya. Alam kong seryoso ang magiging meeting dahil hindi maipinta ang mukha ni Ysrael.
Nakaramdam ako ng kaba ngunit mas nanaig sa akin ang excitement.
Pababa palang ng hagdan ay ramdam ko na ang tensyon at bigat ng aura sa taong dumating. Kaya pala hindi maipinta ang mukha ni Ysrael.
"Welcome back, budeh." I smiled at him. Iningusan niya lang ako at hindi pinansin ang tinawag ko sa kanya. Nakaupo na silang lahat sa hapag at may kanya kanyang ginagawa. Inilibot ko ang paningin ko upang hanapin ang taong alam kong maraming tanong sa akin. Ngunit wala akong nakita ni bakas ng anino niya.
Nang umupo ako ay doon lang nila ibinigay ang kanilang atensyon sa bagong dating.
"We need to go back, as soon as possible." Parang sirang plakang umuulit sa utak ko ang mga katagang binanggit niya.
"Why?" We all asked in unison. Nagkatinginan kaming lahat. Puno ng pagtataka ang mga mukha at hindi maipinta. Nagkanya-kanyang bulungan ang mga tao sa hapag.
"Yeah, why we need to go back in Sinister University in this early? Our mission here in Massachusset is not yet done." Trevan said. Napatango ako sa kanyang sinabi. Hindi pa tapos ang misyon naming hanapin ang Necklace of the South. Kailangan ng maibalik ang kwintas na iyon sa Sinister University sa lalong madaling panahon. Mahihirapan kaming protektahan ang SU kapag nalaman ng taas na marami ang nawawalang mahahalagang bahay na dapat ay nasa pangangalaga namin.
"He's right Aris. We have a lot o--" Aristotle stop Sychette from talking when he slammed his hands in the wooden table. Halos mag-crack ang gitna ng table sa lakas ng pagkakahampas ni Aris ng kamay niya.
Fear crossed in Sychette eyes. Me too. We all felt fear when his eyes turned dark violet. It means he is mad. He is fucking fuming mad as hell.
"The Sovran Huddle's pieces are now completed. The truth is last month was already their comeback. They abled to hide us this imformation because Headmisstress knows that we will go there." Mabibigat ang mga salitang binitawan niya habang nakatingin sa kamay niyang namumula at nanatiling nakalapag sa lamesa. Naramdaman ko ang panlalamig ng aking katawan. Matagal bago mag sink-in sa akin ang sinabi ni Aris.
Pozi stared at me. Kaharap ko siyang nakaupo sa parihabang mesa. When suddenly his eyes turned big and shocked and fear is evidence on it. Katulad na katulad ng reaksyon naming lahat ng marinig ang mabigat at tensyonadong balita ni Aris.
"I-it means o-one t-thing." When we realized what he want to say. All of us got eyes widen. Except Jianara, whose sleeeping soundly.
It's really means one thing! They're complete. She will---
"The Old Nick will start the game as soon as possible."
***
Spencer
"Why the hell will you punish me?" Nakakunot-noong sabi ko habang paatras ng paatras.
"You don't remember?" He playfully said. Palapit siya ng palapit sa akin. Fuck this!
Ngayon lang nangyari 'to na hindi ko alam ang gagawin ko. His playful side is finally back. Katulad noong una ko siyang makita. Sa hallway ng Sinister University.
He is the arrogant blue-eyed man that I kicked in his oh so called balls.
So, sa akin niya lang pala ipinapakita ang ganoong pagkatao niya? Habang sa iba ay daig niya pa ang yelong napapalibutan ng apoy sa sobrang hot niya.
Wait what?
Hot?
Come again, Spencer? Did you fucking call him hot?
Fuck no!
Nang iangat ko ang paningin ko sa kanya ay tumama sa leeg niya ang paningin ko. At ganon siya kalapit sa akin na halos maamoy ko na ang natural niyang bango sa katawan.
Malapit na malapit ang mukha niya sa akin habang nakahawak sa magkabilang ding-ding ang mga kamay niya. Nakokorner niya ko.
It's also the first time that I lost on my thoughts and did not able to felt his presence.
Nang iangat ko ang paningin ko sa mukha niya ay tumama ang mga kulay luntiang mata ko sa kulay azul na mga mata niya.
"You have a fastidious emerald eyes, Haisley." He complimented while our eyes are locked on each other.
But my eyes widens when his other hands slip inside of my clothes. My emerald eyes turned to it's bloody color and before I calmed myself, my knees angrily move upside and kicked his balls again.
"Pervert!" He was stunned because of my unpredictable action that caused him to lose his posture.
It made a loud sound.
"Damn! Shit!" Nakita kong namilipit siya sa sakit pero tinitigan ko lang siya ng may kislap ang mga kulay pulang mata.
Masyado akong maraming naiisip at tanong kanina kaya siguro wala akong nagawa ng madala niya ako rito sa kwarto niya pero ngayong nandito na ang kaluluwa ko. He'll not be able to trick me again.
"How we will have our kid if you'll do it again and again and fucking again, Haisley?" He said while covering his crotch. Diniinan niya ang pagkakasabi ng 'again'. Kibit balikat akong humalikipkip habang tinitignan siya. Hindi pinansin ang una niyang sinabi.
Lumapit ako at bahagyang yumukod upang marinig niya ang sasabihin ko.
"Because it's my happiness when I saw someone hurt or killed." I murmured the last word of my sentence. Napatitig siya sa akin ng matagal. Para bang kinakabisa ang bawat parte ng mukha ko. Alam kong narinig niya ang huling salitang binanggit ko dahil tumalim ang tingin niya sa akin.
Aktong bubuka ang kanyang bibig at magsasalita ng bumukas ang pinto at bumungad sa amin ang lalaking hindi ko inakalang makikita ko rito.
My one and only self-proclaimed childhood bestfriend.
"Czar, what's happening?" He asked while staring at the man that i kicked the balls lying on the floor.
He scanned him from head to toe, not minding my gorgeous presence here.
I make a fake cough. Napatingin silang pareho sa akin.
Sinamaan ako ng tingin ng lalaking nakahiga pa rin sa sahig, kinunutan ko lang siya ng noo at ibinaling ang tingin sa lalaking may takot at gulat na reaksyon ang mukha.
"What the fuck are you doing here, H?"
