Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Herkes bu hayatta bir şeyler için yaşar.
Kimisi mutluluk...
Kimisi ailesi...
Kimisi sevgi...
Kimisi de çocukluğundan beri kurduğu hayaller,beslediği umutlar için...
Ben..Bu hayatta çoğu kez hayallerimden vazgeçmiştim.Belki yokluktan,belki de hayatın şartları bunu gerektirdiği için ama vazgeçmiştim işte.
Yıllar sonra tam hayallerime kavuştum dediğim anda öyle bir darbe yemiştim ki acısı,sancısı,kırgınlıkları günler değil yıllarca geçmemişti.Karanlık kabus gibi çökmüştü üstüme.Olmaz dediğim ne varsa olmuş,her seferinde hayatın tokadı acımaksızın suratıma suratıma inmişti.Darbe hiç beklemediğim bir cepheden gelmişti.Cam kırıkları bir bir etimi delip geçerken yapabildiğim tek şey kanayan yaramı kimseye belli etmeden silmek,sonrada dim dik durmak olmuştu.
Çünkü ben kadındım...
Canı yana yana can yakanları dünyaya getiren kadın...
Rabbin onlar size emanettir dediği kadın..
Güçlü olmak zorundaydım.Bu hayatta tek başımaydım çünkü.Ne derdimi anlatacağım bir Anam,nede sırtımı yaslayacağım bir babam vardı.
Güçlü olmak zorundaydım..
Oldumda..
Ne açlığımı kimseye belli ettim,ne tokluğumu.Ne ağladığımı ,ne güldüğümü.Ne çaresizliğimi,ne özlemimi.Ne fakirliğimi,ne zenginliğimi...
Çünkü bu hayat bana bir şey öğrettiyse oda insanların pervasızca iki yüzlü olduğuydu.
Allahtan başka kimsem yoktu.Dost bildiklerim sırtımı dönmeme bile gerek kalmadan yerle bir etmişti beni.Gülerek,acımasızca sözler sarf ederek yok etmişlerdi hemde.
Yok sayılmak...
Hayatta yediğim en büyük tokattı ve bu tokadın acısı yıllarca geçmemişti.
Ta ki onunla tanışıncaya kadar..
Acıma ortak,derdime derman,canıma can katan Timur Çelebi...
Hani bitti dediğin yerde hayat yeniden başlarmış ya..Işte benim hayatım da bu adamla tekrar can bulmuş,tekrar dönmeye başlamıştı...
Derin bir nefes aldım ve gözlerimi tavandan ayırıp yanımda uyuyan adama çevirdim.
Bu nasıl bir sevgiydi ki ona her bakışımda kalbim hızla çarpıyordu?
Bu nasıl bir sevgiydi ki ona her baktığımda şükür sebebim olabiliyordu?
Gülümsedim..
Parmaklarım yolu biliyormuşcasına kendiliğinden önce saçlarına,sonrada dudaklarına dokundu usulca.Ben hayatım da daha önce hiç mucizlerle karşılaşmamıştım Ta ki bu adam hayatıma girinceye kadar.
