ZawGyi
ဝတ္စံုျဖဴျဖဴကုိ ေသေသသပ္သပ္ဝတ္ဆင္လို႔အပီး ဝမ္ရိေပၚက မွန္႔ေ႐ွ႕မွာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တယ္။
အင္း...ဒီေလာက္ဆို အဆင္ေျပပီလို႔ေျပာလို႔ရတယ္။ သူက ဘယ္လိုပဲေနေန အစကတည္းက ၾကည့္လို႔ေကာင္းပီးသားမဟုတ္လား။ ထို႔ေၾကာင့္ အထူးတလည္ျပင္ဆင္ေနဖို႔ေတာ့မလိုအပ္။
ဒီေန႔က ရိေပၚဘဝအတြက္အေရးႀကီးတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ုျဖစ္တယ္။ ဟက္! တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ေၾကာက္ေနရမယ့္ေန႔ျဖစ္ရင္ျဖစ္ေနမွာေပါ့..
အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခါ အခန္းထဲမွအျပင္ထြက္လိုက္ပီး ေအာက္ထပ္ကုိဆင္းလာလိုက္သည္။ ဘယ္သူမွမ႐ွိတဲ့ ဧည့္ခန္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ပီး အိမ္ေ႐ွ႕အေပါက္ဝမွာ ရပ္ထားတဲ့ကားဆီကိုပဲသြားလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူစီးမယ့္ကားအနားမွာ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့လူေၾကာင့္ ေဒါသကအလိုလိုထြက္လာမိသြားရသည္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ ဒီေန႔ဒီရက္မွာ အဲဒီလူမ်က္ႏွာကို သူမျမင္ခ်င္ေသးဘူး။ ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းပံုနဲ႔ အဲဒီလူက ဘာေတြၾကံစည္ေနျပန္ၿပီလဲ မသိႏိုင္တာမို႔
"ဘာလုပ္ေနတာလဲ ေ႐ွာင္က်န္႔"
သူေမးလိုက္တဲ့အခါ သိသာစြာမ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ေနတဲ့ ေ႐ွာင္က်န္႔က စကားေတြေတာင္ထစ္အလို႔
"ဘာ..ဘာလုပ္ရမွာလဲ?"
"အဲဒါဆို ငါ့ကားနားမွာ ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ?"
"ဒီအိမ္ထဲမွာ ငါ့ဘာသာ ဘယ္ေနရာရပ္ရပ္ေပါ့ မင္းဆီခြင့္ေတာင္းေနရမွာလား?"
"မင္းရဲ႕ အေနာက္မွာဖြက္ထားတာ ဘာလဲ?"
သူ႔ကိုျမင္လိုက္မွ တစ္ခုုခုကုိဖြက္လိုက္ပံုရေသာေၾကာင့္ မသကၤာ၍ေမးလိုက္မိသည္။
"ဘယ္တုန္းက ငါ့ကိစၥေတြကိုသိပ္ပီး စိတ္ဝင္စားသြားတာလဲ ဝမ္ရိေပၚ?"
ဘာေတြၾကံေနတာလဲ ေ႐ွာင္က်န္႔...ေသခ်ာတာကေတာ့ မင္းစီစဥ္တဲ့အတိုင္း လံုးဝျဖစ္မလာေစရဘူး။ ဒီလက္ထပ္ပြဲပီးတာနဲ႔ ငါနဲ႔ဆိုင္တဲ့အရာေတြအားလံုးကို ရေအာင္ျပန္ယူေတာ့မွာ။ ပီးရင္ေတာ့ ဒီအိမ္ေပၚမွာ မင္းကိုတစ္သက္လံုး ျမင္ရစရာအေၾကာင္းမ႐ွိေတာ့ဘူး။ ဘာမွမ႐ွိတဲ့ ဘဝနဲ႔ ဒီအိမ္ေပၚတက္လာခဲ့သလိုပဲ လက္ဗလာနဲ႔ ဆင္းသြားေပးရမွာက မင္းရဲ႕ဘဝအစစ္အမွန္ပဲ။
YOU ARE READING
Chance Given From Heaven
Fanfictionလက်ထဲက ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကိုကျစ်ကျစ်ကိုင်လို့ ပစ်မှတ်ကိုသေချာအာရုံစိုက်တယ်..... ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘောလုံးမဟုတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်တယ်..... Home Run အထိရိုက်နိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်။ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က ထိုနှလုံးသားပေါ်မှာလက်မှတ်ထိုးပ...
