Part 11

11K 1K 29
                                        

ZawGyi

အခ်ိန္ကာလတိုက္စားမႈေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္းပဲ့ေႂကြသြားသည့္ေန႔ရက္မ်ားနဲ႔အတူ အခုဆိုရင္ေရွာင္က်န္႔ရဲ႕အထက္တန္းေန႔ရက္ေတြၿပီးဆံုးသြားလို႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကိုေရာက္လာခဲ့ၿပီ။ သူကေတာ့အထက္တန္းတတိယႏွစ္ေပါ့…

"သားက်န္႔"

"ဟုတ္ကဲ့"

"အထက္တန္းလည္းၿပီးၿပီဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္မတက္ခင္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာဘာလုပ္မယ္လို႔စဥ္းစားထားလဲ"

"အဲဒီလိုမ်ိဳးစဥ္းစားထားတာေတာ့မရွိပါဘူး"

"အဲဒါဆိုရင္ ပါးကုမၼဏီမွာအလုပ္ေတြသင္ၾကည့္မလား?"

"ဗ်ာ!"

ထမင္းဝိုင္းတြင္ ဖခင္ျဖစ္သူေျပာလာေသာစကားကုိ ၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္ ဝမ္ရိေပၚ၏ လႈပ္ရွားမႈေတြအားလံုးမွာ သတိအေနအထားျဖင့္ ရပ္တန္႔သြားသည္။

အရင္အတိုင္းပဲ ေရွာင္က်န္႔ အထက္တန္းၿပီးတာနဲ႔ ပါးက ကုမၼဏီအလုပ္ေတြသင္ယူဖို႔ေျပာေနၿပီ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ သူကလူငယ္သဘာဝ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲေနခ်င္တာမို႔ သိပ္စိတ္မဝင္စားခဲ့မိေပမယ့္ အခုကမတူေတာ့ဘူးမလား။ ေရွာင္က်န္႔ကို ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ထင္မွတ္မထားတာမို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးအံ့ၾသသြားပံုရတယ္။ အရင္တုန္းကေရာ အဲဒီလိုပဲအံ့ၾသခဲ့ေလမလားေတြးမိေတာ့ ဝမ္ရိေပၚကေသခ်ာသိမေနဘူး။ မသိဆိုသူက ေရွာင္က်န္႔ကိုဘယ္တုန္းကမွ ဂရုတစိုက္လိုက္ၾကည့္မေနခဲ့ဖူးဘူးေလ။

"ဟုတ္တယ္ ျဖစ္ႏိုင္္မယ္ဆိုရင္ ပါးကေတာ့ သားက်န္႔ကို ကုမၼဏီအလုပ္ေတြသင္ထားေစခ်င္တယ္ အခုကပါးတစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အနားမွာယံုၾကည္ရတဲ့သူတစ္ဦးဦးရွိေနေစခ်င္တဲ့သေဘာေပါ့"

"ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္နားလည္ပါၿပီ"

"အဲဒါဆို ပါးေျပာတာကို သားသေဘာတူတယ္မလား?"

"ဟုတ္ကဲ့"

အခုေရွာင္က်န္႔ရဲ႕ပံုစံကို ၾကည့္ရတာေတာ့ အေမြေတြကိုေလာဘတက္ေနပံုမရဘူး။ ဒါဆိုရင္ေနာက္ပိုင္းက်မွ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို တက္မက္လာတာမ်ားလား။ ဒါမွမဟုတ္ အခုက ဟန္ေဆာင္ေနတာဆိုရင္ေကာ…ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွာင္က်န္႔ကတကယ္ခန္႔မွန္းရခက္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ အေတြးေတြကိုျဖတ္လို႔ သူဆြဲထားတဲ့အစီအစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္လိုက္တယ္

Chance Given From Heaven Stories to obsess over. Discover now