ZawGyi
ေက်ာင္းအေနာက္ဘက္က လွည့္ထြက္လာခဲ့တဲ့ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ေျခလွမ္းေတြက ဘယ္ေတြကိုဦးတည္ေနမွန္းလည္း ေသခ်ာမသိဘူး။
တကယ္ပဲ လူ႔စိတ္ဆိုတာ မွန္းရခက္လိုက္တာ...ေနာက္ၿပီး ဝမ္ရိေပၚဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ႕အနားမွာ႐ွိေနတဲ့လူေတြက ဘာျဖစ္လို႔မ်ား အျမဲတမ္းမေကာင္းရတာလဲ? ဒါမွမဟုတ္ သူကပဲတံုးအလြန္းလို႔ ဘာကိုမွမသိခဲ့တာလား?
ေရာက္တတ္ရာရာ ေလ်ွာက္သြားေနမိတုန္း လက္ထဲကအထုပ္ကိုသတိရေတာ့ အားကစားခန္းမဆီကိုသြားရျပန္တယ္။ ေဘ့စ္ေဘာဆရာကိုလည္း လိုက္မ႐ွာႏိုင္ေတာ့တဲ့သူက ေတြ႔တဲ့လူတစ္ေယာက္လက္ထဲကုိသာ အဲ့ဒီအိတ္ကိုထိုးေပးလိုက္ၿပီး ျပန္ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္။
"ရိေပၚ! ဝမ္ရိေပၚ!!"
ေနာက္ပါးဆီကေအာ္ေခၚသံကုိ ၾကားေနသည့္တိုင္ လွည့္မၾကည့္ခဲ့သည့္ ဝမ္ရိေပၚေၾကာင့္ ဝမ္ေဟာက္ရႊမ္းမွာ အသည္းအသန္ေျပးလိုက္လာရေတာ့သည္။ အနားေရာက္သည့္အခါ ရိေပၚ၏ေက်ာျပင္အားတစ္ခ်က္ထုလို႔
"ဝမ္ရိေပၚ! မင္းအေဖငါ ေခၚေနတယ္ေလ ဘာျဖစ္လို႔ လွည့္ေတာင္မၾကည့္ရတာလဲ!"
"က်စ္! စိတ္႐ႈပ္ရတဲ့အထဲ နားမပူစမ္းနဲ႔"
"ဘာေတြညစ္ေနျပန္တာလဲ သားႀကီး ဒီေနာက္ပိုင္းေအးေဆးေနေနတယ္မွတ္တာ ေျပာ ဘယ္သူနဲ႔ဘာျဖစ္လာျပန္ၿပီလဲ အခုေရာ အားကစားမလုပ္ဘဲ ဘယ္သြားမလို႔လဲ?"
"ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဒီတိုင္း မလုပ္ခ်င္လို႔ ထြက္လာတာ"
"အိုေခ အဲဒါဆို ဂိမ္းဆိုင္သြားမယ္ ငါတို႔မေဆာ့တာဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ?"
"Ok ေလ သြားတာေပါ့"
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ရန္ ေဟာက္ရႊမ္းနဲ႔အတူ ဂိမ္းဆိုင္သြားဖို႔သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေဟြ႔ရင္နဲ႔ေတာ့ ေနာက္မွစာရင္းသပ္သပ္႐ွင္းရေသးတာေပါ့။ အရင္ဘဝက အခုအျဖစ္အပ်က္ကိုသာ သူသိခဲ့ရင္ ေ႐ွာင္က်န္႔နဲ႔ဒီထက္ပိုၿပီး ဆက္ဆံေရးမ်ား နည္းနည္းေကာင္းလာႏိုင္မလားလို႔ေတြးမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အျဖစ္မွန္ကိုလံုးဝမေျပာခဲ့တဲ့ ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕အမွားလည္းပါတာပဲ...
ESTÁS LEYENDO
Chance Given From Heaven
Fanfictionလက်ထဲက ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကိုကျစ်ကျစ်ကိုင်လို့ ပစ်မှတ်ကိုသေချာအာရုံစိုက်တယ်..... ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘောလုံးမဟုတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်တယ်..... Home Run အထိရိုက်နိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်။ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က ထိုနှလုံးသားပေါ်မှာလက်မှတ်ထိုးပ...
