ZawGyi
ထမင္းစားပြဲဝိုင္းမွာအတူစားေနေပမယ့္ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕စိတ္ေတြက အလြန္အမင္း႐ႈပ္ေထြးေနခဲ့တယ္။ ညစာေသခ်ာမစားႏိုင္တဲ့ ေ႐ွာင္က်န္႔က သူစိတ္တိုေနတာကိုသိလို႔ အတင္းႀကိဳးစားၿပီးစားျပေနတဲ့ပံုက သူ႔ကုိပိုေဒါသထြက္ေစတယ္။ ဒီအတိုင္းငါနာေနတာမို႔ မစားႏိုင္ဘူးလို႔ေျပာလိုက္ရင္ဘာျဖစ္မွာမို႔လို႔လဲ။ တကယ္ပဲ ေ႐ွာင္က်န္႔ကဘာလို႔ ဟန္ေဆာင္ေနရတာလဲ။ အရင္တုန္းကလည္း အဲဒီလိုပဲ ေ႐ွာင္က်န္႔က အျမဲလုိလိုဟန္ေဆာင္ၿပီးပဲေနခဲ့တာ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လည္း ဘယ္ဟာကေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕ တကယ့္ပံုစံအမွန္လဲဆိုတာ ဝမ္ရိေပၚက ေဝခြဲမရျဖစ္တတ္တယ္။ အေတြးေတြကိုဖယ္လို႔ တို႔ကနန္းစိတ္ကနန္း ဟင္းပြဲမ်ားကိုထိေနတဲ့ ေ႐ွာင္က်န္႔ကို သူေခၚလိုက္တယ္။
"က်န္႔ေကာ"
"ဟင္"
"မစားခ်င္လည္း မစားနဲ႔ေတာ့"
"စားလို႔ရပါတယ္"
"မစားနဲ႔ေတာ့ဆို ဆန္ျပဳတ္ပဲလုပ္ခိုင္းလိုက္မယ္"
"ရတယ္မလို..."
ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕စကားကုိဆံုးေအာင္နားမေထာင္ေတာ့ဘဲ အိမ္ေတာ္ထိန္းလီြဘက္သို႔ လွည့္ကာသူေျပာလိုက္ေတာ့တယ္။
"ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ေပးလို႔ရတယ္မလား ဦးေလလီြ"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ အခုပဲ လုပ္ေပးပါ့မယ္"
"ရိေပၚ ေကာတကယ္အဆင္ေျပတယ္ဆို"
"ပါးသိလား?"
"ဟမ္ ဘာကိုလဲ"
"အခုလိုပံုစံျဖစ္ေနတာေလ"
"ဟင့္အင္း မေန႔ကဦးေလးက ႐ုတ္တရက္ အလုပ္ကိစၥန႔ဲအေရးေပၚခရီးထြက္ရမယ္ဆိုၿပီး ညေနကခဏပဲျပန္လာျပီးထြက္သြားတာပဲ"
"အင္း ဟုတ္တယ္ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္မသိလိုက္ဘူး"
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထမင္းမစားႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေ႐ွာင္က်န္႔က ဝမ္ရိေပၚစားၿပီးတဲ့အခ်ိန္အထိ ေဘးမွာထိုင္ေစာင့္ေပးေနခဲ့တယ္။ ခဏအၾကာ ဆန္ျပဳတ္ရလာေတာ့ ဝမ္ရိေပၚကိုယ္တိုင္ အေပၚထပ္႐ွိ ေ႐ွာင္က်န္႔အခန္းထဲကို ယူသြားေပးလိုက္ၿပီး
YOU ARE READING
Chance Given From Heaven
Fanfictionလက်ထဲက ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကိုကျစ်ကျစ်ကိုင်လို့ ပစ်မှတ်ကိုသေချာအာရုံစိုက်တယ်..... ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘောလုံးမဟုတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်တယ်..... Home Run အထိရိုက်နိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်။ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က ထိုနှလုံးသားပေါ်မှာလက်မှတ်ထိုးပ...
