Part 36

10.1K 892 52
                                        

ZawGyi

"က်န္႔ေကာ က်န္႔ေကာ ေက်းဇူးျပဳၿပီး မထားခဲ့ပါနဲ႔"

"ေတာင္းပန္ပါတယ္"

"က်န္႔ေကာေက်နပ္တဲ့အထိေတာင္းပန္မွာမို႔ ႐ွင္းျပခြင့္ေလး​ေတာ့​ေပးပါ။"

ၾကမ္းျပင္ေပၚဒူးေထာက္ငိုေႂကြးေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚက ျပန္မလာေတာ့မည့္တစ္စံုတစ္ေယာက္အား ရင္ထဲမွတမ္းတမွန္းဆကာ တိုင္တည္ေနေတာ့သည္။

"ဒီအတိုင္းႀကီးထားမသြားပါနဲ႔လား"

"နားေထာင္ၿပီးမွ အျပစ္ေပးလည္းရပါတယ္။ ေကာေက်နပ္တဲ့အထိ အျပစ္ကိုခံယူမွာမို႔ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အနားမွာပဲေနေပးပါလား"

"က်န္႔ေကာ မ႐ွိရင္ ကြၽန္ေတာ္ေသမွာ"

"အားးးးးးးးး"

လက္ႏွစ္ဖက္စလံုးျဖင့္ ဦး​ေခါင္းထက္ရွိဆံပင္ကိုဆြဲစုပ္ကာ ၾကမ္းျပင္ျဖင့္နဖူးကိုေဆာင့္လို႔ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚက စိတ္လြတ္ေနသည့္သူတစ္ေယာက္ပမာျဖစ္ေနခဲ့သည္။

"သား ရိေပၚ! သား ဘာျဖစ္လို႔လဲ?"

ဝမ္ရိေပၚ၏အသံေၾကာင့္ အခန္းထဲသို႔အေျပးအလႊားေရာက္႐ွိလာသည့္ ဝမ္မင္ရန္က ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္လူးလိမ့္ကာငိုေနသည့္ သားျဖစ္သူကိုေတြ႔လိုက္ရသျဖင့္ အ့ံျသရသလိုစိတ္လည္းပူသြားရေလသည္။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား အရာရာမွာတည္ၿငိမ္လြန္းတဲ့သူ႔သားကို အခုလိုပံုစံျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တာပါလိမ့္?

"ရိေပၚ"

"ပါး"

ပုခံုးထက္က လႈပ္ၿပီးေခၚလိုက္ေတာ့ ေျခာက္ေသြ႔အက္ကြဲေနတဲ့အသံ၊ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနသလိုမ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ ခိုကိုးရာမဲ့ေနသလို ရိေပၚက သူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္လာတယ္။

"သူ ကြၽန္ေတာ့္ကိုထားသြားၿပီ"

----------------------------
"ဟင္းးးးး"

ဝမ္ရိေပၚေျပာျပလာသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုနားေထာင္ၿပီးသြားသည့္ေနာက္ ဘာစကားမွမဆိုလာေသးသည့္ ဝမ္မင္ရန္မွာသက္ျပင္းကိုသာခ်ေနခဲ့သည္။

ဧည့္ခန္းထဲ႐ွိဆိုဖာတြင္ ထိုင္ေနၾကသည့္သူမ်ားထံမွ အသက္႐ႈသံမွလြဲမည္သည့္အသံမွထြက္မလာခဲ့...

Chance Given From Heaven Where stories live. Discover now