Part 28

9.1K 911 23
                                        

ZawGyi

ျဖဴလႊလႊအေရာင္မ်ားျဖင့္သာ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားသည့္ ခန္းမအတြင္း၌ ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားျဖင့္စံုလင္လို႔ေနၿပီျဖစ္သည္။

အနက္ေရာင္ဝတ္စံုဝတ္ထားသည့္ သတို႔သားမွာေတာ့ ခန္းမအျပင္ဘက္တြင္ ေတာင္ေလ်ွာက္လိုက္ေျမာက္ေလ်ွာက္လိုက္ျဖင့္ အိေျႏၵမဆည္ႏိုင္စြာ တစ္စံုတစ္ခုကို႐ွာလို႔ေနသည္။

"Baby ​ေရာ"

"-------"

"Baby ဘယ္မွာလ​ဲ​ ေမး​ေနတယ္​ေလ!"

"ဘယ္က baby လဲ?"

သိရဲ႕သားနဲ႔ အေ႐ွ႕မွာမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ က်ိဳးခ်န္ေၾကာင့္ ဝမ္ရိေပၚစိတ္မ႐ွည္ေတာ့။ ေ႐ွာင္းက်န္႔နဲ႔သူ႔ကို အတူတူျပင္ဆင္ခြင့္မေပးဘဲ သပ္သပ္ယုတ္မာၿပီးခြဲထားၾကတဲ့ လူေတြကိုသူေတာ္ေတာ္ ေဒါသထြက္​ေနၿပီ။ ခဏေနပဲပြဲကစေတာ့မွာကို ေ႐ွာင္းက်န္႔ကို သူအခုထိမေတြ႔ရေသးဘူးမဟုတ္လား...

"ဝမ္က်ဳိးခ်န္"

"ဝမ္ရိေပၚ မင္းဟာေလ တကယ့္ကိုအ႐ိုင္းအစုိင္းပဲ။ ကိုယ့္ထက္အသက္ႀကီးတဲ့သူေတြကို နာမည္ကိုင္ေခၚလိုက္ baby ေခၚလိုက္နဲ႔"

"ဒီမွာ Baby ဆိုတာ ေ႐ွာင္းက်န္႔ကိုေခၚတာေနာ္! မင္းကိုေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ အထင္မွားမေနနဲ႔"

ေသးေသးေလးေတာင္အတင္မခံတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္အ႐ိုင္းတံုးေၾကာင့္ ဝမ္က်ိဳးခ်န္မွာေသြးပင္အန္ခ်င္မိသြားရသည္။

"သိပါတယ္ ဝမ္ရိေပၚရယ္ ငါကလည္းေ႐ွာင္းက်န္႔က မင္းထက္အသက္ႀကီးတယ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ပဲေျပာလိုက္တာပါ"

"အခ်ိန္မ႐ွိဘူး။ ေ႐ွာင္းက်န္႔ ဘယ္မွာလဲ ျမန္ျမန္ေျပာ"

"စင္ေပၚကေနသြားေစာင့္ေနေလ။ ခဏေနပဲေတြ႔ရေတာ့မွာကို"

အဲဒီဝမ္က်ိဳးခ်န္ဟာေလ အရစ္ကို႐ွည္လြန္းတယ္။ တစ္သက္လံုးတစ္ကိုယ္တည္းေနသြားရမယ့္ သူမွန္းသိပ္သိသာတာပဲ။

စိတ္မ႐ွည္ေတာ့သည့္ ဝမ္ရိေပၚမွာ အစ္ကိုျဖစ္သူက်ဳိးခ်န္ႏွင့္ ဆက္ၿပီးအခ်ိန္ျဖဳန္းဖို႔မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ သိပ္မၾကာခင္တြင္တရားဝင္ပိုင္ဆိုင္ရေတာ့မည့္ သတို႔သားေလးကိုသာ႐ွာဖို႔ထြက္သြားလိုက္သည္။

Chance Given From Heaven Where stories live. Discover now