ZawGyi
"ရိေပၚ"
"ဟုတ္ ပါး"
သူ႔ရံုးခန္းထဲကိုဝင္လာတဲ့ ပါးကဘာေျပာခ်င္ေနလဲဆိုတာ ဝမ္ရိေပၚကသိေနခဲ့ေပမယ့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားလိုက္တယ္။
"ေ႐ွာင္းက်န္႔နဲ႔အဆက္အသြယ္ရလား?"
"ကြၽန္ေတာ္အိမ္ကိုဖုန္းဆက္လိုက္တုန္းကေတာ့ ထြက္သြားၿပီလို႔ေျပာတယ္"
"ဟုတ္လား အခုထိမေရာက္ေသးေတာ့ ေနာက္က်ေနမွာစိုးလို႔ပါ။ ေရာက္ေတာ့မလားဆိုတာ ေ႐ွာင္းက်န္႔ကို တစ္ခ်က္ဖုန္းထပ္ဆက္ၾကည့္လိုက္ပါလား"
ဒီေန႔ရဲ႕အဓိကလူ ေရာက္မလာမွာကို ပါးကစိုးရိမ္ေနပံုရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? ေရာက္လာမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာေသခ်ာတယ္။
"ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္အခု ဖုန္းဆက္ၿပီးေစာင့္ေနလိုက္မယ္။ ပါးအရင္သြားႏွင့္လိုက္ေလ"
"အင္း အဲဒါဆိုပါးသြားၿပီေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့"
ဖခင္ျဖစ္သူထြက္သြားသည့္အခ်ိန္မွ ေ႐ွာင္းက်န္႔၏ဖုန္းအား ဝမ္ရိေပၚလွမ္းေခၚလိုက္သည္။
မကုိုင္ေလာက္ေတာ့ဘူးဆိုတာကုိသိေနေပမယ့္ သူဖုန္းေခၚထားတဲ့အဝင္ call ေတြ႐ွိထားသင့္တယ္မဟုတ္လား?
ခဏပဲသည္းခံေပးပါ ေ႐ွာင္းက်န္႔...ၿပီးတာနဲ႔ ကိုယ္ခ်က္ခ်င္းလာေခၚေပးမွာပါ။
---------------------------
သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္း အစည္းအေဝးခန္းထဲကိုဝင္ရေတာ့မည့္ ဝမ္ရိေပၚကဖုန္းကိုပိတ္လို႔ထားတယ္။
အစည္းအေဝးခန္းတံခါးကိုဖြင့္ဖို႔ရာ တံခါးလက္ကိုင္ကို ကိုင္လိုက္သည့္ ဝမ္ရိေပၚ႐ွိရာသို႔ ဝမ္ေဟာက္ရႊမ္းတစ္ေယာက္ေျခလွမ္းက်ဲမ်ားျဖင့္ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္လို႔ေရာက္လာတယ္။
"ရိေပၚ"
"ဘာလဲ?"
မူမမွန္သည့္ေဟာက္ရႊမ္း၏ပံုေၾကာင့္ ဝမ္ရိေပၚ၏မ်က္ခံုးႏွစ္ဖက္က အလိုလိုစုက်ံဳ႕လို႔...
"ဘာလို႔လဲ? ဘာကိစၥ႐ွိလို႔လဲ?"
"ဟုိေလ...ေ႐ွာင္းက်န္႔..."
YOU ARE READING
Chance Given From Heaven
Fanfictionလက်ထဲက ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကိုကျစ်ကျစ်ကိုင်လို့ ပစ်မှတ်ကိုသေချာအာရုံစိုက်တယ်..... ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘောလုံးမဟုတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်တယ်..... Home Run အထိရိုက်နိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်။ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က ထိုနှလုံးသားပေါ်မှာလက်မှတ်ထိုးပ...
