ZawGyi
"ကြၽန္ေတာ္မပါဘဲ တကၠသိုလ္မတက္ရဘူး က်န္႔ေကာ"
"ဝမ္ရိေပၚရာ ဘာလို႔အဲဒီေလာက္ေတာင္ ေခါင္းစားေနရတာလဲ?"
အခုဆိုရင္ ေ႐ွာင္းက်န္႔ Wang Group မွာ အလုပ္လုပ္ေနတာေျခာက္လေက်ာ္ရွိေနၿပီ။ ဒီလကုန္ရင္ေတာ့ တကၠသိုလ္ေတြဖြင့္ၿပီမို႔ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ျပင္ေနတာကို ဝမ္ရိေပၚက သူ႔ကိုတကၠသိုလ္ေပးမတက္ေသးဘဲ သူအထက္တန္းၿပီးမွအတူတက္ရမယ္ေျပာလာလို႔ ေ႐ွာင္းက်န္႔ဒုကၡေရာက္ေနရၿပီ။
"မရဘူး ေကာတစ္ေယာက္တည္းမို႔ စိတ္မခ်ဘူး က်န္းခ်န္ကလည္း စီးပြားေရးမယူဘူးဆို"
အစတုန္းက အႏုပညာေမဂ်ာသာယူမယ္စဥ္းစားထားတဲ့ေ႐ွာင္းက်န္႔က ဦးေလးဝမ္စိတ္တိုင္းက် Business Management ကိုသာယူဖို႔ျဖစ္လာခဲ့တယ္။
"ဘာကိုစိတ္မခ်စရာ႐ွိလဲ? ေကာက ကေလးမွမဟုတ္တာ"
"ကေလးမဟုတ္လို႔ ပိုစိတ္မခ်ရတာေလ"
ခပ္တည္တည္မ်က္ႏွာနဲ႔ အတည္ေျပာေနတဲ့ ဝမ္ရိေပၚကို ေ႐ွာင္းက်န္႔ကမ်က္လံုးျပဴးျပဴးေလးနဲ႔ ၾကည့္႐ွာတယ္။
ကေလးမဟုတ္လို႔ ပိုစိတ္မခ်ဘူးဆိုတာ ဘာစကားႀကီးလဲ?
"ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာအရင္ကလည္း ေက်ာင္းႏွစ္ႏွစ္နားဖူးတာမို႔ ထပ္နားလိုက္ရင္ အသက္ႀကီးသြားမယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေရေရရာရာမ႐ွိဘဲလဲ ေက်ာင္းမနားခ်င္ဘူး။ ျမန္ျမန္ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ဦးေလးဝမ္ကိုလည္း ျမန္ျမန္ကူညီလို႔ရတာေပါ့"
ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္ရမလဲမသိျဖစ္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န္႔ကေနာက္ဆံုးေတာ့ သေဘာမတူႏိုင္ေၾကာင္းေျပာလိုက္မိတယ္။ သူ႔စကားေၾကာင့္အက်ပ္႐ိုက္သြားပံုရတဲ့ ဝမ္ရိေပၚကတစ္ခုခုကိုအသည္းအသန္စဥ္းစားေနသလိုပဲ။
"အဲဒါဆိုရင္..."
"အင္း"
ဆက္မေျပာေသးတဲ့ ဝမ္ရိေပၚပံုကေသခ်ာစိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားပံုရတာမို႔ ေ႐ွာင္းက်န္႔ကေတာ့အံ့ျသမိေသာပါပဲ။ တကၠသိုလ္ေလးတက္မွာကို ဝမ္ရိေပၚကဘာလို႔ အဲဒီေလာက္ေတာင္ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနရတာပါလဲ? ဒီေနာက္ပိုင္းဝမ္ရိေပၚက သူ႔ကုိအရမ္းခ်ဳပ္ခ်ယ္လာသလိုပဲခံစားရလို႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေ႐ွာင္းက်န္႔ေတြ႔မိတာက ဝမ္ရိေပၚက သူ႔ကိုနည္းလမ္းေျပာင္းၿပီး ႏွိပ္စက္ေနတာမ်ားလားလို႔ေလ
BINABASA MO ANG
Chance Given From Heaven
Fanfictionလက်ထဲက ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကိုကျစ်ကျစ်ကိုင်လို့ ပစ်မှတ်ကိုသေချာအာရုံစိုက်တယ်..... ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘောလုံးမဟုတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်တယ်..... Home Run အထိရိုက်နိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်။ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က ထိုနှလုံးသားပေါ်မှာလက်မှတ်ထိုးပ...
