Obsession 25

10.6K 199 7
                                        

Zhan's POV

I held mom's hand and hold it tightly. Damn, I miss her so much.

I miss our bondings together. I want to do it again but of course I want Angel with us.

Maybe may kasalanan din ako kung bakit nangyari ito sa kanya.
Nawalan ako ng oras Kay mommy.

I focused my attention with Angel. That's why I want them to get close. Para Hindi na ako mahirapan, I don't want to see mom hurting, also Angel.

Hindi ko kayang makita silang nasasaktan. Pero ngayon, ibang klaseng sakit ang nararamdaman ko tuwing nakikita ko si mom na nasa ganitong kalagayan.

I closed my eyes and pray that she'll be okay.

Tahimik ako hanggang sa pumasok ulit sa loob si Dad.

"Where's Angel, Dad?" Tumingin pa ako sa pintuan.

Nakita kong Sumeryoso ang kanyang mukha.

"Go home and start packing your things Zhan, we're flying for State by tomorrow." I brushed my hair using my free hand.

"Didn't I made it clear to you dad? I will just come if Angel will come also. Dad, I know you understand me. You know how I love that woman, just like how you possess mom." I love mom and dad so much.

Kung hindi ako makakasama sa kanila kahit gustong gusto ko ay hindi ko kayang iwan si Angel. Ikababaliw ko kung hindi ko siya kasama.

Beside, kahit hindi ako sumama at maaari din naman silang bisitahin duon, at panatag ako dahil alam kong hinding hindi siya pababayaan ni daddy.

"You'll come with us son. Please, your mom needs you." He said trying to convince me.

"I'll take Angel home first dad, nasaan ba siya?" Umiling si Dad.

What?

Kanina pa nasa labas si Angel, ayaw niya bang pumasok?

"Where is she dad?" I asked again, kinakabahan.

"She left already." Napatayo agad ako ng marinig ang kanyang sinabi.

"She what? Bakit daw? Why didn't she tell me?" Galit na sabi ko.

Bakit siya uuwi ng hindi ako kasama? She didn't even tell me!

"I don't know, Son." Umiling iling pa siya.

Bumigat ang pag hinga ko at tatangka sanang lumabas para sundan si Angel ng umingay ang silid.

Mabilis ang ginawa kong paglingon kay mommy.

"Wife/mom" sabay pa naming tawag sa kanya ng makita ang kalagayan niya.

"Nurse, Doc, emergency please come here." Agad na imporma ni dad sa intercom.

Fuck! Anong nangyayari?!

Isang sandali lang ay pumasok na ang doctor at ilang nurses.

"Lumabas po muna kayo sir."

"No, Anong nangyayari?" Halos pasigaw ko ng tanong sa nurse na nakahawak sa akin.

"Please sir, hindi po kayo pwede, sa labas nalang ho muna kayo, mga sir." Wala na akong nagawa ng mahila na nila ako palabas.

Nakita kong umiiyak si Dad.

I frustratedly brushed my hair using my hands and punched the wall.

Fuck!

"Son, we need to go in States tomorrow, sasama ka sa amin anak, your mom needs you. Alam ko ding hindi mo matitiis ang mommy mo."

"Dad, pwede naman akong bumisita duon habang nagpapagaling si mom. Angel needs me also. Hindi ko kakayaning mahiwalay sa kanya Dad. Ayaw niyang sumama, and I can't do anything about that."

"Mas importante pa ba ang girlfriend mo kaysa sa mommy mo anak?" He disappointedly look at me. Hindi ako agad nakasagot dahil nagsalita ulit siya. "Kung mas importante ang girlfriend mo sayo, kahit wag mo ng dalawin ang mommy mo. Go, give all your attention with that woman until you forget you have your mom! Kahit na nakaratay Jan ang ina mo, si Angel parin ang aalagaan at babantayan mo. Okay, that's your choice. Aalis kami bukas na bukas din, kung ayaw mo talagang sumama dahil mas importante si Angel kaysa sa amin, well son, it's up for you to decide." Pumikit ako ng mariin at hindi makapaniwalang tumitig kay Dad.

"Dad that's not what I mean, importante silang pareho sa akin! Mahal na mahal ko silang dalawa, that's why I want her to come with us but she refused!" I said.

I don't know what to do.

"Bahala ka anak, basta bukas ay aalis kami ng mommy mo. Hindi ko alam na kaya mong matiis ang mommy mo ng ganito Zhan. Parang nuon lang isang tawag niya lang, anjan kana agad. Ayaw mo pa ngang umalis sa tabi niya." Yes, I remembered those memories.

Pero bakit ngayon naging kumplikado? Kung kailan nakuha ko na ang taong matagal ko ng kinahuhumalingan ay parang nakakalimutan ko na si mommy? Is this how supposed to be?

Nasa kalagitnaan kami ng pag uusap ni Dad ng bumukas ang pinto ng kwarto kung nasaan si mom at naunang lumabas ang doctor.

We stood up immediately.

"How's my wife?" Dad asked nervously.

"She's okay Mr. Martinez, But as of now, we still need to monitor her. Hindi pa natin alam kung kailan siya magigising." The doctor said.

Shit. I'm hurting to see mom like this! Fuck. I wish I am the one whose in her situation right now.

"Thank you Doc." Dad sighed. Nagpaalam ang doctor at umalis na.

Sabay kaming pumasok ni Dad sa loob.

"Son, it's up to you if you will come with us tomorrow or you'll stay here. If you stay here, it means you love her than your mom. But I am telling you Zhan, kung sakaling magising ang mommy mo at hindi ka makikita, magtatampo yan sayo. You know how much your mom cares for you, she would sacrifice everything just for you."

_________________

May 29, 2021


The Billionaire's ObsessionMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon