The Billionaire's Obsession

Obsession 44

Angel's POV

Hawak hawak ko sa magkabilang kamay ko ang dalawang maleta namin ng anak ko habang sumusunod sa kanila ni Kara.

Dalawang araw ko itong pinag isipan at tama si Kara. Manila is our home, not here.

Excited na excited ang anak kong maexperience ang buhay sa Maynila.

He's very happy when I told him that we're moving there. Kara is happy also, she's cheering me up.

I need to fix things between me and Zhan. If he doesn't want me anymore, then I will do this for our son. Hindi ako maghahabol. I will face his family.

Hindi pa ako ready na makita muli ang kanyang ina ngunit para sa anak ko ay aayusin ko ang lahat. Hihingi ako ng pasensya sa kanya.

"Mom, are we almost in Manila?" He gave me an innocent look. Kara chuckled.

"Kakastart ko palang mag drive, Shaun. Are you that excited?" Tumawa na din ako.

"Yes. I want to meet new friends there." Himig parin ang excitement sa kanyang boses. Galak na galak ito.

"Matulog ka muna anak. I will wake you up once we reach Manila." Namumugay ang matang tinitigan ako ni Shaun at unti unting tumango. I let him sleep on my lap.

Nasa driver's seat si Kara at dalawa kami ni Shaun dito sa passenger seat.

"Ang cute cute talaga ng pamangkin ko. Ganda ng lahi namin e." Kara used her free hand to flip her hair. I rolled my eyes on her.

"Maganda kase ako kaya gwapo din ang anak ko." Ngumisi naman siya.

"Hindi halata. Si Zhan kase ang nakikita ko sa tuwing tinititigan ko ang anak niyo." Hulakhak pa ito.

Tumahimik na lamang ako at ngumuso. She's right. My son got all his father's feature! And that's so unfair, ako ang nagdala ng siyam na buwan tapos magiging kamukha lang ni Zhan?

Kiddin', ayos na rin, magandang lahi naman. Gwapo ang anak ko at paniguradong habulin ito ng mga babae kapag nagbinata na ito.

At ayaw ko pa siyang lumaki. I want him to stay my baby, but I don't hold the time.

Pumikit nalang ako at humilig sa backrest. Sana maging maayos ang lahat.

Naalimpungatan ako ng saktong tumigil ang sasakyan ni Kara sa isang condo unit. This must be her condo.

"We're here." Kara announced.

Tulog na tulog parin ang anak ko. Hinaplos ko ang kanyang mukha at yumuko upang mahalikan ito sa noo bago siya ginising.

Marahan ko siyang niyugyog sa balikat, medyo mahirap siyang gisingin lalo na't puyat ito. Hindi nakatulog kagabi dala ng excitement sa pagpunta dito sa Manila.

Agad itong bumangon at halos magkauntugan ang anung noo, Mabilis siyang tumingin sa bintana at pinalibot ang tingin sa lugar.

I opened the door, Shaun immediately went out from the car.

Manghang mangha ito sa paligid. Ibang-iba sa kinamulatan niyang lugar.

"Wow, this is so amazing."

"Tara na sa loob, Shaun. Mamamasyal tayo bukas, you want it?" Sumilay muli ang panibagong ngiti sa mukha ng anak ko at agad na tumango.

"Sure, ninang. I would love that." Tumakbo ito palapit kay Kara at hinawakan ang kanyang kamay.
"Your going to show me so many animals right? We're going in the zoo right ninang? I heard about the zoo ninang. I want to see so many animals." Tuwang tuwang sabi ni Shaun habang nakatingala sa kanyang ninang.

Tumango si Kara at binuhat ang anak ko.

"Shaun's wish, his ninang commands." I heard my son giggle and he even shouted yehey.

Nangingiti akong sumunod sa kanila papasok sa loob.

Malawak ang condo ni Kara, malinis at halatang na mamanage.

Pinaupo niya si Shaun sa stool na ngayon ay nakatingin pa sa labas.

Ngumuso ang anak ko at tila gustong maglaro sa labas, maganda ang panahon ngayon.

"Save your energy for tomorrow anak para mas maenjoy mo ang mga pupuntahan natin." I saw glitch in his eyes which made me softened. My son always reminds me of his father.

How's he? Sa dalawang araw na lumipas ay wala akong narinig sa kanya.

Hindi siya bumalik ng Marinduque, maybe he really realize that I am not worth it to pursue? To wait? That's why he's giving up?

I can't blame him, this is my fault. Wala siyang kasalanan dito.

Siguro ay maghahanap ako ng trabaho ko dito. Bibili siguro ako ng bahay naming mag ina, nakakahiya kase kay Kara kung magtatagal pa kami dito, she done a lot for me.

May ipon naman ako kaya hindi na ako mahihirapan. Hindi ko na pro problemahin pa kung paano kami mabubuhay dahil naka ipon ako.

We can use that for the start. Hindi na siguro kami babalik pa ng Marinduque, I saw how my son loves here, unang tapak palang niya ay ang saya saya na niya.

Nararamdaman niya kayang nasa malapit lang dito ang kanyang ama kaya ganyan siya kasaya?

'walang magulang ang gustong makita na nasasaktan ang kanilang mga anak.

I always think of that words. That was right.

It hurts me so much to think that my son is hiding his pain from me, I always see him laughing when he's with me but I know, his heart is missing something, no, it's someone. And definitely that is his father.

Pinahid ko ang aking luha at nilapitan ang mahimbing na natutulog kong anak.

"I'm sorry son, mommy will fix this. Makikilala mo din ang tatay mo. Baby, I promise." I silently cried that night.

_______________

June 21, 2021