conflict/hyunmin

8

100 okuma olsun yb atıcam demiştim ama çoktan geçmiş panrpwna kadhoenal

—————————————————————————

Hyunjin kollarını seungmin'in belinde birleştirmiş ardından çok da hızlı olmayan bir şekilde sarılmış başını aynı şekilde boynuna gömmüştü.

Seungmin biraz şaşırırken daha önce hiç bu kadar uzun süre ve yakın temasta bulunmadığı hyunjin ile dona kalmıştı. 

Hyunjin bir süre sonra sarılışını sıkılaştırırken seungmin boynunun ıslandığını hissetti.

Ağladığını anladığında kendini biraz kaldırıp mutfak tezgahına oturmuştu. Sonra hyunjin hiç şeklini bozmazken kollarını boynunda birleştirip sarılışına karşılık verdi.

Hyunjin'in ağlaması sesli bir hal alırken seungmin de gözlerinin dolmasına engel olamamıştı. O da kafasını hyunjin'in boynuna indirip sakinleşmesini beklemeye başladı.

İçerideki üyeler de sessizlikten şüphelenip mutfağa gitmişlerdi. Sarılan ikili ile bir süre şaşkınca bakmış ardından da onları rahat bırakmak için salona geri dönmüşlerdi.

Seungmin de git gide kollarını sıkılaşan hyunjin gibi kollarını sıkılaştırıyordu. Tek elini saçlarına çıkarıp okşamaya başladığında kafasını da kaldırmış ve saçlarına yaslamıştı.

"Ağlama artık ya sen de amma sulu gözsün." Demişti ortamın havasını dağıtmak için.

Sıkılmıştı da alışık değildi bu kadar uzun süreli temasa.

"Seungmin sen neden böylesin? Neden sürekli sadece bana bağırıp kızıyorsun? Ben sana bir şey yapmasam bile kızıyorsun. Geçen gün yanına oturdum diye itmiştin. Ağzımı açsam senin için sorun oluyor."

Kafasını kaldırmış ve kollarını çekmeden bakmıştı sadece seungmin'e.

O susmayı tercih etmişti hyunjin'i dinlemek istiyordu.

"Ben sadece bana da diğerleri gibi davran istiyorum. En azından sabah kalktığında herkese yaptığın gibi günaydın diyebilirsin. Yanınadayım aynı odadayız kalkınca ilk seni görüyorum ama sen bana sadece. Hyunjin böylesin, hyunjin şöylesin diye bağırmaya başlıyorsun."

Biraz susup devam etmişti.

"Ben sana dokunsam kıyameti koparıyorsun ama diğer üyelerin sana karşı her türlü dokunmasına müsade ediyorsun."

Seungmin bir şeyler demek için dudaklarını aralasa da söylememişti. Söyleyememişti...

"Kıskançlık olarak algılamak istiyorsan öyle algıla benim için önemli değil ama kendimi kötü hissetmeme neden oluyorsun?"

Seungmin'in gözleri iyice dolarken hyunjin ağlamasını istemiyordu.

"Kendini kötü hisset veya ağla diye söylemedim bunları sadece bana biraz daha iyi davransan olmaz mı?"

Seungmin bir şey söyleyemiyordu. Susup sadece zaten yakın olan hyunjin'e daha da yaklaşıp sarılmıştı.

Hyunjin ağlamasını istemiyordu seungmin de kendini tutmaya çalışıyordu.

Sadece ne yapacaklarını düşünüyordu ikili nasıl düzelecekti arkadaşlıkları(?).

Seungmin artık bu durumdan sıkılmış ve hyunjin'i itip koşarak odasına gitmiş ve yatağına girmişti.

Hyunjin 5 dakika önce konuşulanlardan sonra yaptı harekete sadece kafasını sallayıp, iç çekmişti.

Arkasından gidip odaya girdi. Kendi yatağına gidip yattı.

Yaklaşık 10 dakika boyunca uyumaya çalıştı ama yapamadı seungmin'e baktığında uyuyup uyumadığını anlamıyordu.

Umursamayarak kalktı ve yanına adımladı. Vereceği tepki ya da söyleyeceklerini umursamıyordu artık.

Çarşafı kaldırdı ve seungmin'in yanına kıvrılıp kollarını beline doladı.

Uyuduğunu anladığında ise bacaklarını onun gibi kırdı, onun bacaklarının arkasına yerleştirip iyice yaklaştı.

Kafasını boynunun arkasına koyduğunda seungmin kıpırdanmaya başladı.

Arkasına dönüp hyunjin'i önce kendisinden uzaklaştırdı, ardından kendi kollarını beline dayayıp kafasını göğsüne koydu.

Tek bacağını da bacaklarının üzerine atıp "iyi geceler." dedi ve gözlerini tekrar kapattı.

Hyunjin hafif güldü ve kollarını ona dolayıp iyi geceler dileyerek uykuya daldı.

hay

bay