Walkie Talkie

Hoofdstuk 22

[A/n Hi (oops!) Ik moet het even hebben over iedereen die vandaag 1k lezers heeft gekregen, of iedereen die dat gaat krijgen of iedereen die meer dan 1k heeft of iemand die 40 lezers heeft of weet ik veel.
Als ik iemand feliciteer met hun aantal lezers, is het heel irritant als ik als antwoord "dankjewel, maar het is niets vergeleken met jouw 900k" krijg. Ik bedoel, als er 900 mensen zijn, betekent dat dan dat 1 mens niet belangrijk is? Nee. Dus 1k is net zo veel als 900k! Echt, 1k is heel erg veel! Stel je voor dat je een presentatie moet geven voor 1000 mensen! Ik krijg al zweethandjes als ik antwoord moet geven in de les hahah x]

"Verliefd?" vraag ik terwijl ik neerplof op een houten stoel. "En op wie dan?"
Sharon steunt met haar hoofd op haar handen en kijkt me met haar donkerbruine ogen aan. "Weet ik eigenlijk niet."
Ik stuur telepathisch een vraagteken naar Sharon. "Uitleg alsjeblieft..?"
"Het leek me gewoon leuk om verliefd te zijn. Jij, Jeremy, Cato... Bijna iedereen die ik ken zweeft op een roze wolk."
"Cato?" ik frons. "Sinds wanneer..?"
"Oh honey," Sharon legt haar hand op de mijne. "Cato heeft me alles al verteld."
"Wanneer?" vraag ik verward. Waarom zou Cato Sharon alles vertellen? Ik bedoel, ze zijn wel vriendinnen maar, waarom zou ze het Sharon wel vertellen en mij niet. Dan denk ik er nog eens over na en dan snap ik het. Ik zou het ook eerst vertellen aan iemand anders, voordat ik het aan degene zou vertellen. Sharon en Cato weten ook al dat ik Jeremy leuk vindt.
"Eh, een paar maanden geleden?"
"Máánden?" roep ik uit. Een paar mensen die ook in het café zitten kijken verstoord om, en ik verlaag mijn stemgeluid. "Waarom heb je me dit nooit verteld?!"
"Wat denk je zelf. Dat moest ze natuurlijk zelf vertellen." Sharon maakt een 'dûh' gebaar met haar hand.
Ik kijk haar even aan, en twijfel wat ik hier van moet vinden. Dan zucht ik. "Agreed. Maar toch is het wel stom. Het zal wel echt super kut voor haar zijn om hier doorheen te gaan."
"Ik vind het stoer." Zegt Sharon. "Ik bedoel, ik ben super trots op haar dat ze doorheeft dat ze lesbisch is. Volgens mij is het super moeilijk om toe te geven dat je verliefd bent op hetzelfde geslacht, toch?"
"Geen idee."
Sharon rolt met haar ogen. "Hoe dan ook, ik wil weten wat er met jou en Jeremy is gebeurd. Het duurt echt veel te lang, ik sta te popelen om het te weten te komen."
"Wat wil je weten?"
"Hebben jullie gezoend."
"Nee." Ik bloos. "Natuurlijk niet."
"Natuurlijk niet? Hoe bedoel je. Je zit al dagen met hem te bellen en zo, ik ship Lunerey."
"Lunerey?"
"Ja. Luna en Jeremy." Sharon rolt met haar ogen.
"Ja dat snap ik. Ik vond. Jeruna leuker klinken."
"I ain't going to ship Jeruna." Zegt Sharon. "Lunery klinkt leuker."
"Wat jij wil, schipper."
"Schipper?"
Nu ben ik degene die met zijn ogen rolt. "Shipper, schipper..."
"Jij bent zo niet grappig."
"Moet je horen wie het zegt!"
"Waarom ben ik vrienden met je?"
"Waarom ben ik vrienden met joú?"
"Dat vraag ik me ook af. Jij bent zo" ze houdt haar hand omlaag. "en ik ben zo." Ze houdt haar hand boven haar hoofd. "Maar ja. Een relatie bestaat uit twee verschillende mensen. Een slimme (ik) en een domme (jij) een leuke (ik) en een stomme (jij) een dikke- Auw! Je hoeft me niet te slaan zeg, poeh! Ga je karate-skills ergens anders uitoefenen! Ik wilde 'ik' gaan zeggen en bij dun 'jij'. Pff, stank voor dank krijg ik."
Ik sla mijn ogen ter hemel en zucht. "Jij vermoeid me echt."
"Ahw, jij mij ook!" kirt Sharon. Dan buigt ze zich naar voren. "En nu; vertel. Niet meer uitstellen want dan weet ik zeker dat er weer iets gebeurt waardoor je niet kan vertellen en ik word er gek van." Ze kijkt me aan. "Gék. Hoor je me? G-"
"Ja ja. Oké. Ehm, nou ik kwam daar en Jeremy was echt- wow. Als in- wow. Ik weet zeker dat als hij naar school zou gaan en als hij niet blind was geweest" ik kuch even "dat hij dan razend populair zou zijn. Zijn gezicht is.. Het is.. Hij is echt prachtig. Hij is niet zo'n bodybuilder maar wel gespierd, en gewoon.. Hij was gewoon precies zoals ik hem in gedachten had. Pre-cies. En hij klinkt zo geweldig en hij voelt geweldig en- oh mijn god dat klonk best fout."
"Een beetje maar." Geeft Sharon toe. Maar ze glimlacht. "Luun, hij klinkt echt geweldig. Echt, ik ben heel erg blij voor je."
Ik glimlach naar haar. "Hij is gewoon echt heel erg lief, en ik ben zo blij dat het niet zo'n catfish is."
"Behalve dan dat hij blind is."
"Maar technisch gezien heeft hij daar niet over gelogen."
"Rook hij ook lekker?"
"Oh man."
"Ja dus."
"Je wilt niet weten hoe geweldig het was. In het begin dacht ik dat het heel erg awkward kon worden en dat het heel erg tegen zou vallen, dat ik meteen een excuus om weg te rennen zou moeten vinden maar.. het was zo geweldig, Sharon. Echt. Hij hield me vast en samen praatten we over van alles en nog wat en hij speelde met mijn haar en hij fluisterde in mijn oor en we lachten samen en het is gewoon te veel om op te noemen."
"Dat merk ik aan alle en's die je gebruikt." Lacht Sharon. Dan slaat ze haar armen om me heen. "Oh Lúún wat ben ik blij voor je!"
Ik sla mijn armen ook om die van haar, en we hangen over de tafel heen. "Ik hou van je, Sharon."
"Ik ook van jou, gek kind."
"Nee ik meen het. Ik zou Jeremy echt niet over jou kiezen." Zeg ik, en ik meen het.
Sharon trekt me steviger tegen zich aan. "Dankjewel. Dat betekent heel veel voor me."
Ik lach en dan laten we elkaar los.
"En we hebben afgesproken om snel weer af te spreken." Ik zucht uit het niets. Sharon schiet in een bulderende lach, maar ik hoor het niet eens meer. De herinnering aan Jeremy geeft me het gevoel alsof ik in een achtbaan zit en récht omhoog ga. Zenuwslopend, adrenalinerush gevend maar oh zo verslavend.
"Je hebt hartjesogen." Giechelt Sharon.
Ik knipper snel met mijn ogen. "Hartj- Sharon!" ik geef haar een mep op haar schouder. "Ass!"
"Ahw, het is schattig!" lacht Sharon. "Echt! Ik wil Jeremy ontmoeten!"
Ik glimlach, maar ergens meen ik het niet. Sharon heeft altijd alle jongens om haar vinger, wat nou als dat ook met Jeremy gebeurt?
Ik schud die gedachte uit mijn hoofd. Zoiets zou nooit gebeuren.

Toch?

[a/n vorig hoofdstuk had 120 comments (!!). Kunnen we misschien zoiets weer halen? Of de helft er van! Het voelde zo goed haha :)

Jullie zijn allemaal geweldig, ook de lezers die nooit commenten en nooit voten, ik hou van jullie allemaal en ik weet zeker dat jullie geweldig zijn. Xxxx]