Written In The Prophecy (COMPLETED)

55 : Gone

Third Person POV

"E-Ethan.. you're a-alive.." masayang ngunit tila bulong sa hangin na sambit ni Zen habang yakap yakap siya ng prinsipe

"Y-Yes I am.."

Mas lalong napaiyak si Ethan nang naramdaman nyang isinandal ni Zenadia ang kaniyang ulo sa dibdib niya. Ramdam nya ang unti unting panghihina nito at ang mas masakit pa ay wala syang magawa kundi iparamdam dito na mahal nya ang dalaga sa huling pagkakataon.

"I-I did it, Ethan.." nang hihina na sabi habang nakapikit ni Zenadia

Tumikhim ng sandali si Ethan dahil parang may nakabara sa lalamunan nya at nahihirapan syang umimik ng hindi humihikbi.

"Y-Yes.. yes, y-you did it my l-lady.. you d-defeated Gretphine. I-I'm so proud at y-you"

I'm more than proud at you, babe.

"R-Remember my p-promise, Ethan.. I-I love you" huling sambit ni Zenadia kasabay ng pag pikit nito.

Parang nawalan ng buhay bigla ang puso ng prinsipe nang pinagmasdan nya ang pagkawala ng babaeng mahal nya habang nasa bisig nya ito. Dati ay kinikilig si Ethan sa tuwing sinasabi ni Zen na mahal sya nito pero ngayon, parang unti unti syang pinapatay sa sobrang sakit.

"I-I love y-you too.. I l-love you so so m-much.." mahinang sabi ni Ethan at mas hinigpitan pa ang yakap kay Zenadia

Napapikit nalang sya nga mariin para pigilan ang pag tulo ng luha nya at para hindi makita ang walang buhay na katawan ni Zenadia pero parang wala iyong silbi dahil kahit anong pagpikit nya pa, ang mukha lang ng dalaga ang tanging nakikita at naiisip nya. It's the most painful torture for him.

Ethan keeps saying i love you to Zenadia while hugging her tightly. Napaiwas nalang ng tingin sina Kade at ang iba dahil sa nakikita nila. Sobra sobra silang nasasaktan, sa pagkawala ni Zen at pati na din sa pagdadalamhati ni Ethan.

"Oh god. I-I.. I can't take this a-anymore" naiyak na sabi ni Diana at umalis na

"S-Sundan ko lang si D-Diana" nahikbi na sabi ni Draven at mabilis na sinundan si Diana

Napayakap nalang si Dania kay Kade habang patuloy din silang naiyak. Si Miller ay napaupo nalang habang nakatakip ang palad sa mukha at tahimik na naiyak. Nasa kalagitnaan sila ng pagdadalamhati nang biglang sumigaw si Ethan

"N-No! No! Please! J-Just let me have more few minutes with her!" nahikbing pagmamakaawa nito

Mas lalong napaiyak ang mga kaibigan nila nang mapagmasdan nila kung paano unti unting naglalaho ang katawan ni Zenadia. Hindi na napigilan pa ni Danica na humangulngol ng iyak. Si Kade ay parang walang buhay din na pinagmamasdan si Ethan na nag mamakaawa na wag munang kunin ang katawan ni Zenadia.

"Z-Zenadia, don't leave us.. p-please...." mahinang sambit ni Miller habang patuloy sa pag luha

Kasabay ng pag kulog at paglakas ng ulan ang pag mamakaawa ni Ethan at ang pahiyak nina Kade. Tila nakikisabay ang langit sa pagdadalamhati nilang lahat. Halos hindi makayanan na pagmasdan si Ethan na halos hindi na magkanda ugaga sa sobrang pagmamakaawa.

Napatulala sa kawalan si Ethan nang tuluyan ng maglaho ang katawan ni Zenadia. Hindi nya alam kung anong gagawin o kung may magagawa pa kaya sya pagkatapos nitong mawala sa mismong harapan nya.

She's his happiness.. his life.. his Zenadia. Now that she's gone, Ethan doesn't know what his purpose anymore. All the months they've spent together, parang yun lang naging makabuluhan sa buong buhay nya. Naranasan nyang tumawa, ngumiti at umibig ng dahil kay Zen, at ngayong wala na ito, parang imposible na din na maramdaman nya muli ang mga iyon.