Zen's POV
Kakagising ko palang ay agad na akong nag toothbrush at naligo dahil sa napanaginipan ko. Sinubukan kong maisip muli iyon pero hindi ko maaalala at iilan nalang ang maliwanag sa isip ko.
"my dear daughter~.."
"..hahahahaha! hindi mo ako matatakasan!.."
"..run, run, run! hahahahaha run!!.."
"..be patience, mag kikita din tayo"
Mabilis kong tinapos paliligo ko at habang nag susuklay ay saka palang nagising itong roommate ko. I don't even know her name and we don't talk to each other but now, surprisingly, she greeted me.
"Good morning Zenadia" bati niya saakin
"Morning" simple na bati ko para di naman ako mag mukhang walang galang
Pumasok na siya sa banyo habang ako ay inaayos ko yung gamit ko. Ilang sandali lang ay naglakad na ako sa pintua at halos mapatalon ako sa gulat ng may biglang bumungad saakin na yakap.
"I'm sorry.. I'm sorry.. please, I'm sorry.." parang nanghina tuhod ko ng marinig ko ang boses niya
"W-What are you doing here?" taka kong tanong habang siya ay nakayakap pa din saakin
"I missed you" malambing pero mahinang aniya "I didn't saw you the whole day yesterday, it's making me crazy as hell. Whatever I did wrong, I'm sorry, I won't do that ever again so please.. forgive me. I can't take it anymore, you're not talking to me last Saturday and I didn't saw you yesterday. It's a torture weekend for me babe. I'm sorry please.."
A small smile curved my lips because of what he said. Kahapon ay pinilit ko talagang wag munang mag pakita sakaniya dahil baka mainit pa din ang ulo niya at ayaw ko iyon sabayan ng selos ko dahil baka mag away pa kami. Niyakap ko din siya pabalik at tinap ng mahina ang likuran niya dahil para siyang bata na nagsusumbong sa magulang nya.
"It's okay, didn't Kade told you that I'm not angry?" tanong ko
"He did but it looked like you are. I don't know if you're avoiding me that's why I waited you here"
"Kanina ka pa dito?" gulat kong tanong at humiwalay sa yakap
He nodded "Gusto agad kitang makita para hindi mo na ako maiwasan" sabi niya kaya mas napangiti ako "You already forgive me right? Are we okay now?" tanong niya
"Just don't do it again" sabi ko
"What did I do wrong babe? Tell me please?" tanong niya kaya napataas isa kong kilay
Lumayo ako ng kaunti sakaniya "You don't know?" tanong ko
"A-Ah.." parang nangangapa at naghahanap pa siya ng sagot
"Alamin mo, saka lang kita patatawarin" kunwaring pag susungit ko at nilagpasan siya
"Babe.." pag lalambing niya at akmang hahawakan na sana kamay ko pero nilayo ko iyon
Hanggang sa makalabas kami sa dorm ay todo suyo pa din siya saakin kaya todo todo ako sa pagpipigil na hindi mapangiti dahil ang cute niyang tingnan, at sobrang uto uto din at the same time.
"Dahil ba hindi agad ako nakasabay sayo sa pag lulunch?" tanong niya
"No" simple kong sabi
Nakasunod lang siya saakin habang nag lalakad at ultimong maliliit na pagkakamali niya ay binabanggit niya. Sa medyo kalayuan ay bigla kong nakita si Ella kaya tumigil ako. Hindi man malinaw pero alam kong siya yun.
BINABASA MO ANG
Written In The Prophecy (COMPLETED)
FantasíaPURPLE EYES TRILOGY BOOK 2 A year and months after, Zenadia came back to Magia and a great hidden chaos welcomed her with wide arms open, without her noticing it. The Prophecy written in the blank pages of the book had already spoken and a new...
