ʟɪɢʜᴛꜱ ɪɴ ᴍʏ ɴɪɢʜᴛᴍᴀʀᴇ

LIMN - 28 (Part 2) Completed

ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ ေနရာျဖစ္သည့္ အထပ္ျမင့္တုိက္ခန္းထဲက အခန္းတခု၊ ထိုတုိက္ခန္းကျပဳျပင္မွာျဖစ္သည့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေျပာင္းေရႊ႔သြားၿပီး ေနသူတခ်ိဳ႕သာက်န္ေနခဲ့သည္မို႔ ညဘက္ဆိုမီးအလင္းေရာင္ကဟိုတစဒီတစ။ က်န္ေနခဲ့သည့္အိမ္အမ်ားစုမွာ ေငြေၾကးအဆင္မေျပသူမ်ားႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ား႐ွိေနၿပီး ေန႔ေရာညပါအမ်ိဳးမ်ိဳးေႏွာင့္ယွက္ေနသည့္ မေကာင္းေသာအရာရဲ႕သတင္းက ႀကီးစိုးေနခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ညေန၅နာရီေနာက္ပိုင္းဆို မည္သူမွအျပင္မထြက္ဝံ့။

အခ်ိန္အားျဖင့္ မနက္၁နာရီ၊ ျခံဝင္းအနားရပ္ကာ ေမွာင္မည္းပိတ္သိတ္ေနသည့္ အခန္းေတြကိုလိုက္လံၾကည့္ေနခဲ့ၿပီး မၾကာမီမွာပင္၈လႊာရဲ႕အခန္းတခုမွာ ထူးျခားမႈကိုေတြ႔ခဲ့သည္။ ေမွာင္မည္းေနသည့္အခန္းထဲက အနီေရာင္မ်က္လုံးတစ္စံုက ကြၽန္ေတာ္႐ွိရာစူးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့သည္ေလ။ ထိုအခန္း႐ွိရာသို႔ခပ္ျမန္ျမန္တက္လာခဲ့ကာ အနည္းငယ္ဟေနသည့္ တံခါးခ်ပ္ကိုတြန္းဖြင့္၍ အထဲသို႔လွမ္းဝင္လိုက္သည္။ ကြၽီခနဲျမည္သံအ႐ွည္ႀကီးျမည္ကာပြင့္သြားသည့္တံခါးရဲ႕ေနာက္မွာ ေမွာင္မဲေနသည့္အခန္းကဆီးႀကိဳသည္။

ဝင္လ်ွင္ဝင္သြားျခင္းမွာေတာ့ က်င့္သားမရသည့္မ်က္လံုးကဘာမွကိုမျမင္ရ။ ခဏၾကာေတာ့မွ အျပင္ဘက္ရဲ႕အလင္းေရာင္ဖ်ဖ်​ေလးက​ေန အတြင္းဘက္ကိုစတင္ျမင္လာရသည္။ စားလက္စထမင္းပဲြျဖစ္ခဲ့ဟန္တူသည့္ စားပဲြေပၚကပန္းကန္ေတြေပၚမွာ မိႈေတြတက္ေနၿပီး အေကာင္ပေလာင္ေတြကဟိုဟိုဒီဒီေျပးလႊားေနၿပီး အိမ္ေ႐ွ႕ဆိုဖာေပၚမွာေတာ့ ၿငိမ္သက္စြာထိုင္ေနသူတဦး။ ထိုသူက ကြၽန္ေတာ့္ကိုျမင္သည္ႏွင့္ တုန္လႈပ္ျခင္းမ႐ွိ၊ စိတ္လႈပ္႐ွားျခင္းမ႐ွိ ထရပ္လာကာ လက္တကမ္းအလိုထိကိုေလ်ွာက္လာခဲ့သည္။

လွမ္းၾကည့္လာသည့္သူ႔မ်က္လံုး​ေတြက အစပိုင္းမွာတုန္းက မ်က္လံုးအနီႀကီးျဖင့္စိုက္ၾကည့္ခဲ့သူက သူမဟုတ္သလိုမ်ိဳး  အေရာင္မ႐ွိ၊ေၾကာက္လန္႔ျခင္းသာႀကီးစိုးေနသည့္ သာမာန္ဝိညာဥ္ပံုမ်ွသာျဖစ္​ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္းတံု႔ဆုိင္းသြားရသည္။ ေျခာက္လွန့္ျခင္းမရွိပဲ ​ေအးေအး​ေဆး​ေဆး​ေန​ေလ့႐ွိသည့္ မည္သို႔ေသာအရာကိုမ်ွ ကြၽန္ေတာ္သုတ္သင္မွာမဟုတ္လို႔ပင္။ ထို္႔​ေၾကာင့္ ေမးေနက်ေမးခြန္းကိုေသြဖယ္၍....