LIMN - 26

2.3K 425 144
                                        

"Aiden ႏိုးၿပီလား။"

"ႏိုးၿပီထြက္ခဲ့မယ္ေနာ္ "

အခန္းတံခါးဖြဖြေခါက္၍ ေခၚသံေနာက္ အသာအယာထကာ အျပင္ဘက္ဆီသို႔ထြက္လာခဲ့​ေပမယ့္ တကယ္တမ္းက တညလံုးအိပ္မ​ေပ်ာ္ခဲ့။ ယ​ေန႔မနက္ႏိုးထလာရသည္က သိပ္ကိုပင္ပန္းနာက်င္လြန္းသည့္​ေန႔ရက္ပင္။လာႏိႈးသည့္Luca ကေတာ့ အခန္းျပင္ပမွာ႐ွိမေနေတာ့ပံုအရ ႏိႈးၿပီးတာနဲ႔တေနရာရာကုိသြားလိုက္ပံုပင္။ မီးဖိုခန္းထဲကတစ္ေတာက္ေတာက္အသံႏွင့္ ဒယ္အိုးအဖံုးျပဳတ္က်သံေတြက ပလံုစီထြက္လာေတာ့ ထိုေနရာဆီသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ေလ်ွာက္ခဲ့သည္။

ေအပရြန္ဝတ္ထားၿပီး လက္သုတ္ပုဝါအႀကီးတခုျဖင့္ ဒယ္အိုးကိုမ၍ ထမင္းစားပဲြေပၚတင္ေနသည့္ Luca၊ ေကာ္ဖီခြက္ေလးႏွစ္ခြက္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းမွာလဲေပပြေနၿပီး ေၾကာ္စဥ္ကာလက မက်က္တက်က္ေၾကာရန္ရယ္ရြယ္ခဲ့ေသာသာ္ျငား ထင္ထားသည့္အတုိင္းျဖစ္လာဟန္မတူပဲ အႏွစ္ေတြေပါက္ျပဲထြက္ကာ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ၾကက္ဥေၾကာ္ႏွစ္လံုး၊ ထိုမ်ွမကေသး ေပါင္မုန္႔မီးကင္မ်ားမွာလဲ တူးျခစ္လို႔ေနသည္။ အရပ္အ႐ွည္ႀကီးနဲ႔ ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ကာ ပ်ာယာခတ္ေနသည့္ Luca ပံုစံကို ဒီေန႔ေနာက္ဆံုးျမင္ရမွာပါလားဟုအ​ေတြးဝင္လာ​ေတာ့ ရင္ထဲကေအာင့္တက္လို႔လာခဲ့သည္။

"ေဟာ ကုိယ့္အခ်စ္ႏိုးလာၿပီ။ လာ...."

စကားေျပာရင္း၊ေအပရြန္ခြၽတ္ရင္းနဲ႔အနားကပ္လာသည့့္ Luca ရဲ႕မ်က္ႏွာက ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာအနားတိုးကပ္လာသည့္အခိုက္ ပါးစပ္ကိုပိတ္၍ ကုိယ့္ကိုယို႔ေ႐ွာင္ကာ...

"ကြၽန္ေတာ္မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးဘူး"

ဟု ဆိုလိုက္ေပမယ့္ Luca ကေတာ့ ပါးစပ္ကိုအုပ္ကိုင္ထားသည့္ လက္တစ္ဖက္ကို လက္ေကာက္ဝတ္မွေန၍သူ႔လက္ျဖင့္ဆဲြကိုင္ေျမႇာက္ကာ က်န္လက္တဖက္နဲ႔ခါးကိုဖက္လာၿပီး အနီးသို႔တိုးကပ္သြားေစသည္။ ထို႔ေနာက္ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာလံုးကိုထိကပ္နမ္း႐ိႈက္ၿပီးေနာက္..

"မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးလဲ ကိုယ့္အတြက္ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ကုိယ့္ရဲ႕Aiden က ကိုယ့္မ်က္လံုးထဲေတာ့ ဘယ္လိုအေနအထားမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ျမတ္ႏိုးစရာေကာင္းတယ္ေလ.."

ʟɪɢʜᴛꜱ ɪɴ ᴍʏ ɴɪɢʜᴛᴍᴀʀᴇ Where stories live. Discover now