(Unicode)
သုံးရက်..ဂျောင်ကုခရီးသွားတာ သုံးရက်ရှိပြီဖြစ်သည်။အားတဲ့အချိန်တိုင်းမှာလဲ ဂျောင်ကုက သူ့ကိုဖုန်းခေါ်ပေမဲ့ သူ့ဘက်ကတော့တစ်ခါမှမခေါ်ဖြစ်သေးပါ။
ဂျောင်ကုမာမီရဲ့စီစဉ်ပေးမှုကြောင့် လီဂျွန်ဝမ်းကPAဂွမ်ဂျီ နဲ့အတူတူ မလိုက်ချင် လိုက်ချင်နဲ့ ပါသွားရသည်။
ဆေးခန်းကလဲ တကယ်မပြရတာမလို့ ဂျောင်ကုကလဲ ခဏအကြာဖြင့်လိုက်သွားတော့
သည်။ဒါပေမဲ့ ထယ်ယောင်းစိတ်ထဲ တကယ် မတင်မကျ ဘာဖြစ်နေမှန်းလဲမသိ။ဂျောင်ကုနဲ့ဟိုကောင်လေး တစ်ပတ်ကြီးများ တောင်အတူတူရှိနေမှာမလို့လား။
ဖုန်းခေါ်လိုက်ဖို့စဉ်းစားပေမဲ့လဲ သူ့ဘက်ကအရမ်းကြီးများဖြစ်သွားမလားဟု တွေးမိပြန်တော့လဲ တွန့်ဆုတ်နေပြန်သည်။
ခေါင်းထဲ ဖြတ်ခနဲဝင်လာသောအကြံ။
ထယ်ယောင်း လေးထောင့်ဆန်အပြုံးများဖြင့် လေးလေးနက်နက်ပြုံးလိုက်သည်။
ကစားနေသော ယောင်းယောင်းကို ခေါ်လိုက်တော့ အရုပ်ပိုက်ကာသူ့အနားကိုရောက်လာခဲ့သည်။
"ယောင်းယောင်း ဒယ်ဒီ ကိုလွမ်းလား"
"ဟင့်အင်း"
ခေါင်းခါကာ အရုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသောယောင်းယောင်းကြောင့်ထယ်ယောင်းရုပ်တည်သွားရသည်အထိ။
"ယောင်းယောင်း! ဒါ ယောင်းယောင်းအဖေလေ ဘယ်လိုလုပ်မလွမ်းတာလဲ"
"ဟင့်အင်း မလွမ်းဘူး"
ဝါး ဒီကလေး ဂျောင်ကုနဲ့ ရတာမဟုတ်ပဲ လေဥ ဥခဲ့တာများလား....။
"မဟုတ်ဘူးလေ ယောင်းယောင်း ဒယ်ဒီကို လွမ်းကိုလွမ်းရမယ်အခု ယောင်းယောင်း ဒယ်ဒီ ကို လွမ်းတယ်ဆိုလို့ ဖေဖေ ဖုန်းခေါ်ပေးမယ်နော်"
"..."
အင်းလဲမဟုတ် ဟင့်အင်းလဲမဟုတ် ဘာမှမပြောပဲ အရုပ်အပေါ်ကိုသာလုံးလုံးလျားလျားကြီးစိတ်ရောက်နေသော ယောင်းယောင်း။
ထယ်ယောင်းမသိသည်က ခုနက ပင် ဒယ်ဒီနဲ့ ဗီဒီယို ကော်လ်ခေါ်ခဲ့သည်ဆိုတာပင်။
