10 months before divorce

Thirteen

(Unicode)

"ချစ်တယ် ထယ်ယောင်း!!ငါ မင်း ကိုအရမ်းချစ်တယ်...အရမ်းချစ်တယ် ‌‌မောင့် ထမင်းလုံးလေး"

ချက်ချင်းသလိုပင် သူ့ဘက်အားလှည့်ကြည့်လာသော ထမင်းလုံးလေး။မျက်ခုံးတွေလဲကျုံ့ကာ ဘာကိုအလိုမကျမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

"ဂျွန်ဂျောင်ကု ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ လာလေ"

"ဟမ်..ဪ အေး"

ဘာမှမသိသူနှယ် ယောင်းယောင်းအားချီကာ အရှေ့ကနေ ကော့တော့တော့လျှောက်သွားသော ထယ်ယောင်းပါလေ။

ဒါဆို ခုနက သူစိတ်ထဲကနေပြောမိတာပေါ့??

WTF ဂျွန်ဂျောင်ကု!!မင်း အဲ့လောက် သူရဲဘောကြောင်ရလား။

ပြီးတော့ ဘာတဲ့ ချစ်တယ် မောင့် ထမင်းလုံးလေး???

ထယ်ယောင်းသာကြားရင်တော့ မင်းပါစပ် ဝဲပေါက်နေတာလားထက်ဆိုးမဲ့ ဇွက်ဇွက်ဇွက် ကိစ္စတွေလာတော့မှာ။

‌ထယ်ယောင်းအားဘယ်တုန်းထဲကခေါ်စေချင်မှန်းမသိတဲ့ နာမ်စားကိုသူ့ဟာသူတောင်မသိပဲသုံးလိုက်မိတာပေါ့။

ထယ်ယောင်းပါးစပ်ကနေ အဲ့နာမ်စားသာထွက်လာခဲ့ရင် သူခဏလောက်တော့သတိလစ်မယ်ထင်တယ်။

ဒါပေမဲ့လည်းအချိန်မတန်သေးပါဘူး..ဟုတ်တယ် တကယ် အချိန်မတန်သေးဘူး။

"ဂျွန်ဂျောင်ကု!! မင်းလာမှာလား မလာဘူးလား!!"

ဆူဆူအောင့်အောင့်နဲ့အော်ဟစ်လာသောထယ်ယောင်းကြောင့် အတွေးတွေ ထဲ အော်ဟစ်နေရင်းမှ အသိဝင်လာခဲ့သည်။

"လာပါပြီ ထမင်းလုံးလေး!!"

ထိုသို့အော်ကာထယ်ယောင်းနောက်ပြေးလိုက်တော့ ကြားရသော ချိုသာဖွယ်စကားလုံးများ....။

"‌မင်းဘော ကို ထမင်းလုံး!"

.
.
.

"အင်း ကြည့်ရတာ အချိန်ကောင်းလေးရခဲ့တယ် ထင်ပါတယ် ဟမ် ထမင်းလုံးလေး"

ယောင်းယောင်းကိုသိပ်နေရင်း ညနေက ကိစွများကိုပြန်တွေးမိတော့ သူတောင်မသိပဲပြုံးမိသည်။အခန်းထဲဝင်လာတဲ့ တီလေးပြောသံကြားမှ ကိုယ့်ရုပ်ကိုယ် ဟန်သပ်လိုက်ရသည်။